وقتی نمازخانه بخش‌های بیمارستان، جایگاهی در هتلینگ بیمارستانی ندارد!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از نبض‌شهر، در آستانه دومین سالگرد آغاز طرح تحول نظام سلامت هستیم؛ طرحی که برای ارج نهادن به حقوق مردم و برای رضایت مردم از بیمارستان‌های دولتی شروع به کار کرد؛ یکی از اهداف این طرح ارتقای کمی و کیفی هتلینگ در بیمارستان‌های دولتی است.

مردم با مراجعه به هر بیمارستان دولتی شاهد اجرای این طرح در سطح وسیع بودند؛ راهرو بیمارستان‌ها و محل‌های اقامت و استراحت پرسنل، تخت‌ها، تاسیسات فنی بیمارستان‌ها، سرویس‌های بهداشتی، در اولویت تعویض مسئولان بیمارستان‌ها قرار گرفت.

برنامه ریزان هتلینگ بیمارستانی سعی داشتند با کسب حداقل رتبه استاندارد، در این بخش‌ها تعریفی از ارتقای کیفیت خدمات هتلینگ بیمارستانی را ارائه دهند و میلیاردها تومان خرج ارتقای کیفیت قسمت‌هایی شد که در این اولویت قرار گرفت.

اما آنچه که در بخش هتلینگ بیمارستانی در اولویت کاری قرار نگرفت؛ نمازخانه بخش‌های بیمارستان بود!

محیط بیمارستان به عنوان یک مرکز درمانی و مکانی که بیمار و همراه بیمار برای بهبود بیمار بستری شده دست به دعا برمی دارند، بهترین مکان برای ترویج معنویت است؛ اما کافی است شبی را همراه بیمار در بیمارستان سپری کنید؛ وقتی سعی می کنید در بخش‌ها جایی را برای نماز خواندن پیدا کنید یا به راهروهای باریک کنار تخت بیمار هدایت می‌شوید و یا پشت یک پارتیشن با فضای بسیار محدود هدایت می شوید!

در بیمارستان‌هایی که بسیار به این امر اهمیت می‌دهند! قسمتی از زیر پله را برای وصل به خدا انتخاب می‌کنند که می توانید در همان قسمت هم انواع وسایل انبار شده پیدا کرد! و این در شأن یک بیمارستان باعظمت نیست که بخش‌های آن فاقد نمازخانه باشد یا قسمتی از بدترین مکان و یا محدودترین مکان برای این مهم انتخاب شود و حتی این قسمت به بدترین وضعیت شکلی مفروش شود!

نمازخانه‌هایی که نه در شأن بیمارستان است و نه در شأن همراهان خسته بیمار که نمی توانند راه طولانی را تا مسجد و دور شدن از بیمار خود را انتخاب کنند.

برنامه‌ریزان هتلینگ بیمارستانی در نظر داشته باشند که اگر معنویت در بیمارستان بالا برود اقبال عمومی از آن مرکز بیشتر می شود، باید بدانیم که بهترین درمان آلام و رنج‌های بیمار، معنویت درمانی است و در این لحظات است که بیمار و همراه بیمار با دست گرفتن تسبیح و بر زبان جاری کردن اذکار سعی دارند تا توجه خدا را جلب نمایند و مراکز درمانی می توانند با مهیا کردن یک مکان مناسب برای نماز خواندن که باعث آرامش همراهان بیمار می شود؛ به رضایت عمومی از بیمارستان‌های دولتی برسند و هرچه این خدمات متنوع تر و با کیفیت بهتر ارائه شود، رضایت بیماران و احتمال انتخاب مجدد بیمارستان توسط آنها بیشتر خواهد شد.

انتهای پیام/رض