به نفع دولت روحانی نیست که از نیروهای انقلابی فاصله بگیرد/ ناتمام ماندن سخنرانی نوبخت نشانه خوبی نیست

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛  به نقل از «تیتریک»،نا تمام ماندن سخنرانی جناب آقای نوبخت معاون محترم رئیس جمهور در یادمان شهدای هویزه نشانه خوبی از رابطه دولت با مردم و به خصوص نیروههای حزب الهی نیست.

اگر کمی در اخبار و تحلیل های و البته سخنرانی های سه سال اخیر مسئولین دولتی بررسی کنیم از این گونه اتفاقات متاسفانه کم نیستند که البته نشان از فاصله و شکاف قابل توجه بین نیروهای انقلابی و دولت دارد.

نگاهی کلی به منش و رویه دولت روحانی که با شعار اعتدال، قدرت اجرایی را به دست گرفت نشان می دهد که این دولت با اعتقاد به میانه رویی و نفی هر دو جریان اصول گرایی و اصلاح طلبی سعی داشته که در میانه راه قدم بردارد و به نوعی رضایت دو طرف را داشته باشد.

اما در صحنه واقعی عمل مشاهده می شود که دولت کنونی از همان ابتدا توجه و گرایش بسیار ویژه ای به طبقه متوسط جدید و نخبگانی که گرایش روشنفکری برجسته ای دارند، داشته است و عملا نتوانسته با نیروهای مذهبی و انقلابی کشور که در گروه هایی مانند بسیج و هیات های مذهبی و مساجد حضور دارند ارتباط موثر و مطلوب داشته باشد.

تجربه تاریخی معاصر نشان داده که در مواقع حساس و حیاتی که نیاز به حضور مردم در صحنه و حمایت و دفاع از نظام و حکومت و دولت بوجود امده همواره نیروهای حزب الهی و ارزشی در صف اول بودند و از مسئولین و کشور دفاع نمودند.

شایان ذکر است که نگاه این یادداشت به هیج وجه به صف بندی های سیاسی و جریانی داخل کشور نیست بلکه از سطح کلان تر و بالاتری به این مسئله باید بررسی کرد. فاصله گرفتن دولت به عنوان وزنه اجرایی انقلاب اسلامی از نیروهای ارزشی به نفع هیچ جریانی نیست و حتی خود دولت نیز از این روند ضرر قابل توجهی خواهد دید. استفاده مکرر از تعابیر سلبی چون تندرو، افراطی، گروه فشار، بی سواد، تازه به دوران رسیده، بی شناسنامه، عصر حجری، و... از زبان دولت مردان یکی از عواملی است که باعث بوجود آمدن چنین وضعیتی گردید است.

البته بد نیست که دولت به نخبگان دانشگاهی و روشنفکری توجه می کند و از آنها حمایت جدی می نماید. این مسئله لازم م حیاتی است. و این نیروها نیز در حیطه اثر گزاری خودشنا به طور قطع منافع قابل توجهی را برای کشور و نظام کسب می کنند اما دولت فقط نماینده یک جریان و گروه نیست و نماینده تمام ملت و کشور است.

دولت کنونی در ادامه مسیر خود کارهای برزمین مانده بسیاری دارد که برای انجام آنها قطعاً به کمک و همراهی مرد نیاز دارد و شایسته و معقول نیست که فعال ترین و پارکاب ترین نیروها را بی جهت از کنار دولت و مسئولین جدا گردند.