تحریم ها هم برداشته شد ، دولتمردان به فکر مردم باشند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از لالی نیوز: یادداشت اول : سال 94 با همه ی فراز و فرودش به پایان رسید و بی شک مهمترین اخبار ارسالی از آنتن رسانه های ملی حول محور توافق هسته ای چرخید و توافق نامه ی برجام و ماحصل آن و در اواخر سال ، سوژه و سرگرمی سیاسی مردم ، انتخابات بود وهر آنچه در این رفراندوم گذشت . مستند و عقلانی والبته با جسارت به هردو مقوله گذری می کنم وامید می بندم به آینده و تدابیری که دولتمردان ، خواهند

اندیشید ، برای رسیدن به حداقل مطلوبات ومطالبات . سایه ی تحریم ها را چنان سنگین وانمود کردند و بهانه گذاشتند که انگار با رفع آن ، همه جا به یکباره گلستان می شود اما من رسانه ، خوب می دانستم که نه وجود تحریم ، باعث اصلی مشکلات مردم است ونه عدم وجود آنان باعث خوشبختی همه و این مسئله را همه متوجه و اذهان دارند که بهانه های تحریم بسیار سنگین تر از خود تحریم ها بوده و چندان لقمه ای به سفره ی مردم افزوده نشد ، وواقعا نمی دانم ،

بهانه ی بعدی برای پیچاندن رسانه ای مردم و رونق سفره های آنان  چیست ؟  امیدوارم دولت تدبیروامید ، فارغ از سفسطه وشعار ، پاسخگوی من ومردمی باشد که شاید نان شب هم نداشتند اما شناسنامه ها را آوردند و مهر زدند و دولت و نظام و کشورشان را بیمه کردند و عده ای را راهی بهارستانی که بوی گل ها و مزه ی میوه هایش را چندان به مردم هدیه وتعارف نکرده ونمیکنند . امیدوارم که منتخبین مردم که چندین تن ، شعارووعده را به گرده ی مردم گذاشتند ، بتوانند

توشه ای از بار سنگین بیکاری و تورم را از دوش مردم بردارند و الا بهارستان آنها ، خزانستانی خواهد شد که تاریخ ، آنرا به نیکی یاد نخواهد کرد.

یادداشت دوم : خوزستان ، مهد نفت وگاز و بلوط ونخل وفوتبال و بیکاری  . ثروتمندی فقیر ، رودخانه ای تشنه ، کارخانه ای بی پول ، وتیمی با ارنج های هجومی و بی دفاع و دست وپا زدن برای ماندن در سطح اول کشور ، درست مثل

استقلال اهواز .. عید است واوقات خودم وشما را تلخ نمی کنم وفقط بسنده می کنم به اینکه ای کاش ، من ، در استان عزیزخودم ، کاره ای بودم تا به مسئولین کشور ، امر میکردم که با وضو به اینجا بیایند و با خضوع از اینجا بروند و وعده ندهند به مردم سرزمینی که بوی کربلا می دهد و دست فروش هایش خاک و گرد وغبار اطراف شلمچه و هویزه و کرکوک را می خورند ودست از دستفروشی بر نمی دارند . ای کاش کاره ای بودم و گاه گاهی با شما همصدا می شدم اما فراتر از این که هست ، جناب آقای مقتدایی عزیز.

 یادداشت سوم : اوضاع واحوال رسانه های خوزستان ، خوب نیست . آقایان متولی فرهنگ ، فقط برای آمار خودشان اقدام به صدور مجوز می کنندودیگر احوالت را نمی پرسند تا زمانی که تعطیل می شوی . اکثر مطبوعات ، تبدیل شده اند به آگهی نامه و رسالت شان را فراموش کرده اند ، چون می بایست ، برای بقا و هزینه های دفتروپرسنل و چاپ و ... تلاش کنند ودیگر فرصتی نمی ماند برای پرداختن به مردم ودغدغه هایشان . و همچنان خبری از دادن آگهی به هفته نامه ها ، نیست وهمچنان یارانه ی کاغذ ، نمی دهند و همچنان بیمه و دستمزد و بن و عیدی و توجه و صنف و دوربین و ... تنها یک رویاست برای جوان خوزستانی که میخواهد دل به دریا بزند و ژورنالیست شود . امیدواریم به آینده و شعارهای قشنگ تدبیر و امید و کارمان را انجام می دهیم و از سفره ی مردم می نویسیم و هدایای مدیران و جلسات را نمی پذیریم تا ببینیم سرنوشت ، با ما ودغدغه های مان ، چه خواهد کرد ... تن تان سالم ، دل تان خوش و جیب تان پر پول باد و هر آنچه از خدا میخواهید ، نصیب تان باد . در ثانیه هایی که وقت اضافه می آورید ، من را هم دعا کنید که بتوانم بیش از آنچه باید ، نفس بکشم واز شما ، بنویسم.