داس دوربین‌های تلفن همراه بر گردن فرهنگ ایرانی/ در هنگام بروز حوادث عکس بگیریم یا امداد کنیم؟!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پایگاه خبری لوار، یکی از نعمات و برکات پیشرفت تکنولوژی و ابداع و اختراع انواع روشهای ارتباطی بین انسانها این بوده و است که اخبار بطور سریع و در کسری از ثانیه در اختیار سایرین قرار می گیرد و چه بسا گاهی اگر حادثه ای در گوشه ای اتفاق بیافتد قبل از پلیس، اورژانس و هلال احمر سایر مردم به یمن واتساپ و تلگرام و… زودتر باخبر شده و متأسفانه آنهایی هم که خبردار می شوند بجای اینکه کمک و یا مساعدتی بکنند سعی می کنند تا در سرعت انتشار آن خبر پیشتاز باشند که این امر در بسیاری از موارد پسندیده و مورد ستایش است اما در بسیاری دیگر نه تنها کاری زشت و ناپسند بلکه دور از شأن انسانیت است.

امروزه اگر در مرورگرهای اینترنت سرچ کنیم خواهیم دید که در بسیاری از موارد و خصوصاً حوادث و تصادفات عده کثیری دوربین به دست در حال فیلم گرفتن از آن حادثه هستند و چه بسا کسی در آن جمع به فکر کمک به مصدوم یا مصدومان نباشد و گاهی ازدحام چنان است که دسترسی نیروهای امدادی و پزشکی به مصدومان با مشکلاتی مواجه می شود.

غم انگیزتر اینکه شرف، حیا و انسانیت گاهی چنان در قاب دوربین های موبایل له می شود و وجدانها چنان به خواب می روند که زیباترین فیلم ها و عکس ها از لحظه جان دادن انسانی گرفته می شود که این لحظه و این فیلم برای بسیاری از انسان نماها زیباترین و پرمخاطب ترین سوژه می شود.

به راستی که تغییر در محتوای کتب درسی و حذف نکات و موارد اخلاقی از کتب درسی نمود عینی پیدا کرده و انسانیت را خدشه دار کرده است. هنوز نسل دهه های اول انقلاب به یاد دارند اشعار بسیار زیبایی را که در درس فارسی بود و باید حفظ می کردیم و این حفظ کردن ها روح و روان ما را صیقل می داد و قطعا در زندگی روزمره ما اثر می گذاشت. هنوز معنای انسانیت برای ما از این بیت سعدی استناد می شود که در کتاب درس فارسی بود: «تن آدمی شریف است به جان آدمیت، نه همین لباس زیباست نشان آدمیت – اگر آدمی به چشم است و دهان و گوش و بینی، چه میان نقش دیوار و میان آدمیت – خور و خواب و خشم و شهوت شغب است و جهل و ظلمت، حیوان خبر ندارد ز جهان آدمیت».

در جایی خواندم که کودکی التماس کرده بود که: شما را به خدا از مرگ پدرم و از جنازه اش بعد از تصادف عکس و فیلم نگیرید بگذارید آخرین خاطره من از پدرم لبخند صبح موقع خداحافظی اش باشد و بوسه ای که تا ابد گرمایش را بر پیشانی ام حس می کنم.

صحنه های فجیع از جان دادن یک دختر، یک زن، یک مرد، یک بچه و یا عکس جنازه فلان مرد یا فلان زن در سرتیتر سایت ها و کانال های تلگرام و یا گروه ها جا خوش کرده اند؛ صحنه هایی دردناک که جزتأثیر مخرب روانی هیچ لذتی ندارند و قطعاً احساسات بستگان آن حادثه دیده را جریحه دار می کند و نارضایتی خداوند را به دنبال خواهد داشت.

روزهای گذشته هم تصاویری از جنازه برخی از هموطنان در واتساپ دست به دست می شد که واقعاً مایه تأسف و دردمندی است قطعاً انتشار این تصویر تأثیرات مخرب روانی بر خانواده محروم و سایر عزیزان دارد و انتشار آن خواسته یا ناخواسته به دور از انسانیت و وجدان است. کاش اجازه می دادید آخرین تصویر برجای مانده از مرحومین در اذهان همان برخوردی صمیمی و لبان پرخنده این بزرگواران باشد نه این تصویری که منتشر شده است.

نکته دیگر اینکه نوروز نزدیک است و قطعاً نوروز همچون سالهای گذشته فراز و نشیب های زیادی خواهد داشت و اتفاقات و تصادفات ناگواری را در نوروز هرسال شاهد بوده ایم. بیایید عهد کنیم اگر جایی اتفاق ناگواری برای یک انسان پیش آمد سریع دوربین گوشی را روشن نکنیم و عکس و فیلم از لحظه جان دادن و یا جنازه نگیریم و در یاری رساندن و امداد وی بکوشیم گوشی خویش را در آورده و به اورژانس، هلال احمر و پلیس زنگ بزنیم تا اگر کاری از دست ما برنمی آید حداقل آنها خودشان را برسانند و جان آن انسان را نجات دهند.

خداوند از سر تقصیرات همه ما درگذرد و انشاءا.. خطاهای ما را بپوشاند استدعا می شود سایر عزیزان اگر عکس یا فیلمی از این دست دارند از گوشی و یا واتساپ و تلگرام خود حذف کنند تا فرزندان و خانواده این انسان ها بیش از این رنج نکشند و خداوند متعال از همه ما راضی باشد.

انتهای پیام/