شفت برای ورود گردشگر مهیا نیست

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از صبح شفت قدم اول ورودی به شهر شفت، از طرف رشت به شفت، قبل از آنکه مزارع و نمای خانه ها را نظاره گر باشی حواست با آسفالت جاده که به مثال ما ایرانی ها مانند «جیگر زلیخاست»، پرت می شود و به زور دست انداز و چاله و چوله سرعت را باید تا بیست کیلومتر در ساعت کم کنی. در قدم اول ورودی شهر با یک فلاش بک سینمایی انگار به 20 سال قبل می روی و به راحتی فضای آن روزها در جلوی چشمانت به تصویر کشیده می شود. فضای شهر و چیدمان جدول های بین بلوار از سردرگمی حکایت دارد که بنا به اظهار برخی شهروندان سالهاست در شهرماوا گزیده و با سیاست کنونی مسئولین شهر، خیال رفتن هم ندارد. اما این همه ماجرا نیست، باید کفش آهنی به پاکنی و شهر گردی را شروع کنی تا از احوال شهر باخبر باشی. باید ببینی در آستانه نوروز که همه شهرها به صورت خود جوش به استقبال مسافران می روند، این شهر در خواب عمیق و بیخیالی مفرطی غوطه ور شده است. چندان که درمسیر بازار روز( حدفاصل پارک کودک جدید) خیابان را به چند پاره تقسیم نموده اند و حتی کارگران به خود زحمت پرکردن چاله هایی که کنده اند را نداده اند! شاید هم حق دارند و با آنها فقط کندن چاله ها را قرارداد بسته اند و لابد پول آن راهم در سالهای آتی پرداخت خواهند نمود!

در میدان اصلی شهر قامت بلند چراغی خود نمایی می کند که شب ها راه را بر عابران منور نموده و آنها را از خطر گم شدن محافظت می کند. کمی آنطرف تر؛ همان مسیری که باید برای سیاحت و زیارت از آن رد شوی، تا به امامزادگان ابراهیم و اسحق (ع) و همچنین طبیعت بکر سیاهمزگی برسی و برای صیقل روح و روان وهمچنین تمدد اعصاب از طبیعت بکراستفاده نمایی، کارگرانی را می بینی که در حال مخلوط کردن چسب هستند تا شبرنگ های سرعت کاه را نصب کنند.
( یا همان شبرنگ چشم گربه ای که به راننده هشدار میدهد اینجا دارای چاله و چوله فراوان است و چون از پر کردن آن عاجزیم، شما مرحمت نموده با کاهش سرعت ارابه وطنی، جان خانواده خود را حفظ نمایید.)
دوستم که دیدگاه طنزگونه او همیشه باعث شده تا علاوه برشاد شدن، خستگی و رنج حرفه را برای لحظاتی به فراموشی بسپاریم، می گوید؛« این قسمت از آسفالت شهر را چسب کاری می کنند تا آسفالتش سالم بماند.» از حرفش خنده ام میگیرد اما دقیق تر که فکر می کنم می بینم حرف بی ربطی نیست زیرا تشابه بیشتر خیابانها سرعت گیر وسبد جلوی مغازه بود ( به سبدهای جلوی مغازه درگزارش بعدی خواهیم پرداخت). و اکنون در آستانه سال نو دوباره سوهان هایی در خیابانها تعبیه شده که علاوه برخراش روح و روان باعث اشتغالزایی تعمیرکاران و جلوبندی سازان و نیز واردکنندگان صنف لاستیک می شود. سوالم از مسئولین شهری شفت اینست که آیا نمیشود به جای ریختن بیت المال در کف خیابان و بازی با روح و روان شهروندان این هزینه ها را برای پیراستگی شهربکار بست؟ زیرا بر طبق مشاهدات ما، هنوزشهر شفت برای پذیرش مسافرین نوروزی برنامه ای تدارک ندیده و برای ورود گردشگر مهیا نیست. آیا آنقدر در بن بست بودجه گیر کرده اید که حتی برای هرس نمودن درختان کاج که از بخت و اقبال بدشان ریشه به خاک شهرتان سپرده اند، نیز درمانده اید یا حکایت چیز دیگریست؟!
با همه این حرفها آیا می توانید به نقش ماندگاری شفت در ذهن گردشگر امیدوار باشید؟
مسلما نه. زیرا با این مشاهدات هرمسافر فقط یک بار تجربه سفر به شهر یا شهرستان را در برنامه خود خواهد داشت و برای بار دوم شفت را از لیست سفرهای خود محو خواهد نمود.
مسئولین شهر و شهرستان، باید شهر را به عنوان الگویی برای گردشگر ترسیم کنیم نه اینکه با بیخیالی و بهانه نداشتن بودجه شاهد فرارمسافر از شهرستان باشیم. و در این میان قصور و کوتاهی متوجه همه است و حتی تدبیرنماینده دولت تدبیروامید نیز در این مورد چاره ساز است که متاسفانه از این ناقوس نیز صدایی برنمی خیزد.
طبق مشاهدات سال گذشته و سالیان قبل باید بگویم شفت نه تنها برای جذب مسافر طرح جامعی ندارد بلکه در ماندگاری اندک مسافرانی که بصورت توفیق اجباری یا الله بختکی وارد شهر می شوند نیزچاره ای نیاندیشیده تا از این گذرگاه سودی برای ساکنین خود اندوخته کند. باید بگوییم چهره مناسب شهر یکی از مغفول مانده ترین کارهایست که در فرایند توسعه شفت اصلابه آن پرداخته نشده که شاید بتوان دلیل آنرا عدم آشنایی مسئولین با شهر و شهرشناسی است که عدم وجود المان شهری متناسب با شهر که معرف این شهر باشد نیز موید این مطلب است. گرچه برغیرمتخصص بودن برخی مسئولین خرده نمی گیریم اما مطمئنا مسئولین شهرستان نسبت به ظرفیت بالای جوانان این شهرستان آگاهی کامل دارند و می توانند با اندکی حمایت از این سرمایه های اجتماعی و علمی موجبات تحول درشهرستان را فراهم آورند.
بدون شک واکاوی اصل ساختار شهری در ذهن گردشگر و توجه به ظرفیتهای بالقوه شهر در جذب مسافر میتواند چراغ راهی برای مسئولین ارشد شهرستان باشد تا با کمک مسئولین شهری به توسعه و پویایی شهر و شهرستان کمک کنند. تا با این راهبرد موجب معرفی بیش از پیش مناطق زیارتی سیاحتی  شهرستان در کشور باشیم .

محمد شکوهی

انتهای پیام/رض