گچین یکی از استثنایی ترین روستاهای ایران

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از هرمز، گچین دهستان آبادی از توابع بخش مرکزی شهرستان بندرعباس در استان هرمزگان در جنوب ایران است. "روستای گچین" در دامنهٔ تپهٔ گچین واقع شده‌است. روستایی در حد فاصل ۵۰ کیلومتری بندرعباس و ۳۵ کیلومتری بندرخمیر است که از 3 محله به نام های محله قبله، محله خوری و محله خرگی تشکیل شده خلق و خوی مردم این دومحله خرگی و خوری از دوران قدیم زبانزد خاص و عام هست.

جالب است بدانید که روستای گچین از دریا حدود ۱۰ کیلومتر فاصله دارد و روستای بندری محسوب نمیشود و مهمترین چیزی که این روستا را در کشور متمایز کرده وجود معادن اورانیوم است.

روستاهای گچین بالا و پایین تا قبل ورود گسترده پلیس و برخورد با قاچاق چیان سوخت که  در اواخر سال گذشته به وقوع پیوست شهرت خود را نزد اهالی استان هرمزگان و دیگر استان های همجوار به سبب عرضه ارزان تر لوازم خانگی خارجی حفظ کرده است و روزانه ده ها خریدار از دور و نزدیک برای خریدن لوازم خارجی به بازارهای تازه احداث شده هر دو روستا مراجعه می کنند.

حالا در این منطقه بازارهایی است که انواع کالاهای خارجی مرغوب با قیمت های نسبتا ارزان به فروش میرسانند. اکثر بازارهای گچین دردهستان گچین بالا واقع شده است که از جمله ان ها  مجتمع تجاری حبیب-  پاساژهاشم- پاساژ شمشاد و پاساژ ناصر در بازار قدیم و پاساژهای ستاره گچین و صدف گچین در بازار مسجد جامع را میتوان نام برد.

به مرور و با گذشت سال ها و سرازیر شدن مشتریان مغازه ها و در نهایت بازار گچین شکل گرفت به نظر من گچین یکی از استثنائی ترین روستاهای ایران است چون با وجود دوری از شهر و حتی راه های نا مناسب شهرت بسزائی کسب کرده طوری که اکثر مسافرین آدرس گچین را می پرسند.

گچین علاوه بر مناسب بودن برای خرید مکان های دیدنی هم دارد که در این یادداشت برخی از آن ها را برایتان می گوییم.

گنبد نمکی گچین از لحاظ تنوع زمین شناسی یکی از زیباترین گنبدها است و به لحاظ استفاده از سنگهای ساختمانی این گنبد در اسکله های شهید باهنر و رجایی و ساختمان موج شکن کشتی سازی خلیج فارس جاده های متعددی در داخل گنبد احداث شده که علل بسیار موثری در مطالعه دقیق گنبد محسوب می شود.

این گنبد با قطع کردن رسوبات مشیان و آغاجازی و شیب دار نمودن این رسوبات زمان سر برآوردن خود را معین می کند به لحاظ وجود قطعات گنبدی و رسوبات بالا نشان می دهد که در زمان اواخر دوران سوم گنبد شروع به نمایان شدن می کند ، که این شواهد در حاشیه شمالی و شرقی گنبد دیده می شود.

واریزه های گنبد نمکی یا به اصطلاح پوش سنگ در اطرف گنبد دیده می شود اما مخلوطی از خاکهای سرخ ، نمک ، مارن ، سنگهای آتش فشانی اسیدی و سنگهای سازند هرمز است که بر اثر فرسایش سنگهای گنبدی و تجمع در ناودیس های حاشیه گنبد و یا به صورت تراس هایی در اطراف رودخانه جاری گنبد به وجود آمده اندو دارای سن مشخص و زمان مشخصی نیستند.

در قسمتهای جنوب و جنوب شرقی و شرق گنبد عمدتاً رسوبات ماسه سنگ قرمز ، سیلتستون و شیل به همراه کربنات ها و آهک های بد بو است که بصورت قطعات جدا از هم و به شدت خردشده بدون داشتن نظمی خاص دیده می شود که از تحمل شکستگی ها و فشارهای تکتونیکی فراوان حکایت دارند که سبب گردیده منظره کنونی بوجود اید.

در ذهن ما متباین شود که این سنگ ها متعلق به بستر و پی سنگ نمک است و به همراه نمک بالا آورده شده اند در حالی که در همین رخنمون ها مشاهده می شود که نمک در زیر همه این واحدهای سنگی قرار دارد و پلاستیسیته نمک باعث خرد شدن این واحدهای سنگی گردیده زیرا وقتی اجسام شکننده درکنار یک جسم قابل انعطاف و شکل پذیر مانند نمک به اندک فشاری روان می شود قرار گیرند چاره ای جز شکستن و قطعه قطعه شدن ندارند و گاه خرد شدن به حدی می رسد که سنگها تبدیل به واحدی می گردند که بر اثر ادامه عمل خرد شدن و آسیاب شدن بسیار ریز دانه و میلونیتی شده و قابل شناسایی نمی باشد.

در بخش های مرکزی گنبد ردیف های ضخیمی از ریولیت وداسیت که اغلب بصورت نفوذی نمک و سایر واحدها را قطع نموده اند و با تاثیر پذیرفتن از نمک خرد شده و به نمک آغشته گردیده و اغلب سطح تازه این سنگها مزه شور دارد.

انتهای پیام/