دست سودجویان بر سر کودکان کار / کودکانی که قربانی بی‌توجهی می‌شوند/آینده مبهم کودکان کار در پشت چراغ های قرمز

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از  میناب جنوب ،طبق ماده ۷۹ قانون کار، به کارگیری کودکان پایین ۱۵ سال در هر کار و رشته ای ممنوع است اما در اکثر شهرهای کشور شاهد وجود کودکان کار در معابر شهری هستیم که به فروش کالاهای مختلف مشغول هستند.

با این وجود شهرستان میناب نیز از این قاعده مستثنی نسیت و  حضور کودکان خیابانی در چهارراه ها و معابر این شهر گویای بارز این مسئله می باشد.

موج جدیدی از حضور کودکان خیابانی در معابر شهری و اشتغال به شغل های کاذبی همچون فروش عروسک ، دستمال کاغذی ،پلاستیک در خیابانهای شهر میناب با وجود هوای نسبتا خوب خالی از دید نیست.

کودکانی که با چشم های نگران خیره به تابلوهای چراغ راهنما برای سرخ شدن رنگ تابلو لحظه شماری می کنند تا شاید بسته ۳ تایی از دستمال های بسته بندی شده با یک مارک و یک رنگ خودشان را با حضور در وسط خیابان تا سبز شدن چراغ راهنما بفروشند.

خطر سوء استفاده از پدیده کودکان خیابانی توسط افراد سودجو وجود دارد

اولین سئوالی که در مواجهه با ده ها کودکی که هریک بسته های سه تایی از دستمال کاغذی هایی با مارک مشخص در دست دارند و با یک قیمت در سطح شهر می فروشند به ذهن ها متبادر شود  این است که اگر فروش این دستمال ها سازماندهی شده نیست پس چرا همه این کودکان دستمال می فروشند و چرا مارک تمام این دستمالها یکی است و این دستمالها را از چه کسی تحویل می گیرند؟

با این وجود پی به این نکته خواهیم برد که بسیاری از این کودکان اتباع بیگانه هستند و بسیاری دیگر از حاشیه نشینانی هستند که به دلایل مختلف جهت کسب درآمد به این شهرستان مهاجرت کرده اند.

فروش سازمان یافته دستمال کاغذی در چهارراه ها شهر میناب  و شاید اینکه بسیاری از این کودکان تنها برای کمک به اقتصاد خانواده مجبور به حضور در خیابانها و فروش اقلام و کالاهای مختلف به یک حقیقت تلخ مبدل شده است  که این کودکان به ناچار مجبور به کار در خیابانها هستند.

حضور این کودکان در خیابانهای شهر میناب با   سنین متفاوت که اکثرا پسر هستند موجب می شود این افراد از بسیاری از امکانات اولیه همچون آموزش، تفریح و حتی تحصیل عقب بمانند  و معضلی که ممکن است این کودکان را به سمت انواع شغل های کاذب ،و حتی بروز بیساری از بیماری ها و در آخر به سمت مواد مخدر و اعتیاد بکشاند.

مشخصه بارز خانواده این کودکان در اکثر مواقع فوت والدین، اعتیاد والدین، وجود خانواده های پر جمعیت و در اغلب موارد مهاجرت است.

حائز اهمیت است  هر چند کودکان کار از مراکز پیش بینی شده می توانند استفاده کنند اما کودکان اتباع بیگانه که در بسیاری از موارد افغانی هستند و تعداد قابل توجهی از کودکان کار را نیز تشکیل می دهند نمی توانند از هیچ کدام از این امکانات  استفاده کنند.

برای امرار معاش خانواده دستمال کاغذی می فروشم

هر چند صحبت کردن با این کودکان به دلیل نوع زندگی این افراد بسیار مشکل است  اما یکی از کودکانی که با تمام تلاش سعی می کند یک بسته ۳ تایی دستمال کاغذی را به یکی از رانندگان در روبروی پمپ بنزین آترای شهر میناب بفروش برساند  در گفتگو با خبرنگار میناب جنوب گفت: این شغل را دوست دارم و با خرید تعداد زیاد دستمال کاغذی به نسبت قیمت ارزان تر سود بیشتری عاید ما می شود.

کودکی که دوست دارد همانند سایر هم سن و سالی های خودش پای میز و درس حاضر شود اما شرایط اقتصادی خانواده را بر تحصیل ترجیح داده و برای امرا معاش خانواده و کسب درآمد بیشتر حاضر است ساعت ها زیر آفتاب برای فروش دستمال کاغذی هایش سرپای خود بایستد.

متاسفانه منظره دیدن کودکان کار در چهارراه ها و شندین التماس این کودکان برای فروش دستمال کاغذی، اگر چه برای بسیاری از مردم جامعه بیشتر به عادت و یا مزاحمت شبیه شده است اما کمتر کسی به این مسئله دقت می کند که این کودکان در آینده جزئی از اجتماعی می شوند که قرار است در کنار آنها و فرزندانشان زندگی کنند.

انتهای پیام/