حق؛ حقیقتی که پایدار و پابرجاست

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا و به نقل از لرسو؛ آیه‌ی 18سوره‌ی انبیاء می‌فرماید: "بَلْ نَقْذِفُ بِالحَقِّ عَلَی الْباطِلِ فَیَدْمَغُهُ فَإِذا هُوَ زاهِقٌ وَ لَکُمُ الْوَیْلُ مِمّا تَصِفُونَ"

ترجمه: "بلکه ما حقّ را بر باطل مى‏‌کوبیم تا آن را در هم شکند و باطل محو و نابود گردد. واى بر شما از آنچه (درباره آفرینش خداوند) توصیف مى‏کنید"

حق و باطل دو مفهوم مخالف‌اند. حق چیزی است که در ذات و اصل خود ثابت باشد و باطل چیزی است که در ذات و اصل ثباتی ندارد اما خود را شبیه حق جلوه می‌دهد تا مردم آن را حق بپندارند.

البته وقتی در برابر حق قرار بگیرد معلوم می‌شود که باطل بوده و از بین می‌رود؛ مانند آب که خود یکی از حقایق است و سراب که حقیقتا آب نیست ولی خود را به شکل آب جلوه می‌دهد و بیننده آنرا آب می‌پندارد؛ ولی وقتی شخص تشنه ای نزدیکش می‌شود، آبی نمی‌بیند.

خداوند در قرآن کریم، مثال‌های بسیاری برای حق و باطل زده و اعتقادات مطابق واقع را حق و آنچه را که مطابق حق نیست باطل معرفی کرده و زندگی آخرت را حق و زندگی دنیا را با همه ی زرق و برقش که انسان‌ها آن را مال خود می‌پندارند و به طلب آن می‌دوند باطل دانسته است؛ همچنین ذات متعالی خود را حق و سایر اسبابی را که انسانها فریب آن را می‌خورند و به جای تمایل به خدا به آنها تمایل پیدا می‌کنند باطل خوانده است.

سنت خدای متعال بر این است که به باطل آن قدر مهلت دهد تا روزی با حق روبه رو گردد و با آن دربیفتد تا به خیال خود آن را از بین برده، خودش جای آنرا بگیرد؛ ولی خداوند در آن زمان به دست حق او را از بین برده نابودش می‌کند. پس اعتقاد حق هرگز در زمین ریشه‌کن نمی‌شود؛ هرچند در بعضی از زمان‌ها دارندگان آن در اقلیت باشند و ضعیف شوند.

همچنین حق هرگز از اصل نابود نمی‌شود، اگرچه معارضانش زیاد باشد و یاری خدا هرگز از پیامبرانش جدا نمی‌شود؛ هرچند کارد به استخوانشان برسد و نومیدی بر آنها چیره شود.

پس باتوجه به آیات قبل، معنای این آیه چنین می‌شود: و ما عالم را برای بازی و سرگرمی خلق نکردیم بلکه سنت همیشگی ما این بوده است که باطل را با حق چنان بکوبیم که نابود شود و به کلی از بین برود. حال اگر آن باطل، دلیل و عقیده‌ی باطلی باشد، دلیل و عقیده‌ی حق آن را نابود می‌کند و اگر عمل و سنت باطلی باشد چنانکه در اقوام اسرافکار و ظالم بوده عذاب استیصال (عذابی که ریشه‌کن می کند و در آن هنگام ایمان سودی ندارد)، آن اعمال و سنت‌ها را از بین می‌برد.

به طور کلی، باطل هرچه باشد، حق آنرا از بین خواهد برد.

در بسیاری از روایات، حکومت حق امام زمان(عج) که پس از ظهور آن حضرت تشکیل خواهد شد مصداق بارزی برای این آیه معرفی شده است.

انتهای پیام/

منابع: قران کریم

تفسیرالمیزان

اطیب البیان