نگاه آپارتایدی به مردم!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آناج، بعد از بی سواد خطاب کردن مردم، به جهنم واصل کردن، بدون شناسنامه شمردن،اهانت به اقشار زحمت کش مثل رانندگان تاکسی و لبو فروشان، دست آورد ایرانیان را در پختن آبگوشت بزباش خلاصه کردن، تازه به دوران رسیده دیدن، افراطی و تندرو جلوه دادن و قص علی هذا....

 حال، همان ها با مقایسه تهران و سایر نقاط کشور، درک و آگاهی مردم پایتخت را فراتر از سایر استان ها و شهرستان های کشور دانستند.

با قبول اینکه سبک زندگی و روحیه قشر خاصی از مردم تهران کمی متفاوت تر است، لکن تمایز قائل شدن بین شهرهای کشور و نگاهی شبیه نژاد پرستی داشتن، از افرادی همچون مرعشی بعید نیست، چرا که بزرگِ کارگزاران نیز زمانی اولین پایتخت شیعی ایران را روستای بزرگ نامیده و یا شهردار مفسد اقتصادی شان، خواستار مهاجرت قشر ضعیف از تهران شده بود.

به هر حال، اهانت به شهرها و قومیت ها، ریشه در تفکرات اشرافی گری و خودبرتر بینی کارگزاران و کل جریان سازندگی می باشد که همیشه بین اقشار داخل تهران تمایز قائل بودند، چه رسد که این تمایز در حد کشور پهناور ایران بوده باشد. جریان دولت سازندگی که از کارگزاران و مشارکتی ها تشکیل شده، به بهانه بازسازی و احیا زیرساخت های کشور بعد از جنگ، با سیاست اشرافی گری عامدانه فقیر را فقیر تر و ثروتمند را ثروتمند کرد و در نهایت جسارت، دبیر این حزب در اجتماع اصلاح طلبان تبریز به فسادهای اقتصادی اش افتخار می کند!

قبلا هم، همسر یکی از سران فتنه در مصاحبه با بی بی سی، داماد و عروس منطقه ای بودن را دلیل بر رای آوری فرد مذکور دانسته و سطح تفکرات مردم شرافتمند و آگاه لرستان و آذربایجان را در فامیل گرایی و نژادگرایی محدود کرد.

نگاه طبقاتی به اقشار و اقوام این جماعت به حدی بدیهی است که به اذعان خیلی از پان ترکیسم ها و پان های نژاد پرست دیگر، تفکرات پان فارسیسم در دولت های سازندگی و علی الخصوص اصلاحات، ریشه ای تر و عمیق تر است، به طوری که شاهد تبعیض های جدی در آن زمان بوده ایم.

این جماعت خود برتربینِ شبیه به درباریان و اشرافی ها، زمانی که تفکرات مردم در جهت خواسته غرض آلودشان باشد، مردم را آگاه، باشعور و دارای درک خطاب می کنند و زمانی که راه مردم کمی از سیاست هایشان، جهت و انحرافی داشته باشد، سطح آگاهی و بینش مردم را زیر سوال می برند.

حال که وضعیت این انتخابات، در استان های کشور مثل تهران بر وفق مرادشان پیش نرفته، سخن از مقایسه شاخص توسعه سیاسی ایران را زده و به تهران الکی نمره 100 می دهند، مراکز استان‌ها را 50 و سایر شهرستان‌ها را در ارزیابی ساختگی 30 می دانند.

افرادی که تکامل‌یافتگی سیاسی تهران را به رخ سایر شهرهای کشور می کشند، یادشان رفته که هر حرکت سیاسی شاخص در تاریخ کشور از شهرهایی همچون تبریز، قم و مشهد شروع شده و حال اگر به وسعت حضور مردم در انتخابات افتخار میکنیم، به لطف آگاهی و بینش اقشار محروم تر و مستضعف سراسر کشور است.

انتهای پیام/م