دل‌های‌مان را هم بتکانیم

شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از  پایگاه خبری تحلیلی کیار بیدار: از نیمه‌های بهمن و درست از نیمه  زمستان بوی عید به مشام می‌رسد. عید اتفاقی زیبا و شیرین و دوست داشتنی و به یاد ماندنی. عید اتفاق نیست بلکه عید یک رسم است یک مرام است و یک آئین است که سالیان سال و با آغاز بهار همه مردمان جهان آن را گرامی داشته‌اند اما ایرانیان که فر و شکوه عید و سال نو را بیش از دیگران درک کرده‌اند این مراسم جهانی و این سنت پسندیده را به شکلی زیباتر ارج می‌نهند و برپا می‌دارند.

مراسم نوروز در ایران محدود به روز یک فروردین‌ماه نیست که ایرانیان به پیشواز این خجسته روز و به گرامی داشت این آئین نیکو همه ساله و از نیمه‌های زمستان با تمیز کردن خانه‌ها، شستن و نظافت لوازم منزل، دور ریختن لوازم مستهلک و غیرقابل استفاده، خرید لباس و نقل و شیرینی و میوه و.... فرارسیدن سال نو و در صدر آن نوروز را جشن می‌گیرند و در این ایام شاد و مسرورند.

یکی از زیبایی‌های فرا رسیدن نوروز رسم زیبای خانه‌تکانی است که تقریبا همه چیز خانه طی این مراسم تمیز و پایک و پاکیزه می‌شود. ایرانیان به پاکی و تمیزی و شادی و نور و زیبایی همچون نیاکان خود معتقدند و با ورود اسلام به ایران این اعتقاد ریشه‌هایی قدسی نیز یافته است و نه تنها اسلام با این آئین مخافتی ندارد که آنرا تقویت نیز نموده است.

سال نو که می‌آید همه چیز آثاری از سرور و شادی و خوشحالی می‌یابد و نوروز طراوت و شادابی خود را به دیگران هم هدیه می‌دهد.

فرارسیدن نوروز نوید تولد و آغازی دوباره است که همه چیز و همه کس را شاد و خوشحال و بشاش و مسرور می‌کند اما با همه این آثار دلپذیر و زیبا نباید توجه‌مان را از کانون همه خوبی‌ها و مهربانی‌ها دور کنیم.

دل، این جایگاه مهر و مهربانی با گذشت زمان ممکن است پر شود از کینه‌توزی‌ها، حسادت‌ها، نامهربانی‌ها، دلخوری‌ها و خستگی‌ها. غرور و تکبر و کاهلی و تنبلی و حسد و بخل و فساد و.... رذایل اخلاقی هستند که در وجود پاک الهی انسان جایگاهی ندارند اما گدشت زمان، مشکلات پیش‌رو، ناملایمات روزگار و.... باعث می‌شود انسان ذات اقدس و الهی خود را فراموش کند و روزمره شود.

یکی از آثار روزمرگی بی‌توجهی به زیبایی‌ها، مهربانی‌ها،  خوبی‌ها و خصلت‌های نیکوی انسانی است که شاید یکی از بهترین زمان‌هایی که باید برای فرار از روزمرگی‌ها و بدی‌ها آن را مغتنم بشماریم ایام پایان سال باشد.

فصل خانه‌تکانی زمان خوبی است که دل‌های‌مان را هم از بدی‌ها خالی کنیم و پر کنیم از خوبی‌ها و کارهای خوب و پسندیده و نیکو.

در واپسین روزهای سال 1394هستیم، هر روز که از صبح آغاز می‌شود و به شب می‌رسانیمش هدیه است از هدایای الهی اما ای کاش این هدیه را در راهی مثبت و مفید فایده صرف کنیم.

ای کاش در این روزهای پایانی سال با خود عهدی ببندیم که در سال آینده تغییری داشته باشیم در راستای بهتر شدن، در راستای بندگی خدا، در راستای رشد و تعالی خود و دیگران، در راستای بهبود آنچه مدر قبالش مسئولیم.

بیایید در این روزهای آخر سال هم خانه‌های‌مان را بتکانیم و هم دل‌های‌مان را... .

مهدی بهزادی تشنیزی

لنتهای پیام/580ک