مذاکره را از چمران خمینی یاد بگیرید

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا، به نقل از خیبرآنلاین، فیلم سینمایی "چ" که برشی از دو روز زندگی شهید دکتر مصطفی چمران است، به طور حتم یکی از ماندگارترین فیلم های سینمایی کشورمان خواهد شد.

براساس این گزارش، حاتمی کیا با ساخت "چ" مجددا احیا شد و دوران طلایی گذشته را در ترازی بالاتر و حرفه ای تر در اذهان مردم فرهنگ دوست کشورمان زنده کرد.

البته در اینجا بنای بررسی فیلم "چ" را نداریم و هدف از این نوشتار، درس آموزی از یک رفتار دکتر چمران است که از قضا با حال و هوای این روزهای کشورمان به شدت قرین شده است.
 

قبل از هرچیز، باید گفت که دکتر مصطفی چمران، دکترایش را از دانشگاه های آمریکایی گرفته و این یعنی، به روایت بعضی ها(!)، مدرک بی سوادی(!) دکتر چمران از جایی اخذ شده که این روزها برخی سینه خیز می خواهند خود را به آنجا برسانند تا شاید خنده شیطانی سران کاخ سفید را بنگرند.

بحث ما، مذاکره عقلانی، هوشمند و البته انقلابی دکتر چمران است که روایتی ناب از "نرمش قهرمانانه" به حساب می آید.

وقتی خبر پیشروی شهر به شهر دموکرات و ضدانقلاب در کشور پراکنده می شود و زمانی که پای دشمنان منافق این مرز و بوم به دروازه های پاوه می رسد، دکتر چمران، همان چریک کاربلد در عرصه جنگ های نامنظم، لباس یک دیپلمات، آن هم از جنس انقلابی اش، را به تن می کند و با اخذ ماموریت حاکمیتی، به پاوه می رود.

اوضاع شهر به هم ریخته است و پاسداران و برخی کردهای غیرتمند در حال مبارزه نابرابر هستند، از سوی دیگر، زن و فرزندان قطعه ای از خاک این مملکت در تهدید شدید به سر می برند و با خیانت ها و کوتاهی های دولت مستقر در رساندن مهمات و نیروهای پشتیبانی و...، همه چیز از یک فاجعه انسانی خبر می دهد.

دشمن، پاوه را محاصره کرده و به صغیر و کبیرشان رحم نمی کند و در این بلوا، دکتر چمران به عنوان فرزند انقلاب و نماینده حاکمیت وارد شهر می شود. چمران، با اینکه یک مرد جنگی تمام عیار است و راه اندازی جنبش های نظامی و چریکی اش در لبنان، آوازه هر خاص و عام شده است، اما با مشاهده محاصره سنگین دشمن و مصیبتی که دارد بر سر مردم نازل می شود، چاره کار را در "نرمش قهرمانانه" دید و با ضدانقلاب وارد مذاکره شد.

در جریان این مذاکره، با پیشنهادات تحقیرآمیز و سخیف دموکرات ها روبرو می شود و بحث بر سر معامله با عزت یک ملت به میان می آید و اینجا، همان نقطه ای است که دکتر چمران، پایش را جلوتر نمی گذارد و بر اصول انقلابی و مقاومت خود پافشاری می کند.

او البته در حین مذاکرات منتظر رسیدن قوای پشتیبانی نیز بود اما قدرت طلبانی که بعدها مشخص شد بسیاری از آنها سر در آخور بیگانگان و دشمنان این مرز و بوم داشتند، در این باره کوتاهی محض کردند.

دکتر چمران پس از مشاهده گستاخی دشمن در میز مذاکره، به جمع مبارزان انقلابی بازمی گردد و در حالی که می کوشد همان حس عقلانیت را بر پاسداران و رزمندگان مقاومت تزریق کند اما به فکر ساماندهی نیروها می افتد و در نحوه این سازماندهی، دو اصل رعایت حال مردم و تلاش جهت حفظ امنیت آنها از یکسو و استفاده حداکثری از حداقل امکانات و نیروهایی که در اختیار دارد را از سوی دیگر مورد توجه قرار می دهد.

از دیدگاه دکتر چمران، چرخ زندگی مردم و مقاومت، همزمان باید با هم بچرخد و نمی توان هیچیک را فدای دیگری نمود و اگر کسی چنین اندیشه ای در سر دارد، یا جاهل است یا خدای ناکرده مساله دیگری برای او متصور خواهد بود.

دکتر چمران همزمان که دم از صلح و عدم جنگ و خونریزی می زند و تلاش می کند تا با مذاکره، همه چیز حل و فصل شود اما ذره ای از استقلال و عزت ملتش را نیز به ثمن بخس نمی فروشد و از مقاومت و پایداری دست نمی کشد.

شهید چمران آنقدر شجاعت داشت که وقتی فهمید دشمن به فکر سوءاستفاده از مذاکره مدنظر اوست، لباس دیپلماتیک را درآورد و همرنگ رزمندگان مقاومت شد و دست به اسلحه تا آخرین نفس ایستاد و مردانه جنگید تا در لحظه های آخری که می رفت همه چیز از دست برود، پیام ولی فقیه زمان صادر شد و مردم پاوه و همه ایران، پیروزی شیرین در یک نبرد سنگین در برابر دشمن را جشن گرفتند.

این پیروزی در شرایطی به دست آمد که پاوه نه تنها در محاصره کامل دشمن بود و مردم حتی برای نان و آب خود نیز دچار مشکلات عدیده شده بودند، بلکه قدم های خیانت بار ضدانقلاب به کوچه پس کوچه های شهر نیز باز شده بود و تنها دو مقر مهم آن در اختیار رزمندگان قرار داشت و الباقی، به دست بیگانگان افتاده بود.

فیلم "چ" حاتمی کیا و روایت ناب آن از مذاکره انقلابی چمران خمینی(ره) با ضدانقلاب راهگشای امروز و فردای ماست. درسی که از "نرمش قهرمانانه" چمران می توان گرفت و در کنار آن، با چگونگی مذاکره توسط یک دیپلمات انقلابی آشنا می شویم و بسیاری نکات دیگر که مردم بصیر و هوشمند ایران اسلامی بهتر از هر فرد دیگری پیام های آن را خواهند گرفت.

برای ملت انقلابی و مخاطب آگاه از مسایل، فقط بیان روایت تاریخی فوق کفایت می کند تا در ذهن خلاق و جستجوگر خود، قرینه سازی لازم در این زمینه و الگوپذیری از آن رفتار ناب را مبتکرانه امروزی کرده و چراغی برای مسیر در حال عبور خود قرار دهد.

یادمان باشد ماجرای فوق، یک رویا، توهم، شعار و افسانه نیست بلکه حقیقتی است که مانند آن در جای جای کشورمان، بارها و بارها تجربه شده و هربار، اگرچه هزینه هایی را بر ملت تحمیل کرده است اما با پیروزی و گامی به جلو در حفظ عزت، استقلال و آزادی ایران عزیز همراه شده است. پس امت ایرانی را نمی توان با تهدید و تحریم از پای درآورد. این را دشمن، از بعضی دوستان نادان بهتر فهمیده است.

انتهای پیام/