به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از نسل برهان؛ حدیثه رضایی- در بازه‌ای از زمان دانشگاه صنعتی ارومیه شاهدروی کار آمدن متعدد تشکل‌های دانشجویی بود به‌گونه‌ای که تعدد تشکل‌های دانشجویی ایجادشده در این دانشگاه با توجه به ظرفیت و پتانسیل آن در مقایسه با دانشگاه‌های دیگر قابل‌توجه نشان می‌داد و تمامی این تشکل‌ها چه آنان که با طی مراحل قانونی روی کارآمدند یا آن تشکل‌های دولت ساخته‌ای که با عنایات خاصه دولت وقت ایجادشده‌اند یا آنان که قبلاً با تهدید به تحصن و... روی کارآمدند همگی در ابتدا با طرح شعارهایی همچون مطالبه گری برای حق‌وحقوق دانشجو و مسائل اجتماعی و آرمان‌خواهی مرحله پرشور و هیجان جذب را با جو زدگی پشت سر گذاشته و وارد مرحله روزمرگی و انفعال می‌شوند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, نسل برهان؛,انفعال تشکل‌های دانشجویی یکی از آسیب‌های جنبش دانشجویی است که هم‌اکنون گریبان گیر اکثر تشکل‌های دانشجویی دانشگاهمان شده است آن‌هم به دو دلیل :
,1.عده‌ای بنا به سیاست زدگی در سطح دانشگاه و فعالیت‌های دانشگاهی و دانشجو محو رانه دچار انفعال خودخواسته و آگاهانه شده‌اند تا اهداف سیاسی خود و سردمداران خود را در فضای بیرون دانشگاه پیگیری کنند..همان تشکل‌های دانشجویی(بخوانید تشکل‌های حزبی) که رسالت خود را در پیاده‌نظام احزاب شدن خلاصه کردند همان تشکل‌هایی که شده‌اند شاخه فلان حزب در دانشگاه که تمامی دغدغه و تلاششان همکاری در ارائه لیست نهایی کاندیداتوری فلان حزب در سطح شهر بود...همان‌ها که سردمدارانشان در جلسه مطبوعاتی فلان حزب چریک چریک عکس یادگاری با سیاسیون می‌گیرند همانان که حتی جلسات درون تشکیلاتی خود را نیز در محافل انس با سیاسیون خارج از دانشگاه برگزار می‌کنند...همانان که رسالت جنبش دانشجویی را به باد فراموشی سپاردند...ننگ باد بر اینان، جمله سعید حجاریان تئوریسین جبهه اصلاحات که گفت:"ما از تشکل‌های دانشجویی (حزبی) به‌مثابه پرتقال استفاده کردیم...آبش را کشیدیم و تفاله‌اش را دور انداختیم"
,2.عده‌ای نیز به دلیل جدا دانستن خود از مشکلات و قشر دانشجو تمامی دل‌خوشی‌شان اتاقی است که به جیب زده‌اند و اردوی تشکیلاتی‌شان و درگیر مسائل کلان سیاسی و اتحادیه‌شان هستند به قول خودشان... همانان که هیچ برنامه راهبردی برای فردای دانشجو ندارند...همانان که هیچ ایدئولوژی برای پی گیری اهداف دانشجو محورانه در دانشگاه تارا ندارند..
,این وسط دانشجوست که سرش بی‌کلاه مانده است..
,کجا بودند تشکل‌های به‌اصطلاح دانشجویی در اوضاع نابسامان اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی دانشگاه و دانشجو؟؟؟؟؟؟؟
,چرا از ابتدای ترم پیش تاکنون باوجود تمامی کم و کاستی‌ها دم برنیاوردند و فریاد عدالت‌خواهی در حمایت از دانشجو سر ندادند...
,کجاست روحیه مطالبه گری جنبش دانشجویی؟!!
,کجاست بیانیه‌هایتان که در راستای پیگیری فقط یکی از مشکلات دانشجو و دانشگاه نگاشته‌اید و پیگیر شده‌اید که نشان دهد دغدغه دانشجو نیز در اساسنامه‌ها و عملکردهایتان گنجانده‌شده است؟
,اصلاً تشکل‌های دانشجویی دانشگاه صنعتی کجایند؟
,انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه