به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ تصویب قانون بوسمن سر و صدای زیادی ایجاد کرد. این قانون به بازیکنان اجازه می‌دهد در باشگاه های خارجی بازی کنند. پیش از آن، فدراسیون ها به علت حمایت از بازیکنان ملی، فوتبالیست های خارجی را به بازی در باشگاه منع یا محدود کرده بودند. آرسنال یک باشگاه قدیمی انگلیسی است و در دهه 30 احتمالا بهترین تیم جهان بود. این تیم یک باشگاه اصیل انگلیسی در جنوب لندن و منطقه هایبوری، در محله کارگرنشین و ملقب به توپچی است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,,
در آن روز که آرسنال برابر کریستال پالاس قرار گرفت، نه در زمین و نه روی نیکمت این تیم،هیچ بازیکن انگلیسی حضور نداشت. این اتفاق تقریبا پیش از آن نیز افتاده بود. روزی که چلسی در ترکیب یازده نفره‌اش، از هیچ بازیکن انگلیسی استفاده نکرد اما روی نیمکت، چهار فوتبالیست انگلیسی حضور داشتند و یکی از آنها در ادامه به میدان رفت.
,,
چلسی محصول پول های رومن آبراهاموویچ، مالک روسی این باشگاه برای بزرگان سنتی انگلیسی، کمی نامانوس بود. اما آرسنال اینطور نبود. در آن روز، آرسن ونگر، سرمربی فرانسوی تیم برای این بازی، 6 بازیکن فرانسوی، سه اسپانیایی، دو هلندی، یک کامرونی، یک آلمانی، یک ساحل عاجی، یک برزیلی و یک سوییسی را در ترکیب داشت. مربی ایرلندی و کمک مربی هم بوسنایی بودند.
,,
آرسنال چند بازیکن انگلیسی داشت اما هر یک به دلایلی در این دیدار حضور نداشتند. کول بیمار بود و سول کمپل و جاستین هویت هم آسیب دیده بودند. برای ونگر، نبود بازیکن انگلیسی در فهرست 18 نفره اهمیتی نداشت و پس از بازی و بعد از آنکه این موضوع را به وی اطلاع دادند، در واکنش اظهار کرد: در هر شرایطی نباید به ملیت بازیکنان اهمیت داد. تنها باید عملکرد و سطح آنها در نظر گرفت.
,,
این قضیه، سون گوران اریکسون، سرمربی وقت تیم ملی انگلیس را که برای تماشای بازی در ورزشگاه حضور داشت را نیز ناراحت کرد. او چه دید؟ آیا تیم ملی تغییری پیدا کرد؟ این برای یک تیم قدیمی، به هیچ وجه خوب نبود و پل مرسون، با تلخی از این موضوع انتقاد کرد و گفت: به نظر من، این اتفاق یک جوک تلخ بود. پسرهای 16 و 17 ساله‌ای که در تیم های پایه هستند چه فکری می کنند؟ آیا می دانند که هیچگاه به تیم اول راه پیدا نخواهند کرد؟
,,
انتهای پیام
]
ارسال دیدگاه