به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از نارخبر، نمایندگان زن مجلس شورای اسلامی باتوجه به تعلقات آنان به ارزشهای انقلاب و برخورداری از تجربه و سوابق تحصیلی مناسب به ویژه در دوره اخیر مجلس، این امکان را دارند که نماینده موفق و مطلوبی برای جمهوری اسلامی ایران در نشستها و همایشهای بین المللی شوند، از طرفی حضور موثر بانوان نماینده در مجامع بین المللی پارلمانی بخشی از تبلیغات روانی مخالفان نظام برای تداعی نقض حقوق زنان را با چالش جدی مواجه می کند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, نارخبر، , نارخبر، ,
از دوره اول تا نهم مجلس در بهترین حالت تعداد زنان نماینده از 14 نفر افزایش نیافته است که 5 درصد کل نمایندگان مجلس شورای اسلامی را شامل می شود این در حالی است که حضور درصد معقولی از بانوان در مجلس شورای اسلامی می تواند در شناسایی بهتر آسیب های اجتماعی و خلاهای قانون گذاری مرتبط با زنان و خانواده موثر شود.
افزایش نمایندگان زن مجلس به صورت مستقیم، اثرگذاری آنان بر روندهای قانون گذاری و نظارت پارلمانی را نیز افزایش می دهد برای مثال آنان می توانند سهم بیشتری را در کمیسیون ها یا گروه های دوستی پارلمانی بر عهده بگیرند.
یکی از دلایل پایین بودن تعداد نمایندگان زن این است که سابقه تصدی پست های اجرایی توسط کاندیداهای زن پایین بوده است به همین دلیل حوزه های انتخابیه به ویژه شهرهای بزرگ شناخت کافی از پیشینه و عملکرد نامزدهای زن مجلس ندارند البته در سال های اخیر هر دو جریان اصول گرا و اصلاح طلب بر این مهم آگاه شده اند و نمونه بارز آن را می توان در انتخاب دکتر دستجردی به عنوان اولین وزیر زن مشاهده کرد.
از دلایل دیگر پایین بودن تعداد زنان نماینده آن است که تعداد داوطلبان زن برای حضور در رقابت های انتخاباتی مجلس پایین بوده اس،. این امر باعث می شود نامزدهای زن مجلس، سلایق کمتری از رای دهندگان را پوشش دهند برای مثال بیشترین حضور زنان در رقابت های انتخاباتی مجلس شورای اسلامی، متعلق به مجلس هفتم بوده است که در آن 827 کاندیدای زن مشارکت کردند و کمترین حضور کاندیداهای زن در مجلس دوم با 32 نفر بوده است.
یک علت دیگر برای پایین بودن آرای زنان به ویژه در شهرهای کوچک و غیرپایتخت می تواند به نگاه و انتظارات مردم از نماینده به عنوان کارگزار حوزه انتخابیه در جذب امکانات مختلف دولتی برای آن شهر از طریق رایزنی با دستگاه های اجرایی مرتبط باشد که این امر را وظیفه ای مردانه می دانند، در حالی که اگر وظیفه اصلی نماینده که همان تقنین و نظارت است مد نظر رای دهندگان قرار گیرد (که نیاز به فرهنگ سازی دارد)، دیگر تمایز جنسیتی در تصمیم آنها و انتخاب نمایندگان نقش نخواهد داشت یا به حداقل خواهد رسید.
پر رنگتر شدن حضور زنان در مجلس همواره یکی از دغدغه های فعالان اجتماعی بوده و در هر دوره از انتخابات مجلس این خواسته به نقطه اوج خود می رسد،
در انتخابات مجلس هشتم نیز بسیاری تلاش کردند تا زمینه را برای حضور بیشتر بانوان در مجلس فراهم کنند و حتی برخی خواهان ریاست زنان بر مجلس نهم شدند. با وجود تلاش بانوان و تأکید بسیاری از نمایندگان مجلس برای افزایش حضور بانوان در خانه ملت، تعداد بانوانی که توانسته اند با انتخاب مردم وارد مجلس شوند از عدد ۱۴تجاوز نکرده است.
به هر حال آنچه به عنوان یک واقعیت عینی به چشم می خورد سهم اندک زنان در تصمیم گیری های سیاسی و اجتماعی است. زنانی که نیمی از جمعیت کشور را دربرمی گیرند و در مقاطعی تاریخی بیشترین ظرفیت دانشگاهها را به خود اختصاص داده بودند. جای سوال است که وقتی حکومتی این همه هزینه صرف تربیت نیروی متخصص می کند چرا به هنگام استفاده هیچ بهره ای از این هزینه کرد خود نمی کند به طوری که حتی نیمی از جامعه ی ما در طول این بیش از سی سال که از عمر بابرکت جمهوری اسلامی و به تعبیر امام روح الله" نهضت" می گذرد، نتوانسته به تعداد حتی یک دوره نمایندگان مجلس بانوان را به خود راه دهد و در خود جای؟ ایراد کار کجاست؟
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/ک
]
ارسال دیدگاه