به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آناج، قلب تپنده هر شهر و بخش اقتصادی آن بازار و شهر است، به طوری که در گذشته شهرها در امتداد بازار رشد پیدا می کردند، بازارهای سنتی ما مرکز حکومت و تصمیم گیری های مهم بود و بازاریان نیز مورد احترام و قبول مردم بودند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آناج, قلب تپنده هر شهر و بخش اقتصادی آن بازار و شهر است، به طوری که در گذشته شهرها در امتداد بازار رشد پیدا می کردند، بازارهای سنتی ما مرکز حکومت و تصمیم گیری های مهم بود و بازاریان نیز مورد احترام و قبول مردم بودند.,بازارها فضاهایی همچون مدرسه ،مسجد ،کاروانسرا و ... شامل می شد و این اتحاد قوی باعث به وجود آمدن نیروی و سرمایه انسانی می شد. چنان که اهالی در محرم بازار را سیاه پوش کرده و به عزاداری مشغول می شدند و یا بسته به شرایط سیاسی با بستن دکان های خود اعتراض خود را به مسئولین اعلام می کردند.
,سلسه مراتب و نیز همگون بودن تیمچه ها در کنار یکدیگر از ویژگی های اصلی بازار بوده و تجمع اصناف یک صنف در یک نقطه بازار دلیلی غیر از خیر اندیشی داشت و میتواند موقعیت و شهرت یک بخش از بازار به فروش نوع خاصی از کالا بوده که موجب می شده است کسانی که کالای خاصی را می خواستند تهیه کنند به محلی مراجعه نمایند که کسبه بیشتری آن کالا را عرضه می کردند. یکی از دلایل مهم تجمع اصناف بستگی به خصوصیات انواع فعالیت ها و سازگاری آنها نسبت به یگدیگر داشته است به این ترتیب آگر آهنگران و مسگران در راسته واحدی در بخشی دور از راسته اصلی قرا گیرند سر و صدای ناشی از کار آنها مزاحم عابران وخریداران کالاهای دیگر نمی شد. به همین دلیل طبیعی است که زرگران و صرافان و فروشندگان کالاهای ظریف وگرانبها نیز در امتداد یک راسته در کنار یکدیگر جای گیرند وهر صنفی به همین ترتیب عمل نماید.
,با صنعتی شدن و آغاز مدرنیته ، کارخانجات با رشد چشمگیری شروع به تولید کردند و جهت بر هم نخوردن تعادل عرضه وتقاضا ، سرمایه داری با استفاده از رسانه و فرهنگ سازی سعی در ایجاد نیاز کاذب بین مردم کرد. و شروع به ساخت نمایشگاه ها و فروشگاه های تمام شیشه ای و آهنی کردند .
,و با عرضه محصولات در همه جای شهر به کمک نماهای تمام شیشه ای مغازه ها، دیگر نیازی برای رفتن به بازار وجود نداشت و در کنار خیابان و در راه مدرسه می شد لباسی را دید همان زمان نیز اقدام به خرید آن کرد و پس از مدتی لباسی جدید به همان شکل خریداری می شد .
,رفته رفته نسخه های زندگی غربی در کشور ما پیچیده می شد . از اغذیه فروش ها (فست فود) در کنار این مغازه تا تبدیل این دکان ها به پاساژ ها و مراکز خریدی.
,و این اقدامات علاوه بر اینکه باعث کاهش مخاطبان بازار و خرید کالای ملی میشد به نوعی باعث خرید کالاهای وارداتی که عموما هم لوکس بودن می گشت. از اهمیت و تاثیر گذاری نقش اجتماعی بازار نیز می کاست . مسئولین و سرمایه دارن برای استعمار مردم به همین حد بسنده نکرده و به تقلید از غرب اقدام به ایجاد هایپر مارکت ها ، مراکز تجارتی و فروشی بزرگ کردند؛ با این عقیده بجای آنکه مردم کشور هزینه زیادی را صرف سفر به خارج جهت خرید کالای با کیفیت و لوکس کنند همین کالاها را در کشور خریداری می کنند و با شعارهای ایران اروپایی و شهری مدرن در مدت زمان کمی بصورت حبابی این پاساژها ساخته شدند.
,آیا این کالاها همسطح و همان کالایی که در خارج یافت می شود هستند یا نه ؟ واقعا آیا می شود گفت که نیاز کشور همین مراکز می باشد ؟
,مراکزی که عمدتا شامل فروشگاه های مارک دار و اجناس گران بوده و تبدیل به تفریح جدید قشر مرفع شده و در کنار این فروشگاه ها فضاهایی شامل سینما ، بازی کودکان و مراکز فرهنگی و یافت میشود و معمولا یک طبقه از این فضا به سالن های غذا خوری که فود کورت نامیده می شوند اختصاص می یابد .
,مراکزی که به نوعی موافق سیاست های سرمایه داری بوده و و با استفاده از ابزار های رسانه ای خود در جهت فرهنگ مصرفی ، نیاز کاذبی که ایجاد شده و به نوعی خرید و یا بازدید از این مراکز تبدیل به یکی از دغدغه های اصلی مردم شده است.
,حال باید از مسئولینی که از ظاهر مدرن خوششان می آید و به نوعی تبریز اروپایی را می خواهند بسازند، باید پرسید که آیا تبریز واقعا باید اروپایی باشد و کپی شده از شهر های دیگر ؟
,فضایی که نه با معماری ایرانی اسلامی همخوانی دارد و نه با فرهنگ مردم ، و به نوعی بر مردم دیکته می شود و رفته رفته این قبیل فضاها تاثیر خود را در تغییر سبک زندگی خواهد گذاشت با انتخاب تبریز به عنوان شهر نمونه گردشگری کشور های اسلامی در 2018 ، انتظار می رود که مسولین با توجه به فرهنگ و گذشته تاریخ و با در نظر گرفتن معماری و شهر سازی ایرانی اسلامی فضاها و مراکز مورد نیاز را باز تولید و طراحی کنند و نه فضا هایی که مشابه اش در سایر کشور ها نیز دیده می شود .
]
ارسال دیدگاه