تشویق و تحسین راهکار اساسی در تربیتِ دینی کودکان

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از زرخبر، فرزندان از همان آغازین لحظه‌های زندگی رنگ می‌پذیرند و سرشت آن‌ها با اتکا و همراهی خانواده شکل می‌پذیرد.

هنگامی که به یک شخص گفته می شود: «اولین فرزندمان به زودی دنیا خواهد آمد» او احساس می کند مسئولیتش بیشتر از همیشه است. این احساس به خاطر آن است که می‌داند در گذر ایام باید کلی مسائل دینی را برای فرزند آینده‌اش شرح دهد و نهاد کودکش را از همان آغاز بپروراند؛ همان‌گونه که پدرش به او آموخته بود.

آری، فرزندان خوب هر خانواده حاصل تلاش و مراقبت‌های دائمی همسران هستند. مسئله تربیت، مسئله حیاتی ملت‌ها است و بنای آن در خانواده آغاز و در محیط آموزش و اجتماع تکمیل می‌شود. تربیتِ صحیح سبب تداوم زندگی مشترک آینده فرزندان می‌گردد و پایداری بنیان خانواده، جامعه را استوارتر می‌سازد. سلامت روحی و معنوی مردم حاکمیتِ فرهنگ معنوی بر فضای عمومی اجتماع را تثبیت می‌کند.   
موضوعِ تربیتِ امانتی که پروردگار به والدین داده است در اسلام اهمیت بسیاری دارد. تربیت یعنی باروری و شکوفایی بذرهای نهفته و گنجینه‌های پنهان وجودِ آدمی. تربیت یعنی رشد، نمو و پرورش دادن استعدادهایی نیکو. تربیت یعنی هدایت به سوی کمال، تزکیه نفس، اخلاق پسندیده و ...

بی‌تردید شخصیت پدر و مادر، تحصیلات، نگرش‌ها، طبقه اجتماعی و اقتصادی، ویژگی‌های اعتقادی، وابستگی‌های نسبی و... همه و همه نقشِ فراوانی بر تربیتِ کودک دارد. از آنجا که فرزندان همواره در حال آموختن هستند باید زیباترین و خوشایندترین فرصت‌ها را جهتِ تربیتِ دینی آنان بگذاریم. وقتی کودک رفتار دینی والدین را ببیند احساس خوشایندی در روح و روانش آشکار می‌شود و به مسائل دینی اعتقاد پیدا می‌کند.
روش‌های بسیاری برای تربیت دینی فرزندان وجود دارد که به عنوان نمونه مواردی بیان می‌شود.

اول این که برای مشتاق شدن کودکان به مسائل دینی بیش از هر چیزی باید آنان را تشویق و تحسین کرد؛ این رفتار باید چنان مهم جلوه داده شود تا فرزند بزرگی کارِ خوبِ خویش را باور کند.
دوم این که کودکان وقتی می‌بینند پدر و مادرشان به برخی مسائلِ دینی مانند احسان و نیکوکاری، محبت به همنوع، نماز، روزه و... توجه بیشتری دارند، آنان نیز واکنشِ بهتری نشان می‌دهند. پس سعی کنید الگوهای خوبی برای فرزندانتان باشید.

و سوم، دوستان و هم بازی‌هایی را برایِ کودکانتان انتخاب کنید که خانواده‌های معتقدی داشته باشند؛ چون برقراری روابط با چنین افرادی در سن نوجوانی برای فرزندان بیش از هر زمان خودنمایی می‌کند.
نهایتاً، همیشه به این نکته بیندیشید که بر سرشت کودکانتان رنگی خدایی بزنید تا بدین ترتیب بنای جامعه تحکیم یابد.

یادداشت از مریم عرفانیان

انتهای پیام/