"شهرزاد" را با عینک دودی سیاست ببینیم یا با چشمان نمناک هنر دوست؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ زنان خبر گزارش می دهد؛ ۲۴ بهمن صفحه اینستاگرام سریال شهرزاد با عکسی از حسن فتحی به روز شد و متنی که شاهد غافلگیری اهالی رسانه، سیاست و هنر بود و این سوال را پیش آورد که شهرزاد را با عینک دودی سیاست ببینیم یا با چشمان نمناک هنر دوست؟

برای یافتن پاسخ باید شهرزاد را قبل از حضور در پیشخوان مغازه ها ببینیم روزنامه جام جم کمی پیش از انتشار شهرزاد تیتری با مضمون میوه ممنوعه حسن فتحی در شبکه نمایش خانگی منتشر کرد و گویی هنوز شهرزاد متولد نشده روزنامه نگاران شهرزاد را به میدان مخاصمه با رسانه ملی فرا میخواندند.

در پی این تیتر سرمایه گذار سریال شهرزاد در یادداشتی کوتاه عنوان کرد که شهرزاد نه تنها در مقابل رسانه ملی نیست بلکه در کنار این رسانه در مقابل جنگ نرم خزنده ماهواره هاست و گویا قرار است ژنرال پر طمطراقی باشد در گوشه ای از آرایش استراتژیک رسانه ای و نه تنها برای دفاع بلکه برای حمله جم تی وی ها و فارسی وان ها آماده شد.

با ورود شهرزاد باور اینکه بعداز سالها ناکامی سرمای گذاری بخش خصوصی در عرصه رسانه سهل شد و سریالی محترم روانه خانه ها شد و همه چیز به خوبی پیش می رفت.

محسن چاوشی خواننده تیتراژ سریال شهرزاد در شعر کجایی از غریبی حصر و یک دنیا سوال خواند تشخص مجموعه شهرزاد به انضمام قلم سرمایه گذارانش به کمک آمد تا شائبه گوشه و کنایه های سیاسی را از این ترانه بجورد.

یه پاییز زردو زمستونه سردو

یه زندونه تنگو یه زخم قشنگو

غم جمعه عصرو غریبیه حصرو

یه دنیا سوالو تو سینم گذاشتی

و…

رسانه ملی مبهوت کدورت آذری ها بود که قسمت هشتم شهرزاد آمد و جمله شیرین دیوان سالار کرمانی های آرام را به واکنش واداشت و این بحث تا جایی پیش رفت که نماینده مردم کرمان درخواست تعطیلی شهرزاد را کرد اما گویا خبری از عذرخواهی نبود و کارگردان با وصله چند جمله کرمانی پسند در قسمت بعد میخواست قائله را هنرمندانه جمع کند.

اما قسمت ۱۷ این مجموعه قصه فرهاد و شهرزاد و شیرین و قباد نبود بلکه این مجموعه دست بر روی حسین شریعتمداری گذاشت و هرچه باورمان را به بی راهه بردیم که گذاشتن عکس مرد شماره یک مطبوعات ایران، حسین شریعتمداری در بین مجرمان توده ای سهوی و اتفاقی بود و از دست عوامل گریخته اما دلمان راضی به این امر نشد و چیدمان کلمات فرهاد دماوندی و سمت سوی نگاهش به تصویر شریعتمداری طوری بود که گویی مخاطب جملات او همان تصویر اشتباهی است.

دیالوگ فرهاد دماوندی:” اون قانونی که شما سنگش رو به سینه میزنی کجا بود اون روز شوم ۲۸ مرداد که تا از تخریب و غارت خونه نخست وزیر قانونی این مملکت جلوگیری کند که این همه آدم کشته نشه و خونشون سنگ فرش خیابان ها رو رنگی نکنه، چرا این قانون هر زمان شما اراده می کنید هست، هر زمان شما اراده می کنید نیست چرا چشمش رو بسته رو این همه دزدی و فساد و ارتشاء بالادستیا….”

ژنرالی که قرار بود قسمتی از آرایش لشگر رسانه های ارزشی باشد ناگهان در مقابل فرمانده پیشکسوت این عرصه(حسین شریعتمداری) ایستاده بود و کارگردان این مجموعه وظیفه اصلاح این کج سلیقگی مرموز را به طراح دکور سپرده بود که حسن روح پروری نشناختن عکس و عجله عوامل را عامل آن اعلام کرد.

روح پرور گفت: “اگر شما درد گوگل عکس قدیمی زندانیان سیاسی را سرچ کنید این عکس را در عکسهای ابتدایی میبینید…” که این استناد معتبر نبوده زیرا ما گشتیم و نبود.

حسین شریعتمداری مدیرمسئول روزنامه کیهان درباره نامه فوق ضمن تشکر از توضیح آقای رضوی گفت؛ بدیهی است که خود را شایسته تمجیدهای مندرج در نامه ایشان نمی‌دانم و این ابیات را زمزمه کرد:

شنیدم که وقتی سحرگاه عید
ز گرمابه آمد برون بایزید
یکی طشت خاکسترش بی‌خبر
فرو ریختش از سرایی به سر
همی گفت ژولیده‌ دستار و موی
سردست شکرانه مالان به روی
که ای نفس! من درخور آتشم
به خاکستری روی درهم کشم؟!