دست های چالاک شرارت

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از خبرنگار پایگاه خبری نسل شاهوار شهرستان شاهرود اگر چه تعبیر "دست‌های آلوده"، اولین‌بار در نمایشنامه ژان پل سارتر دیده شد، ولی جالب است بدانیم که پیش از آن در کتاب مقدس مسیحیت، از این مفهوم با تعبیر «دست‌های چالاک شرارت» یاد شده است.

« در مزامیر داوود، مزمور 146، آیه 3، داوود توصیه می‌کند که هرگز بر روسا توکل مکنید» و این نشان می‌دهد کسی که دارای قدرت سیاسی است، قابل اعتماد نیست. تنها کسی قابل اعتماد است که هنجارهای اخلاق را پذیرفته باشد.

کم کم در میان عالمان سیاست در غرب، تلاش شد تا جدایی نهاد سیاست از اخلاق تئوریزه گردد. تنها به این دلیل که اگر سیاستمدار بخواهد پایبند به اصول اخلاقی باشد کارکردهایش پایین می آید و اصول اخلاقی دست و پاگیرش می شود و مجبور میشود میدان نبرد را به نفع رقیبش خالی کند!!!

هابز هم این تئوری پردازی را کامل کرد و گفت: " انسان جدید گرگ انسانهای دیگر است و گرگ تنها حیوانی است که بر خلاف سایر حیوانات حتی به هم نوعش هم رحم نمی کند".

به طور طبیعی انسان گرگ شده برای رسیدن به هدفش دست به هر کاری خواهد زد. ترور شخصیت می کند، ندانسته تهمت می زند، زود قضاوت می کند، بدون تحقیق برچسب می زند و ... اما انسان اخلاقی برای کارهایش قاعده ای دارد؛ حال این قاعده یا دین است یا وجدان یا افکار عمومی و یا عقل.

رهبر معظم انقلاب در یکی از انتخاباتها فرموده بودند که " برخی می گویند فلانی چقدر روی تدیّن تأکید می کند؟ مگر چه اهمیتی دارد؟ باید آدم های متخصص و دکتر-مهندس ها به مجلس راه پیدا کنند و مملکت را اداره کنند. عرض ما این است که از میان همین دکتر و مهندس ها، متدیّن ها را پیدا کنید و به صرف ادعا هم اکتفا نکنید".

وقتی به انتخابات نزدیک می شویم کم کم می بینیم که در دل و جان برخی از کاندیداها یا طرفدارانشان سیاست جای دیانت، اخلاق و عقلانیت را گرفته است و لاجرم در وجودشان سیاست همه کاره شده است. جار و جنجالهای فضای مجازی در چند ماهه اخیر گواه روشنی بر این ادعاست.

اما چرا با خود نمی اندیشند که بر خلاف اندیشه هابز، ما گرگ یکدیگر نیستیم؛بلکه برابر اندیشه دینی، ما  برادر یکدیگر هستیم.

راستی مگر آبروی مومن از خانه خدا بالاتر نیست؟

 آری مدعیان دین داری زیادند اما به فرموده رهبر انقلاب به صرف ادعا نباید اکتفا کرد. عمل هر کدام از کاندیداها هم می تواند معیار باشد.

 راستی قصه یوسف و برادرانش در قرآن نیامده که ما تنها بر مزار اموات قرائت کنیم. این قصه ها داستان زندگی انسان امروز است.

شاعر انقلابی و متعهد، علیرضا غزوه چه زیبا داستان یوسف را در شعر خود به تصویر کشیده:

کهنه صرّافان دنیا از تصرّف می خورند
از عدالت می نویسند، از تخلّف می خورند

آخر این قصّه را من جور دیگر دیده ام
گرگ ها را هم برادرهای یوسف می خورند!

حسین رجبی

انتهای پیام/رض