به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از هنرما، چند هفته ای می شد که به مسجد جامع نرفته بودم و دلم برای حجره های گره چینی و شبستان های تو در تو تنگ شده بود. عزمم را جزم کردم و در غروب پنج شنبه به قصد ادای فریضه نماز و دعای کمیل در مسجد جامع از خانه بیرون آمدم. فاصله خانه ما تا مسجد جامع ۱۰ دقیقه نمی شود و وجود این بنای عظیم و جهانی در بین بازار مردمی را که برای خرید می آیند به آن سمت هدایت می کند.
از میان انبوه مردم گذر کردم تا زودتر برای نماز جماعت حاضر شوم. صدای اذان از نوای موذنی کهنسال که شاید بیش از پنجاه سال است در این مسجد به یگانگی خداوند شهادت می دهد از بلندگوها تا داخل بازار شنیده می شد.
قدم بر روی سنگ های ابتدای ورودی مسجد گذاشتم و از درب چوبی وارد شدم. به اینجا که رسیدم عظمت این بنای تاریخی بیش از هزار سال نمایان تر شد و گلدسته های مسجد و نوای موذن در هم می آمیخت و عصاره ای از عشق به خدای رحمان را به تصویر می کشید. به دالان مسجد که رسیدم سمت چپ در بارگاه علامین مجلسیین باز بود که این ورودی مخصوص آقایان است. قدم هایم بر روی سنگ های خاکستری دالان ورودی آهسته تر و دلم آرام گرفت شاید این آرامش به دلیل معنویت و فضای روحانی نهفته در مسجد است.
سمت چپ و پایین شبستان چند متکدی خانم با کیسه های نایلونی در دست نشسته بودند و این موضوع جلوه نافرمی به این همه شکوه و جلال و عظمت داده بود. زنانی که چادرهایشان را روی صورتشان کشیده بودند و به رهگذران التماس می کردند که به ما کمک کنید. این وضعیت برای مسجد جامع مطلوب نیست و باید این مکان از وجود متکدیان پاک شود.
همیشه اولین شبستان سمت راست برای بانوان تجهیز می شود تا نمازجماعت برپا کنند.
کفشهایم را درآوردم و وارد شبستانی زیبا با درهای مزین به هنر منبت و معرق شدم. سمت چپ شبستان منبری زیبا وجود داشت که آیات قرآنی با هنر منبت بر روی آن حک شده بود و با فاصله یک متری شیشه ای گذاشته بودند که افراد تماس مستقیم با آن نداشته باشند. می گویند قدمت این منبر به بیش از ۸۰۰ سال می رسد که به زیبایی و هنرمندانه باقی مانده است.
از این شبستان وارد شبستان بزرگتری شدم که نماز جماعت آنجا برگزار می شد.
پس از خواندن نماز از شبستان خارج شدم تا فصل های نادیده این عمارت زیبا را نظاره گر باشم. ایوان بزرگ مسجد با سقفی زیبا منقش به آیات الهی چشم گردشگران را به تحیر وا می دارد. سقفی زیبا مزین به کلمات زیبای خداوند که در خور توجه است. مسجد جامع تلفیقی از هنر معنوی و کبریایی است. این جمله یکی از توریست های ژاپنی بود که در حیاط مسجد سرگرم دیدن نمای شبستان ها و سقف ها بود.
وقتی از او درباره معماری مسجد پرسیدم چند بار پشت سر هم گفت: بی نظیر است بی نظیر است و نشست و از داخل کوله اش دوربینی بیرون آورد و تصاویر را به ثبت رساند. در کنار مرد ژاپنی زنی با چشم های بادامی و گونه های کشیده ایستاده بود به او گفتم: چه چیزی در این مسجد برای شما جذاب است. فکر کردم که می خواهد از معماری و نقوش زیبای مسجد بگوید ولی گفت: مردمی که برای نماز می آیند و با حرکاتی یکسان و منظم بلند می شوند خم می شوند و می نشینند. برای من جالب است که این جمعیت همزمان این کارها را انجام می دهند.
زن ژاپنی متحیر نمازگزاران بوده است و همین موضوع می تواند ترویجی باشد برای دین اسلام که نظم را تداعی می کند.
در یکی از شبستان ها یک زوج با زبان عربی صحبت می کردند. از آنها پرسیدم چقدر اینجا را می شناسید. مرد گفت: ما اهل قطر هستیم ولی سالهاست در تهران ساکن شدیم و دو بار به اصفهان آمدیم. اکثرا مکان های تاریخی را رفته ایم همه خوب است اما آرامشی که در مسجد جامع وجود دارد در هیچ یک از مکان ها نیست و شاید این موضوع به دلیل روح عرفانی و معنوی این مسجد است.
زن گفت: اصفهان زیبا و دوست داشتنی است اما مکان های تاریخی مذهبی آن جلوه خاص تری دارند. زیبایی نقوش و ترکیب رنگ آبی و سفید آرامش خاصی به این مکان داده است. همچنین گره چینی ها و هنرهای اصیل ایرانی که هر کدام وصف ناشدنی است بر دلبری این مکان افزوده است.
کمی که دقت کردم دیدم به راستی در کمتر جایی از کشورم مکانی با ویژگی خاص به این صورت دیده ام.
وارد دالان مسجد شدم و هنوز آن متکدیان بودند. از مسجد خارج شدم و در لابلای انبوه مردم مسیر خانه را طی کردم.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه