به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از نسیم زنجان، چه زیبا فرموده پیامبر عشق (ص) که " العلم سلطان "؛ یعنی اگر در پی کسب قدرت در هر زمینه ای هستی ناگزیر باید اول آن را بفهمی ... و چه داستان عجیبی است این فهمیدن ... می توان ادعا کرد که آدمی در تمام طول تاریخ همیشه در پی فهم و اثبات فهم خویش بوده و چه بسا بتوان اینگونه ادعا کرد که تمام کشمکش ها و حتی جنگ ها هم در گرد این محور می چرخیده و می چرخد که ((من بیشتر می دانم پس من بهترم !!)) علم عصاره فهم است و این فهم به مذاق انسان ها متفاوت جلوه می کند! ولی نکته ای که در این میان جلوه گری بیشتری دارد، این است که حقیقت ثابت است و این تعبیر متفاوت انسان هاست که آنرا متفاوت جلوه می دهد و این تفاوت در تعبیر، از تفاوت معیارها نشأت می گیرد. از این روست که گفته اند کسی به منتهای حقیقت پی می برد و به فهم واقعی می رسد که با عقل سلیم به دنبال فهم برود.
اما اگر از معیارها بگذریم یک مانع بزرگ دیگر هم در راستای علم آموزی و علم گرایی، تمام قد در برابر ما می ایستد و آن در این جمله خودنمایی می کند که (( َعدى عَدُوِّکَ نَفسُکَ الَّتى بَینَ جَنبَیک)) یعنی از همه‌ى دشمنها بدتر، دشمن درونى ما است، آنچه که دشمن خود ما است، نفسِ راحت‌طلب ما است، تنبلى ما است، تن‌آسایى ما است،عدم تدبیر ما در پیشبرد امورمان است.
,
اگر از بعد فردی بیرون رفته و از بعد اجتماعی به این علم گرایی نظر کنیم با این حقیقت روبرو می شویم که ((ما یک عقب ماندگى تاریخى و یک فقر تاریخى در زمینه‌هاى علمى و تحقیقى داریم. درست است که امروز شتاب علمى ما در دنیا در درجه‌ى اول است و در واقع شتاب علمى از متوسط جهانی خیلى خیلى بالاتر است لکن ظرفیت شتاب فعلی، حداکثر این است که این عقب‌ماندگى تاریخى و این فقر تاریخى ما را یک مقدار جبران کند. ما باید این‌قدر این کار را ادامه بدهیم که برسیم به صفوف مقدّم؛ اما چرا صفوف مقدم؟ چون هم امکانش را داریم، هم نیازش را! این همه استعداد خوب در کشور ما هست؛ یعنى متوسط استعداد در کشور ما از متوسط استعداد در دنیا بالاتر است؛ این ثابت شده و جزو مسلمات است.
,
استعدادهاى فراوانى داریم که این استعداد بایستى بُروز کند و نتیجه بخش [شود]. ثانیاً ما نیاز داریم به اینکه پیشرفت کنیم؛ ما احتیاج داریم. مى‌بینیم که منش مستقل سیاسى و اجتماعى و فکرى ملت ایران و جمهورى اسلامى موجب می شود که قدرتمندان دنیا، صاحبان قدرتهاى زورگو با ما دشمنى کنند؛ این دشمنى در خیلى از جاها دارد خودش را بُروز میدهد. خب، وقتى که این‌همه دشمنى با ما میشود، باید خودمان را تقویت کنیم و خودمان را به اقتدار لازم برسانیم.))
((کشور باید با نیروى درونى اداره بشود؛ به تعبیر درست با ذخایر روى زمین یعنى استعدادهاى درونى ما، نیروى انسانى ما، هوش جوانان ما، با اینها باید اداره بشود؛ اگر این شد، هیچ قدرتى در دنیا قادر نخواهد بود که سرنوشت اقتصادى کشور را یا هر آنچه به اقتصاد کشور ارتباط پیدا میکند، در دست بگیرد)) هر چیزی زکاتی دارد و ما به عنوان کسانی که بعنوان دانشجو داعیه دار علم کشوریم باید زکات دانش مان را بدهیم دانشی که از طرف خداوند روزی شده است بر ما ((انفاق رزقِ دانش این است که آن را در خدمت جامعه قرار بدهید؛ در خدمت تاریختان، در خدمت آیندهتان، در خدمت ملتتان قرار بدهید. اینها تکلیف نخبگى را روشن می کند.
,
انفاق این رزق به این است که آن را در راه خدا خرج کنید؛ براى خیر بندگان خدا مصرف کنید. منتى هم نباید داشت)) حال اگر قدم در راه انفاق دانش خویش نهادیم باید بدانیم که ضعف کجاست، محل نیاز کجاست محلی که باید بر آن همت بگماریم کجاست ((چمران یک نخبهى علمى به تمام معنا بود اما احساس کرد نیاز است که بیاید در این میدان کار کند؛ از همان استعداد، از همان توانایى، از همان همت استفاده کرد وارد این میدان شد و کارهاى کارستانى انجام داد؛ این یک نخبه است. شهید مجید شهریارى هم یک نخبه است. در مورد کار شهریارى، دیگر بحث بحث جنگ نبود؛ یک جایى خالى بود، یک نقطهاى مورد نیاز بود، این نخبه رفت آنجا مشغول کار شد؛ و همینطور دیگر شهداى نخبهى ما که حقیقتاً کار کردند. بههرحال وقتى دانستیم که این، دادهها الهى است، نِعَم الهى است، رزق الهى است، می فهمیم که رزق الهى را کجا باید مصرف کنیم))
ما باید بدانیم ، این هژمونی برتری که غرب دارد به آن افتخار می کند فقط و فقط مبتنی است بر قدرت علمی که آن را از طریق دانش اندوزی چند ده ساله اندوخته است. و این ضعفی که کشورهای دیگر درگیر آنند فقط و فقط از آنجا نشات می گیرد که ما قدر علم و علم اندوزی را ندانسته ایم ، باید به این امر واقف شویم که برای اینکه قدرت را از دست زورگویان غرب بگیریم چاره ای جز این نداریم که یاد بگیریم و خودمان را بالا بکشیم.
]
ارسال دیدگاه