راهکارهای طلایی برای تقویت عزت نفس کودکان/ جملات تشویقی عزت نفس  کودکان را افزایش می دهد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پایگاه خبری زنان استان هرمزگان سوریاس ؛  توجه به کرامت و عزت فرزند ،  هر چه والدین در فضای تربیتی خانواده بتوانند این احساس را به فرزندشان انتقال بدهند که تو عزیزی خطای فرزندشان کمتر می شود،امام علی علیه السلام فرمودند : کسی که کرامت و عزت نفس دارد هرگز خود را با پلیدی گناه خوار نمی کند .

شما با قشنگ خطاب کردن فرندتان ، بلند شدن جلوی پای او  و مشورت کردن با او عزت بدهید و حتی می توانید به ا و حق انتخاب نسبی بدهید .مثلا وارد مغازه ی اسباب فروشی می شوید تا برای فرزندتان یک اسباب بازی بخرید ، می توانید چند اسباب بازی انتخاب کنید و از او بخواهید که بین این چند اسباب بازی که شما انتخاب کردید یکی را انتخاب کند و یا نمایشگاهی از کارهای دستی ، نقاشی هایش و کارهایی که انجام داده را در خانه بگذارید .

یک چیز مهم دیگری که می تواند عزت نفس فرزندمان را زیاد کند ، استفاده از جمله های تشویقی است ، ویژگی های مثبت فرزند را برای او بازگو کنید ، مثلا می توانید بگویید : این که دوستت تو را صدا زد که بری باهاش بازی کنی ، ولی تو بهش گفتی من کارم رو انجام می دم بعد میام ؛ نشان  می دهد که تو با مسئولیت هستی.

در کل عزت نفس مثل واکسن ، بچه  ما را از آسیب ها نجات می دهد  امام صادق علیه السلام فرمودند : کسانی که فرزندشان را تحقیر می کنند ، باید به زودی منتظر سرکشی ها و طغیان هایش باشند .

پدر و مادر عزیز ! لطفا کودکتان را تحقیر نکنید با این دید نگاه کنید که کودکتان یک انسان بزرگ است که سرنوشتش دست شماست .

2 : مقبولیت والدین به عنوان یک راهنمای مطمئن برای فرزند : همه بچه ها در زندگی به مشکلات یا سوالاتی برخورد می کنند و دوست دارند که پدر و مادر در این شرایط آنها را راهنمایی کنند . اگر پدر و مادر ، محبت کلامی و لمسی را برای فرزندشان ابراز کنند ، آنها را درک کنند با آنان همدل باشند ، به حرف هایشان گوش دهند زمان خاصی برایشان در نظر بگیرند می توانند این احساس را در فرزندشان ایجاد کنند که مرجع آگاه و خیر خواهی به نام پدر و مادر برای حل مسائل و مشکلاتش وجود دارد .

زمانی مراجع نوجوانی داشتم که سوالات خودش را جمع می کرد و از من می پرسید ، یک روز به او گفتم که چرا این سئوالات را از پدرت نمی پرسی ؟ این نوجوان گفت : اول این که می ترسم پدرم از سوال من عصبانی بشود و بعد هم بسیاری از چیزهایی که از او می پرسم ، نمی داند .

فرض کنید پسری در مدرسه ، مسخره می شود این پسر باید اینقدر به والدینش اطمینان داشته باشد که این مسئله را با آنان مطرح کند تا او را راهنمایی کنند که چطور با این مسئله برخورد کند اگر پدری به پسری بگوید که تقصیر خودت است که مسخره ات می کنند از بس بی عرضه ای ! یقینا این پسر دیگر پدرش را به عنوان یک پدر راهنمای مهربان قبول ندارد . ولی اگر پدری با مهربانی کنار فرزندش بنشیند و بگوید : بابا جون ! این دفعه که یکی تو رو مسخره کرد ، مستقیم توی چشماش نگاه می کنی و قاطع به او می گویی : تو حق نداری منو مسخره کنی ! اگر یک دفعه دیگه این کار را بکنی می رم به معلم می گم .حالا بیا دو نفری نمایشش را بازی کنیم تا بدونی اگر یکی تو را مسخره کرد چه کار باید انجام بدی  ، در نظر این پسر ، پدر یک راهنمای داناست که می تواند مشکلاتش را با او در میان بگذارد .

انتهای پیام /