دعای مریض درحق یک پرستار شیرین ترین لحظه زندگی است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از نسیم قائن ، پرستار، عجب واژه آشنایی است. کلمه ای که ناخودآگاه هر شنونده ای را به یاد آرامش پس از توفان، و به یاد شخصی می اندازد که در لحظات سختی، ناراحتی و ساعتی که به کمک نیاز داریم، یاری رسان ماست. انسان های بی ادعایی که به معنای واقعی کلمه، خالصانه کار می کنند و تمام تلاش خود را معطوف می سازند تا بیماران، دوران نقاهت خود را به آرامی سپری کنند.

این واژه، آدمی را به یاد مفاهیم دیگری هم می اندازد. یاد شب بیداری و یاد مردان و زنان سپیدپوشی که لحظه ای لبخند از سیمایشان دور نمی شود.

روز پنجم جمادی الاولی در هر سال، روز مبارکی است؛ میلاد با سعادت اسوه صبر و پایداری، حضرت زینب علیهاالسلام که «روز پرستار» نام گرفته است. در این روز، بانویی پا به عرصه وجود نهاد که آموزگار ایثار و فداکاری بود. او بزرگ پرستاری است که در سال های گوناگون حیات خود، از پنج امام بزرگوار، پرستاری کرده است؛ حضرت علی علیه السلام به هنگام ضربت خوردن، امام حسن مجتبی در هنگام مسمومیت، امام حسین علیه السلام در لحظات تنهایی و غربت، امام سجاد علیه السلام در رویارویی با سوز تب جان سوز، و از امام محمد باقر علیه السلام به همراه کودکان صحرای کربلا. نام زینب، این پرستار جاودان همیشه تاریخ، همیشه بر تارک زمان می درخشد و همگان را به یاد صبر، مقاومت و ایثار می اندازد.

سمیراعباسی مقدم پرستار اورژانس قاین در گفتگویی کوتاه با خبرنگار نسیم قائن ازشغل پرستاری وسختی وشیرینیش می گوید.

وی با بیان اینکه یک پرستار واقعا باعاشق کارش باشد می گوید: اگرچه شغل سختی داریم وشب کاری های آن ممکن است برای ما وبه خصوص برای زنان سخت تر هم باشد اما وقتی به یک مریض کمکی میکنی ودستانش به آسمان بلند می شود شیرین ترین لحظه های زندگی برایت رقم می خورد.

لبخند یک پرستار وزمان گذاشتن وگوش دادن به احوالات یک مریض وحرف زدن با بیمار می تواند باعث ایجادروحیه نشاط در بیماران شود.

خانم عباسی می گوید: بارها بوده است که بیماران در بدترین شرایط وبا سروصدا وارد بیمارستان می شوند اما برخورد یک پرستاردرلحظه اول می تواند در تسکین دردبیمار موثرباشد وتمام تلاش من وهمکارانم این بوده است که بتوانیم باآرامش با آنها صحبت کنیم واین خود باعث آرامش بیمار می شود .

وی صبرواستقامت وعشق به کار را از ویژگی های یک پرستار می داند ومیگوید: همان طور که حضرت زینب(س)اسوه صبرواستقامت وپایداری بودند ودرسال های حیات خود به طرق مختلف پرستار پدروبرادران خودبودندبرای ما هم این الگوبودن ایشان افتخار است وباید صبرواستقامت را از حضرت زینب(س)آموخت.

عباسی می گوید:پرستاررامی توان وقف خودبرای بیمار وگذشتن از خود برای اینکه دیگری زنده بماند معنا کرد وامیدواریم که درزندگیمان بتوانیم پیرو راه اسوه صبر واستقامت وپرستار صحرای کربلا حضرت زینب(س)باشیم.