به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ سید مجید میر ذوالفقاری، رئیس اداره آموزش و پرورش گلبهار در گفتگو با ندای چناران به بیان خاطرات دوران انقلاب و شور و شوق جوانان در آن ایام پرداخت:
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, ندای چناران,سال 1357، من دانش آموز دوم دبیرستان بودم، دبیرستان نصرت الملک ملکی که بعدها اسمش به آقا مصطفی خمینی تغییر پیدا کرد.
,من و عده ای از دانش آموزان تصمیم گرفتیم مدرسه را تعطیل کنیم و بیایم به خیابان ها و راهپیمایی کنیم. برخی از معلمان وابسته به ساواک بودند و دائم ما را اذیت می کردند و می گفتند شاه مثل دیواری است که دستان شما نمی تواند آن را جابجا کند و بنشینید و درستان را بخوانید.
,ولی ما ریختیم در صحن مدرسه ی نصرت الملک و آنها هم به ساواک اطلاع دادند. ارتش، کامیون های سرباز را روبروی درب مدرسه قرار داد، بدون اینکه ما خبر داشته باشیم.
,وقتی ما شلوغ کردیم و در مدرسه را باز کردیم که وارد خیبان شویم، دیدیم که ماشین های ارتشی چفت کرده اند به در مدرسه ؛ در را که باز کردیم ، ماموران گاز اشک آور زدند و ما را دستگیر کردند و به درون ماشین های پر از سرباز بردند.
,آنجا برای اولین بار، طعم و بو و احساس خفگی گاز اشک آور را چشیدیم و از طرف دیگر هم سربازهایی که بچه های ما را گرفته بودن با قنداق تفنگ آنها را میزدند.
,عده ای از بچه ها هم دور ماشین ها حلقه زدند، جمعیت دانش آموزان زیاد شد و به 300 نفر رسید، ماشین ها را محاصره کرده و به سربازها حمله کردند، آنها از ترسشان ما را ول کردند و مجبور به فرار شدند.
,بچه های آن مدرسه پای کار ایستادند و ما از آن دبیرستان شهید قادر الحسینی ، شهید بهبود قربان نژاد، شهید سید جلال موسوی و ... را تقدیم انقلاب کردیم.
,انتهای پیام/رض
]
ارسال دیدگاه