تا باشد از این فجرها که در جیب جا می شود

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آناج، حال که ۳۷ سال از پیروزی انقلاب اسلامی ایران می گذرد، با فرارسیدن دهه فجر چه بسیار خیابان ها که چراغانی نمی شوند و چه بسیار تریبون ها که به صدا در نمی آیند. پیام های تبریک، همایش های عظیم، سخنرانی های گسترده، آمارهای فله ای؛ شاید تنها تناسبشان با دهه فجر و انقلاب بقا بر کرسی های مدیریتی، مهار گمانه زنی ها و یا ارایه ی ویترینی از شعارها باشد. چرا که اندیشه ی انقلابی و رویکرد اسلامی بسیار فراتر از آن است که در ۱۰ روز فجر بگنجد. لکن انتظار می رود در خیل برنامه های متعدد سازمان ها و ارگان های مختلف تفکر و عمل انقلابی نیز تجلی یابد.

حال بگذریم از چند و چون برنامه های متعدد ویژه و قضاوت در مورد آنها که اندیشه ای متخصص و مجالی فراخ تر می طلبد. آنچه امروز باید محل سرمایه گذاری مادی، معنوی، فرهنگی و انسانی باشد ظهور رویکردها و مولفه های انقلاب اسلامی در مقام عمل است که به نظر می رسد جهت اثبات کوتاهی های صورت گرفته در این راستا اشاره به برخی شواهد و مسایل خالی از فایده نباشد.

البته این گفتار نیز به معنی سیاه نمایی یا اقرار به بدبینی نسبت به وضعیت حاضر جامعه ایرانی نیست بلکه معتقدیم باید به حساب خود برسیم قبل از اینکه به حسابمان برسند.

دانشگاه ها، سینما، سازمان های سیاسی، ادارات و نهادهای فرهنگی، اجتماعی و اجرایی تا چه اندازه به رسالت های انقلابی خود جامه ی عمل پوشانده اند؟ این سوالی است که می بایست در تریبون های دهه فجر به آن پاسخ داده شود.

البته نمی توان اختراعات، اکتشافات، نو آوری های صورت گرفته در دانشگاه ها و تلاش های دانشمندان و نخبگان در عرصه های پزشکی، نظامی و غیره را انکار کرد اما حاکمیت تفکر لیبرالیستی و مادی گرایانه در اندیشه ی دانشگاهی، نشخوار تولیدات علمی غرب در علوم انسانی و خودباختگی در مواجهه با علوم بیگانه با وجود تفکر قدری چون اسلام، دایه دار کدام رویکرد انقلابی و اسلامی است؟

تولیدات سینمایی فاحش که زبان از تکرار نام آنها معذور است، ابتذال فضای سینمای ملی، ساخت فیلم ها و برنامه هایی که ارزش های انقلابی و اسلامی را زیر پا می گذارد و سعی در قبح زدایی از محرمات و فرهنگسازی منکرات در جامعه دارد، چه طرفی از انقلاب خواهد بست؟! هرچند که بخواهیم آن را در عنوانی چون "فجر" بگنجانیم!

کسانی که انقلاب را در کلنگ زنی ها، تشکیل همایش ها و اعلام آمارها خلاصه می کنند، تا کنون به چرایی افزایش آمار طلاق، بیکاری، اعتیاد، بیماری ها، ناهنجاری های اجتماعی یا وضعیت تاسف بار حجاب در جامعه اندیشیده یا راهکاری را تدبیر کرده اند؟

بدیهی است که جهت تحقق یک جامعه اسلامی و تداوم انقلاب اسلامی با حفظ ماهیت اصلی و اصیل آن، تفکری انقلابی و اسلامی توأم با عمل لازم است هرچند که گاه خلاف منافع شخصی و گروهی باشد که اگر غیر از این بود چه نفعی بالاتر از حفظ جانی که شهیدان فدا کردند.

امروز کسانی که انقلاب را دستاویز منافع شخصی و هوس رانی های خود قرار داده و شعارهایی به بلندای فجر سر می دهند باید بدانند که غایت انقلاب اسلامی نه دستیابی به ثروت و قدرت بلکه اهتزاز پرچم لا اله الا الله در جهان است و معمار کبیر انقلاب اسلامی می فرماید: " ما بر سر شهر و مملکت با کسی دعوا نداریم. ما تصمیم داریم پرچم لااله الا الله را بر قلل رفیع کرامت و بزرگواری به اهتزاز درآوریم". حال که رسیدن به این مقصود به عمل برآید و باید قرین تفکری خالص و عزمی راسخ باشد وگرنه تا باشد از این فجرها که در جیب جا می شود و از قدیم گفته اند و بیراه هم نگفته اند که آنجا که شکم دایر است، دل بایر است.

انتهای پیام/م