در مجلس شهیدان حرم + تصاویر

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از ماسال نیوز، قربان صحرایی که در مراسم وداع یکی از شهدای مدافع در حرم حضرت معصومه (ع) حاضر شده بود دلنوشته ای به این شرح به تحریر درآورد:

چه محفل گرمی بود در این شب سرد زمستانی. عجب شور و صفایی داشت. وارد تالار مؤسسه امام خمینی ره که می‌شدی عطر شهید موج می‌زد از کران تا کرانش. کربلائیانی که از سفر شام آمده بودند، سبک‌بال و رها. با خود عطر حرم آورده بودند؛ عطر حرم ریحانه علی، بانوی صبر و ایثار و استقامت، زینب کبری سلام‌الله علیها.

حتی آنانی که نیامده بودند ولی یادشان موج می‌زد در آن فضای معنوی. گویی ملائک گل‌واژه‌های یادشان را از خُلد برین سرچین کرده‌اند و در حله‌ای از حریر بهشتی پیچیده‌اند و در این سرا بر روی حضار گسترانیده‌اند.

زیر سایه این چتر خوشبوی بهشتی ساعتی همنشینی با منسوبین شهیدان، به خصوص پدران و مادرانشان صفایی عجیب و شوری حسینی به آدمی منتقل می‌کرد.

و صد البته حضور یک شهید تازه از سفر شام آمده با نام شهید بشیر ناطقی شمع منور این محفل نورانی شد و آن‌را پرفروغ‌تر کرد و گرمای ایثار و جان‌نثاری و شهادت را در شریان مهمانان به جریان انداخت.

نشستن در پای صحبت منسوبین شهیدان هم شیرین و گوارا بود. وقتی حجت‌الاسلام صابری، پدر شهید مهدی صابری از خصوصیات فرزندش برشمرد آدمی انگشت حیرت بر دهان می‌برد به اینکه چگونه «شهید»، راه صدساله را یک‌شبه طی می‌کند؟ کسی چه می‌داند شاید برای ما خاکیان که گرفتار روزمرگی شده و اسیر نفس خویشیم طی این طریق سخت و مشکل به نظر رسد.

او می‌گفت شهید مهدی صابری اعتماد و اعتقادش به خدا زایدالوصف و عجیب بود. برای اثبا سخنش بخشی از وصیت‌نامه پسر را برای حضار قرائت کرد. با قرائت فرازی از وصیت‌نامه‌اش کاملا غرق در خدا شدن را می‌شد درک نمود.

آنقدر باور به مبدأ لایزالی توحید در تار و پود وجودش تنیده بود که مراتب دیگر اعتقادات برایش حلاجی‌شده و کاملاً روشن‌تر از خورشید گشته بود.

برای شهید مهدی سخت بود عمری طولانی‌تر از علی‌اکبر علیه‌السلام داشته باشد. مهر و محبت و احترام به والدین را از اوجب واجبات برای خویش فرض کرده بود. می‌گفت همواره در همه روضه‌هایی که برای ائمه اطهار علیهم‌السلام برپا می‌شد شرکتی فعال و باورمند داشت. با این همه وقتی قصد کرد به مدافعین حرم بی‌بی زینب سلام‌الله علیها بپیوندد تا رضایت کامل مادرش را جلب نکرد هیچ اقدامی ننمود.

اینکه خانواده شهیدان، کم از شهیدان اجر و مزد ندارند سخنی به گزاف نیست.

ایثار و از خودگذشتگی و صبوری از سخنانی که همسر شهید محمد مهدی مالامیری، اولین روحانی شهید مدافع حرم برای حضار بیان کرد، می‌بارید. مرحبا به این صلابت و آفرین به این استقامت و جوانمردی. آدمی از این همه پایداری و صلابت در عین باور به شهادت و رفتن به مسیر حسین علیه‌السلام به وجد می‌آمد.

وی می‌گفت پس از گذشت نزدیک به هفت ماه هنوز پیکری از شهید مالامیری به میهن باز نگشته و ما منتظر نیستیم زیرا او اینگونه می‌خواست و ما به خواستش باور داریم. همسر شهید مالامیری در حضور پدر و مادر همسرش سخن می‌گفت و می‌گفت به حال آنان غبطه می‌خورد؛ زیرا آنان مزد تربیت چنین فرزندی را در همین دنیا گرفتند. آنقدر با اقتدار و صلابت صحبت می‌کرد که آدمی از شنیدن سخنانش از خویشتن خویش شرمنده می‌شد.

یا للعجب به این استقامت و صبر. مرحبا به مکتب بانوی ایثار و استقامت و صبر، حضرت زینب کبری سلام‌الله علیها که چنین شیرزنانی پرورش داد.

ما باور داریم که عاشورا، شاخصی روشن، بلکه خورشیدی درخشان در مسیر تاریخ است که شعاع گسترده نورش جغرافیا و ملل نمی‌شناسد؛ زیرا کسی فرهنگ عاشورا را بنیان نهاد که زاده‌ و پرورش یافته مکتب توحید است و بر ساحت درگاهش فرشتگان عرش سر تعظیم فرود می‌آورند و عالم انسانیت و آزادگی بر وجودش مباهات می‌کند.

چراغی را که حسین علیه السلام بر افروخت، شیرزن نام‌آور عرصه ایثار و مقاومت، حضرت ام‌المصائب، زینب کبری علیهاالسلام آن را چون مشعلی فروزان در مسیر تاریخ افروخته و افراشته نگاه داشت تا آزادگی، راهش را گم نکند.

حضرت زینب کبری علیها السلام فصلی در فرهنگ عاشورا گشود که می‌توان آن را فرهنگ زینبی نام نهاد. از رفتار نبوی، کردار فاطمی، گفتار علوی، صبر حسنی و مشی حسینی آن بانوی بزرگوار و صبور است که قطره‌ای از آن زلال بر احساس ما می‌چکد و مصداق آن‌را در جان‌نثاری شهیدان مدافع حرم و ایثار و استقامت خانواده معززشان شاهد هستیم.

انتهای پیام/