به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از زیتون ، یادداشت/ رضا شیبانی اصل-شاعر
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,بزرگ ترین ظلم به شعر انقلاب ، جشنواره های سکه نهاد بود. سکه در هنر انقلاب خلط مبحث کرد.درست که شاعر انقلاب نیاز به معاش و تشویق دارد،اما شکل برگزاری این جشنواره ها و مدیریت ناصحیح آن ها دستاوردی نداشت جز حضور موسمی مشتی شاعر متظاهر و طماع در صف هنر انقلاب.چیزی که بدترین ضربه را به جایگاه متعالی شعر انقلابی زد.
,سال ها پیش در اوایل نوجوانی به جشنواره ای دعوت شدم که به یاد امام خمینی برگزار شده بود.از همان روز که در آن سالن رسمی شعرهای بی هدف و بی مناسبت را شنیدم دریافتم برای شعر انقلاب آبی از این جشنواره ها گرم نخواهد شد.
,اینکه امروز ترجیح می دهم چیزی از جنس مادیات به شاعر انقلاب داده نشود ، نگاه به افق تجربه ی تاریخی شعر انقلابی پارسی است.
,شلاق و داغ و درفش و تبعید ناصرخسرو و سیف فرغانی پرورش می دهد و جشنواره های ما شاعرانی که غزل سروده شده برای دختر مورد علاقه شان را با تغییر قافیه به انقلاب و جنگ تقدیم می کنند.
,باور کنید از این جشنواره های احمقانه و از بودجه های شعر ، گردن هایی کلفت شده است که در برابر خدا هم کرنش نمی کنند.ناگفته بسیار است و بعضا راز مگوست.اما خوشحالم که حداقل امروز جریان اصیل شعر انقلاب هر چند در گمنامی ، دارد با آزاد منشی، خود را از صف های متظاهر و قافیه فروش جدا می کند.
,شعر انقلاب به معنی واقعی کلمه انقلابی است.پرخاشی است دارای جلال و جمال در برابر همه ی کژی ها.این پرخاش مقدس بی نیاز از سکه است.چیزی که سبب می شود آن را صد سال بعد در رده ی جریان های بزرگ ادب فارسی طبقه بندی کنند.
,انتهای پیام/م
]
ارسال دیدگاه