جستجوی عزت ایرانی در دوران پسابرجام زیر سم اسب رومی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از هرمزپرس؛ در دو سال و نیم اخیر بخش اعظم آنچه از خروجی رسانه های زنجیره ای و مزدبگیر دولت بیرون آمده، چیزی جز تعریف و تمجید از دیپلماسی دولت یازدهم و دیپلمات های آن نبوده است.
از توان بالای تیم مذاکره کننده به ویژه شخص وزیر خارجه در مذاکرات هسته ای گرفته تا تسلط روحانی بر زبان انگلیسی و قص علی هذا…
لکن با همه فراز و فرودهای روزها و ماه های گذشته آنچه وجه مسلم است اینکه در کنار تمام زحمات کشیده شده نقاط ضعف فراوانی چه در دیپلماسی منطقه ای دولت(مانند انفعال در برابر فاجعه منا،پرونده تجاوز به نوجوانان ایرانی،موضوع سوریه و…)، چه در موضوع برجام(همچون خلاها و نقاط ضعف موجود در آن که رهبر انقلاب نیز بدان اشاره فرمودند) و چه در پسابرجام وجود دارد.
انچه از عملکرد پسابرجامی دولتمردان به ویژه سفر فرنگ ایشان بیش از پیش عیان شد اجمالا در دو بعد قابل تأمل است：
۱.دیپلماسی سیاسی： از افتخارات انقلاب اسلامی در طول دهه های گذشته، سخن گفتن با قدرت های جهانی از موضع عزت و با در نظر گرفتن حکمت و مصلحت بوده است در این بین هر چیزی که در برخوردهای دیپلماتیک سبب تضعیف جایگاه انقلابی ایران اسلامی شود قابل پذیرش نیست.
در مواجهات دیپلماتیک نیز در بسیاری از موارد تفهیم مواضع از طرقی جز سخن گفتن حاصل می شود از انتخاب محل ملاقات و کنفرانس خبری سران کشورها تا سلام کردن و دست دادن، نشست و برخواست و صحبت کردن و…که به طور کلی در قالب مفهوم “استفاده از زبان بدن(body language)در دیپلماسی”فهم می شوند.
چه خوب است که در این راستا آقای روحانی به افتخار تسلط بر زبان انگلیسی نائل آمده اند! اما چه بد است که ایشان و مشاوران و همراهانشان از فهم بدیهیات تاریخی و اصول اولیه آداب دیپلماتیک به دور مانده اند.
گرچه در گذشته نیز شاهد بی مبالاتی هایی ازین دست از سوی دولتمردان بوده ایم(قدم زدن صمیمانه ظریف با وزیرخارجه شیطان بزرگ در ژنو در روزی که در قلب اروپا به مسلمانان اهانت شد(نشستن تحقیر آمیز دیوید کامرون مقابل آقای روحانی و عدم انجام اقدام متقابل از سوی ایشان) اما شاهکار دولتمردان در سرزمین روم از جنس دیگری بود!
کنفرانس خبری نماینده ملت ایران زیر سم اسب مارکوس آئورلیوس آنتونیوس نماد شکست ایرانیان در دوره پارت ها!
دولتمردان که در جریان رسیدن به برجام مذاکره زیر شبح تهدید را پذیرفتند اکنون در پسابرجام عزت ایران را زیر سم اسب رومی جستجو می کنند.
آقای رییس جمهور؛
آیا سوغات پسابرجامی شما برای ملت در سفر به فرنگ، حراج اقتدار ایران اسلامی در ازای چند قرار داد اقتصادی و به راه انداختن شوی تبلیغاتی بوده است؟!
آیا به جان خریده ها را به نان می فروشید؟! هرچند از این تفاهمات اقتصادی ابی هم برای ملت ایران گرم نمی شود چه رسد نانی…تنها جاده یک طرفه ای برای اروپاییان باز شده تا رشد اقتصادی خود را مثبت تر کنند و خود را از بحران اقتصادی که در آنند برهانند.
به راستی معنای رعایت”عزت، حکمت و مصلحت”در سیاست خارجی این است؟!
۲.دیپلماسی اقتصادی： جناب روحانی از روزی که بر مسند ریاست جمهوری نشست تا روزی که برجام اجرایی شد همواره تمامی مشکلات کشور از آب خوردن مردم تا بیکاری و دود و رکود را به تحریم ها گره زد و تنها راه حل همه مشکلات را دیدن دم کدخدا و رسیدن به توافق دانست.
حالا با رسیدن به برجام بهانه ها از دولتمردان گرفته شده و مردم منتظر عمل به وعده ها هستند منتظر برطرف شدن رکود بی سابقه در کشور، منتظر ایجاد اشتغال و برطرف ساختن نرخ بی سابقه بیکاری در کشور(۴۸.۷درصد)، منتظر حل مشکل محیط زیست و رفع کم آبی در پسابرجام و منتظر تحقق همه وعده های واقعی و بعضا واهی دولت در دو سال و نیم اخیر…
لکن ماحصل انچه تا الآن در پسابرجام و به ویژه در انعقاد قراردادهای رم و پاریس دیده می شود بیشتر تکیه بر حل چالشها و مشکلات اقتصادی طرف های غربی دارد تا حل مشکلات کشور، از قرارداد خرید هواپیمای ایرباس گرفته(که۲۵میلیارد دلار ارزش دارد و۷۸درصد از تمام پولهای بلوکه شده ایران_۳۲میلیارد دلار_را تشکیل می دهد) تا تفاهم ۴۰۰میلیون یورویی برای تولید اتومبیل های دست چندم اروپایی در ایران با شرکت پژو؛ همان شرکتی که در تحریم ها دست ایران را در حنا گذاشت!
البته از دولتی که مبانی اقتصادی اش برگرفته از توسعه گرایی به مفهوم غربی”نه پیشرفت و عدالت”و دیدگاه های پوزیتویستی امثال سریع القلم است بیش ازین انتظاری نیست.
اما باید توجه داشت همانطور که کلید حل مشکلات کشور در لوزان و ژنو یافت نشد در رم و پاریس و در هیچ جا خارج از این سرزمین یافت نخواهد شد.
تنها راه برون رفت از مشکلات استحکام ساخت درونی نظام، تکیه بر ظرفیت های داخلی و اجرای دقیق سیاست های اقتصاد مقاومتی است.

انتهای پیام/