به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از پایگاه خبری لادیز؛ فلسفه خلقت آدمی بر اساس آموزه های همه ادیان آسمانی، بندگی و عبودیت است، از طرفی رفتار عقلایی انسان ها وجه تمایزشان از حیوانات را نشان می دهد، حال از آنجایی که به دلیل نسیان موجود در هر انسانی امکان غفلت و یا بعضا سرپیچی از رفتار صحیح و مناسب وجود دارد، مقوله امربه معروف و نهی از منکر اهمیت و جایگاه ویژه ای می یابد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, لادیز, لادیز,معروف در لغت، به معنای شناخته شده و منکر به معنای ناشناخته و نادانسته آمده است، اما در اصطلاح، معروف به کار و حالتی گفته می شود که خوب بودن آن از نظر شرع و یا عقل به اثبات رسیده باشد و منکر کاری است که از نظر شرع و یا عقل، زشت و ناپسند تشخیص داده شود.
,در دین مبین اسلام امربه معروف و نهی ازمنکر از مهم ترین فرائض می باشد و در حقیقت می توان گفت که قوام سایر فرائض با اقامه این دو ارتباط مستقیم دارد.
,در همین راستا از پیامبراسلام(ص) نقل شده است که" خداوند عزوجل هر آینه دشمن می دارد مومن ضعیفی را که دین ندارد، پس سوال شد مومن ضعیفی که دین ندارد کیست؟ پیامبر(ص) فرمود: آن کسی که نهی ازمنکر نمی کند."
,از زمان پیامبر(ص) تاکنون، مشاهدات عینی زیادی وجود دارد که درک اهمیت امر به معروف ونهی از منکر را ممکن می سازد، به نحوی که قیام امام حسین(ع) در جهت اقامه این فریضه الهی بوده و به تعبیری، حسین بن علی(ع) شهید راه اقامه امربه معروف ونهی از منکر می باشد.
,برخی از افراد، معروف ها و منکرها را در رعایت حجاب و سایر احکام شرعی خلاصه می کنند و این گونه می پندارند که چنین امری صرفا در جامعه و حکومت اسلامی باید رخ دهد، در صورتی که این فرضیه نادرستی است چرا که امر به معروف ها ریشه در فلسفه خلقت آدمی دارد که نمونه بارز آن از تولد یک کودک آغاز می شود. یعنی زمانی که پدر و مادر شروع به تربیت فرزند خویش می نمایند، در واقع در حال آموزش معروف ها و نهی از منکر ها هستند.
,در سایر ادیان آسمانی و همچنین دیگر جوامع بشری، حکومت ها با فرهنگ سازی، فرهنگ امر به معروف و نهی از منکر را به شیوه خود نهادینه می کنند، به عنوان مثال، درکشورهای غربی وقتی کسی زباله ای بر روی زمین می ریزد، سایر شهروندان خود را موظف دانسته تا به وی تذکر بدهند و یا زمانی که در ساعات استراحت مردم، کسی آلودگی صوتی ایجاد می کند، وی را مورد باز خواست قرار می دهند.
,موارد مذکور شاید درادبیات غربی تحت عنوان تذکر به قانون مداری و یا حقوق شهروندی تعبیر می شود، ولی در واقع همان امر به معروف و نهی از منکر می باشد.
,موانع امر به معروف و نهی از منکر را می توان در سه سطح فردی، اجتماعی و حاکمیتی بررسی کرد، در سطح اول فرد با وسوسه های درونی رو به رو می شود که با توجیه های اعتقادی، منافع شخصی و حتی سیاسی، دست از انجام این فریضه بزرگ بر می دارد که راه های درمان آن، تغییر پیش فرض ها و پس از آن آموزش و به کارگیری روش های کاربردی موثر در جامعه امروزی است.
,از جمله وسوسه های درونی که شیطان برای جلوگیری از انجام فریضه امر به معروف و نهی از منکر القا می کند، مسئولیت نداشتن در این موضوع است. در واقع شیطان با استفاده از ویژگی نفسانی انسان که علاقه به تنبلیی، رخوت و بی توجهی است، فرد مسلمان را به این توجیه مسلح می کند که برای انجام امر به معروف و نهی از منکر مجوز مخصوص نیاز است و با توجه به اینکه برای این مسئولیت انتخاب نشده ای، موظف به این موضوع نیستی! در مواجه با این وسوسه انسان باید متوجه این موضوع باشد که اطاعت از اوامر الهی کارت و مجوز نمی خواهد و یزرگترین مجوز برای انجام هر کاری، دستور و رضایت الهی است که در مورد امربه معروف و نهی از منکر به صورت صریح و در جای جای آیلت و روایات به آن اشاره شده است.
,در واقع هر چه در سطح جامعه ظاهر شود و در معرض عموم قرار گیرد، خصوصی نبوده و احساس مسئولیت در مقابل سرنوشت جامعه ایجاب می کند که هر انسان دلسوزی نسبت به مسموم شدن فضای جامعه حساس باشد و در آن مداخله کند.
,انتهای پیام
]
ارسال دیدگاه