واقعیت تلخ نمک زار گتوند

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از لالی نیوز: شاید نود درصد مردم کشور متوجه شده اند که سد گتوند خوزستان ، رسما به یک دیوار بزرگ بتنی وکوه بلا استفاده ی خاکی  مبدل

شده است و کاربرد چندانی برای ادامه ی اهداف از پیش تعیین شده ندارد . هزینه ی این پرو ژه بزرگ ملی که در اصل تلف شده است را اگر بین هفتاد میلیون ایرانی تقسیم می کردند ، بسیاری

از مشکلات مردم مرتفع میشد اما چه حیف که دیگر بار برسر مزاری غصه می خوریم که معلوم نیست سبب مرگ آن مرده کیست و هیچکس نیز پاسخگو نیست .

من نویسنده اصالتا بچه ی لالی و ساکن اهواز هستم  وزادگاه و نیاکانم در جوار دریاچه ی همین سد زندگی می کنند . جناب آقای روحانی ، نمی دانم گزارشاتی که به شما داده اند چقدر به

واقعیت نزدیک است اما چیزی که محرز است پنهان کاری عده ای است که مسببان اصلی این فاجعه ی ملی اند . خیلی ها نمی دانند که طرح اولیه ی ساخت این سد مربوط میشود به دهه ی

پنجاه و بسیاری از کارشناسان اروپایی به همراه تعدادی ازکارشناسان  ایرانی شاغل در شرکت نفت طرح اولیه این پروژه را استارت زدند و پس از کارشناسی های دقیق جای احداث سد را در

چندکیلومتری شهر لالی مشخص نمودند و حتی ستون های کوچکی را با بتن در هردوسمت رودخانه نصب کردند که نشان دهنده ی مکان احداث سد بحساب می آمد . از مزیت های طرح قدیم

این بود که مکان احداث سد را در نقطه ای در نظر گرفته بودند که تنگ ترین دره ی آبرفتی رودخانه بود و اگر این پروژه در آن محل ساخته میشد هزینه ای تقریبا نصف هزینه های سد گتوند را بر

دوش دولت می گذاشت . از دیگر مزیت های طرح قدیم  ، ارتباط لالی به مسجدسلیمان بود که هردو شهر از بزرگترین و اولین شهرهای نفتخیز خاورمیانه بودند و مسیر ارتباطی هر دو مرکز از گرده

ی سد عبور داده میشد و نیازی به احداث پل بزرگ لالی نبود . از دیگر نکات جالب و فنی طرح قدیم این بود که مکان مد نظر در بالا دست کوه نمک قرار میگرفت و به هیچ عنوان وجود این کوه بزرگ

نمکی ، خطری برای دریاچه سد و شوری آب نداشت و اتفاقا پس از چند سال باعث میشد که کوه زیر دست سد در مسیر آب وبه مرور حل شده و از بین برود نه اینکه در پشت دریاچه سد قرار

بگیرد و هیچ راه خروجی نداشته باشد . جناب آقای رییس جمهور ، اگر به منطقه مد نظر تشریف بیاورید متوجه خواهید شد که در کنار اینهمه پیش بینی های دقیق کارشناسی قدیم ، مکان

ساخت این سد در نقطه ای بر آورد شده بود که پس از ساخت سد ، این نقطه به بهترین و زیباترین مرکز تفریحی و گردشگری جنوب ایران نیز تغییر ماهیت می داد . حال سوال و چالش و خواسته

بزرگ من به نیابت از همه ی خوزستانی ها از جنابعالی این است که چرا و چگونه و توسط چه کسانی این طرح دقیق کارشناسی شده به چند کیلومتر پایین تر انتقال پیدا کرد و از حوزه ی شهر

باستانی لالی خارج شد و ماحصل آن این گشت که صدها کارشناس مانده اند که با کوه نمک و فاجعه های زیست محیطی و بیچارگی کشاورزان زیر دست و آوارگی مردم روستاهای همجوار

دریاچه و توربین های نمک گرفته و از کارافتاده ، چه کنند؟؟؟ به گونه ای که نه راه پس وجود دارد ونه راه پیش و انجام هر کدام هزینه ای چند برابر بر دولت تحمیل میکند .

رییس جمهور عزیز ، نمی دانم در گزارشات ارسالی به شما ، موارد قید شده از زبان خودکار من جاری بوده است یا خیر . اگر آری پس چرا کسی صادقانه پاسخگو نیست و اگر خیر ، باز هم چرا این

موارد به جنابعالی بصورت شفاف گزارش نشده است . در هرحال رسالت من و خودکارم این است که مطالبه گر باشیم برای احقاق حق مردمی که نماد جنگ و جبهه و شهادت و ایثار بوده اند و

حق شان این نیست که در هر دوسوی این پروژه ی  فاجعه بار زانوی غم بغل بگیرند و هیچکس نیز پاسخگوی مطالبات برحق آنان نباشد  . امیدوارم در یک مناظره ی رسانه ای علت و عوامل این

زیان بزرگ چندمنظوره ی ملی به مردم معرفی شوند تا درس عبرتی گردد برای دیگران که با سرنوشت مردم و سرمایه دولت و بیت المال اینگونه بازی نکنند .  انشاله 

نامه ی سرگشاده ی یک روزنامه نگارخوزستانی  به رییس جمهور در باب فاجعه سد گتوند

واقعیت تلخ نمک زار گتوند

هوشنگ نوبخت