تئاتر در استان البرز درآمدزایی ندارد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از نگارانه؛ سارا تقوی از هنرمندان تئاتر استان البرز اظهار داشت: تئاتر استان البرز یک ذره حالش بد است. من پارسال در استان البرز یک کار تئاتر بازی می کردم و جایزه یک بازیگری زن استان البرز نصیبم شد اما امسال موقعیتم طوری نبود که بتوانم کار کنم،بیشتر تهران سمت دانشگاهم مشغول کار بودم. اما همین که هنوز تئاترش پا بر جاست و یک نسل جوانی دارند در آن کار می کنند جای شکر و امیدواری است.

وی ادامه داد: فقط امیدوارم که بیشتر از این از اساتید و از آدمهای باسواد در این حیطه بشود در این شهر استفاده کرد تا یک ذره دانش نسل جوان بالا رود چون یک مقدار از نظر ذهنیتی که از تئاتر دارند یک مقدار از پایتخت عقب تر هستند در حالی که ما فاصله زیادی با پایتخت نداریم و این حق مان نیست که کرج اینقدر عقب تر از پایتخت باشد چون میتواند از خیلی از امکانات از محیط آکادمیک که در تهران راجع به تئاتر وجود دارد بهره بگیرد و استفاده کند و خیلی حیف است.

تقوی گفت:کاش تئاتر یک ذره سطح خودش را بالاتر ببرد و دیده شود. الان در تهران تئاتر خیلی استقبال می شود و درآمدزاست و بلیط فروشی می شود و سالن های خصوصی تاسیس شده که تماشاگر خاص خودش را دارد و تئاتر پول خودش را در می آورد اما در کرج یک وقتهایی نه تنها پول خودش را در نمی آورد بلکه کارگردان و آن گروه باید از جیب خودشون یک چیزی بگذارند تا کاری انجام دهند که دوست دارند. امیدوارم شاهد چنین اتفاقاتی نباشیم و بچه ها بتوانند در یک رشته که دوست دارند کسب درآمد کنند.

وی در خصوص درآمدزایی در تئاتر استان البرز گفت: تئاتر استان البرز نه اینکه درآمد نداشته باشد ولی من به شخصه بعد از 14-15 سال تازه به یک درآمد کوچولو رسیدم که بیشتر درآمدم از راه تدریس است. من به بچه های کوچیک نمایش،خلاقیت نمایشی، قصه گویی، داستان نویسی،اینها را درس میدم و یک درآمد مختصری از تدریس دارم تا بیشتر از خود تئاتر.

تقوی در ادامه گفت: یک وقتهایی هم جوایزی بوده،من بالای 20 تا جایزه مختلف دارم که خوب مگر چند بار جایزه اتفاق می افتد و اصلا اینکه هنرمند اینقدر شان خودش را پایین بیاورد که بخاطر جایزه بخواهد کار کند و به نظر من یک ذره بی انصافی است.

وی عنوان کرد: باید به هنرمند در جامعه بهای بیشتری داده شود،طوری که مجبور نشود به هر کار سخیفی بخاطر درآمد تن دهد بلکه همیشه کارهای فرهیخته انجام دهد و با افتخار از همه کارهایش یاد کند و کسانی هستند که در این رشته از این راه درآمد هم داشته باشند منتهی تمام زندگی شان کار تئاتر می شود یعنی از خیلی چیزها خودشان را محروم می کنند تا بتوانند تمام زندگی شان را به تئاتر اختصاص دهند و برای خودشون و بقیه این را جا بندازند که یک تئاتری هستند و باید از این طریق ارتزاق کنند و بتوانند به یک درآمد نسبی از طریق کار خودشون برسند ولی خوب خیلی سختی می کشند و همزمان باید از پس 3-4 کار برآیند . تمام 24 ساعتشون مشغول هستند و سخت کار می کنند.