از ساخت کارخانه قند ورامین به دست پناهنده روسی تا ثبت در آثارملی !

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا،مجید ژاله نیا رییس اداره میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری شهرستان ورامین و پیشوا درگفت‌وگویی با اشاره به زمان ساخت کارخانه قند و شکر شهرستان ورامین گفت: در زمان رضا شاه پهلوی با بررسی های انجام شده توسط کارشناسان حکومتی وقت، زمین های روستاهای اطراف شهر ورامین به خصوص آبباریک و خانی آباد دارای بستر مناسبی برای کاشت چغندر قند شناخته می شوند که برای آبیاری این اراضی نیز شعباتی را از رودخانه جاجرود به صورت مستقل به این منطقه هدایت می کنند.

رئیس اداره میراث فرهنگی ادامه داد: برای این آبرسانی کانال کشی های مورد نیاز در سال ۱۳۱۰ انجام شد که دو سال بعد در سال ۱۳۱۲ طراحی و تاسیس بنای کارخانه قند به دست معماری روسی به نام مارکوف گذاشته شد، که بعد از جنگ جهانی دوم به ایران پناهنده شده بود.

ژاله نیا در مورد سوابق کاری مارکوف و نحوه راه اندازی کارخانه بیان کرد: پس از اتمام طراحی و ساخت کارخانه در سال ۱۳۱۳، دستگاه های کارخانه از کشور چک در سال ۱۳۱۴ وارد کشور شده و کار نصب و راه اندازی دستگاه ها شد.

وی ادامه داد: پس از نصب و راه اندازی دستگاه های کارخانه، روستاییان ورامین نیز طبق برنامه ریزی شروع به کاشت چغندر قند کردند که در سال ۱۳۱۷ به دلیل سوددهی کم، ورامینی ها به محصولات سودآورتر روی آوردند که باعث کم شدن و در نهایت تعطیلی خط تولید کارخانه شد.

وی در مورد راه اندازی مجدد این کارخانه افزود: پس از تعطیلی کارخانه، دستگاه های آن به شهرستان میاندوآب منتقل شده که مسئولین نیز در همان زمان شکر خام را وارد کردند و در سال ۱۳۲۳ به این کارخانه تزریق و باعث شروع به کار مجدد آن شد تا بعد از تصفیه آن، به شکر سفید و قند تبدیل شد، که در واقع نحوه تولید قند در این کارخانه به این شکل بوده است.

ژاله نیا با اشاره به نحوه و ابزارهای استفاده شده در کارخانه گفت:طراح کارخانه به غیر از ساختمان کارخانه فضاهای دیگری نیز در کنار آن تعبیه کرده بود که از نمونه آنها می توان به مراکز اقامتی برای مهندسان وکارگران کارخانه به عنوان منازل مسکونی،باسکول، انبار، قسمت بسته بندی، قسمت های ورزشی زورخانه، فضای سبز نام برد.

این کارشناس میراث فرهنگی و گردشگری در مورد سال ساخت این بنا نیز گفت: مالکیت کارخانه تا سال ۱۳۸۲ در اختیار دولت بوده است ولی از آن سال به بخش خصوصی واگذار شده است و یکی از ویژگی های فنی و معماری خاص این کارخانه که باعث شد که سازمان میراث فرهنگی درسال ۱۳۸۱این اثر را در فهرست اثارملی ایران به ثبت رسانده است،استفاده نکردن هیچ گونه جوشکاری در ساختمان کارخانه بوده است.

رییس اداره میراث فرهنگی ، صنایع دستی و گردشگری شهرستان ورامین و پیشوا اذعان کرد: با توجه به اینکه این کارخانه در حال کار می باشد و اینکه این کارخانه جز میراث باستانی کشور ثبت شده است، همکاران ما در مجموعه نظارت داشته و با مسئولین کارخانه همکاری مستقیم دارند و در زمینه های مختلف نیز به آنها مشاوره می دهند.

وی با اشاره به تصمیمات هیئت مدیره کارخانه مبنی بر توسعه کارخانه و مشکلات پیرامون آن گفت: هیئت مدیره کارخانه قند سعی در توسعه ساختمان، خط تولید و کارگرهای تحت پوشش دارند که این می تواند مشکلاتی را برای این مجموعه از نظر میراث فرهنگی به وجود آورد که ما تمام سعی خود را می کند که این ساختمان به همین شکل باقی بماند و اگر نیاز به تغییراتی برای رفع مشکلات به وجود آمده برای مردم داشته باشد، این اثر به همین شکل باقی مانده و کارخانه جدیدی در بیرون شهر احداث گردد.

ژاله نیا ادامه داد: در حال حاضر اداره بهداشت از نحوه کار کردن کارخانه به دلایل مختلف ایراد گرفته است که یکی از آنها کاشی و سرامیک کاری کف و دیوارهای خط تولید می باشد که تمام سعی خود را می کنیم تا از از بین رفتن موزاییک های قدیمی جلوگیری کنیم.

 رییس اداره میراث فرهنگی ، صنایع دستی و گردشگری شهرستان ورامین و پیشوا پیرامون پیگیری های انجام شده برای حفظ این کارخانه خاطرنشان کرد: بنا به اختلاف نظری که میراث فرهنگی و اداره بهداشت به وجود آمده است، میراث فرهنگی شکایت کرده و از طریق مراجع قضایی پیگیری های مورد نظر را انجام داده است و مدیریت های مربوطه نیز این قول را داده اند تا باهماهنگی سازمان میراث فرهنگی کارهای عمرانی را پیش ببریند.

منبع:ورامین ما

انتهای پیام/ی