نماز مظهری از اجتماع بزرگ امت اسلامی

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از ایلام پویا؛ نماز را اوج بندگی در برابر یگانه معبود جهان هستی نامیده اند.
خداوند آن را مانعی در برابر ابتلای آدمی به فحشا و منکرات قرار داده و پیامبر اسلام (ص) آن را ستون دین و نور دیده اش عنوان کرده است.
ائمه اطهار علیهم السلام نماز را کلید سعادت دنیا نامیده اند و بزرگان از صلحا و علما نماز را پلی به سوی درک حق و حقیقت و مانعی در برابر نفسانیات و عاملی برای رسیدن به مراتب عرفان دانسته اند؛ اما آنچه موجب برتری نماز بر سایر عبادات اسلامی گردیده پیامی است که در ظاهر و باطن آن نهفته است.
توجه نماز به فرائض اجتماعی است، که از جمله فرائض که در ظاهر نماز می توان به درک آن دست یافت، حقیقت نهفته در تکبیرة الحرام است.
جایی که انسان پشت کردن به غیر حق را با بر زبان آوردن کلمه "ا... اکبر" تایید می کند و این آغاز توجه روح و جسم به پیشگاه احدیت است.
زمانی که تکبیر گفته می شود و دستها از کنار گوش به پایین آورده می شود هر چه غیر حق است در پس سر نهاده می شود و دل متوجه ذات ربوبی می شود.
چشم به سجده گاه دوخته می شود یعنی آن مهر خاکی که نمادی از خاک به عنوان آخرین منزل بشر است. این یعنی هر چه در دنیاست فانیست و همه چیز برای آن یگانه جاوید است. آنان که نام خود را انسان گذاشته اند باید تمام وجود و همت خود را برای جلب رضای او به کار گیرند و نماز آستانه ورود به بندگی اوست که بی درک ماهیت آن سیر مراتب بندگی در دنیا ابتر خواهد ماند.
به جماعت خواندن نماز سفارش شده است. نماز پدیده ای اجتماعی است که باعث قوام جامعه و تالیف قلوب می شود. مظهری از اجتماع بزرگ امت اسلامی است که باید در کار خدا یک دل باشند و همسو. این یعنی جامعه باید ذکرش برای خدا باشد قیام و قعودش برای خدا باشد و سلام و تحیاتش به مومنان برای خدا باشد.
نماز جماعت، تعاون را در جامعه مورد تاکید قرار می دهد. تعاون در برّ و نیکی. نماز جماعت بر این تاکید دارد که از امام خود پیش و پس نزن. تابع باش و تسلیم. ذکر قنوتت به عنوان یک مستحب موکّد اگر متفاوت باشد اشکالی ندارد اما ذکر رکعاتت باید طبق اصل نماز باشد. حق نداری چیزی از آن کم یا به آن زیاد کنی. اقتدا به امام جماعت یعنی گردن نهادن به ولایت و اقامه نماز به جماعت یعنی همه باید برای اجتماع امت در هدفی واحد و الهی تلاش نمایند.
اجتماع مسلمانان در مسجد برای اقامه فریضه نماز صله ارحام و بارش افکار را در پی دارد. مومنان از حال هم خبر می گیرند و از اوضاع جامعه اسلامی خویش خبر می گیرند. امید را از دست نده تاکید نماز بر داشتن امید به رحمت حضرت حق مورد تاکید کلمات نماز است. "الرحمن الرحیم" یعنی بدان پروردگارت بخشنده مهربان است. او به عام و خاص می بخشد. عام را با نعمات مادی اش و خاص را با نعمات معنوی اش و ما باید از او طلب رحمت و بخشش داشته باشیم چرا که بندگی غیر او را کردن بندگی طاغوت است و او یگانه مالک جانها و جهانیان است؛ پس از او هدایت برای عاقبت به خیری را باید طلبید. از او باید نعمت خواست و از او باید امید کرم داشت. نعمتی که او باید از او خواشت نعمت هدایت و سربلندی در دنیا و آخرت است نه نعمت ضلالت و گمراهی.
نقشه راه در دست خداست خداوند متعال ما را به خواندن سوره های مختلف در رکعات بعد حمد دعوت کرده است. اینها هر یک پیامی مختلف با هم دارند. یکی از فتح و نصرت خبر می دهد و دیگری از گشایش کارها پس از مشکلات.
یکی امامت را برایت اثبات می کند و دیگری قیامت را برایت یادآوری می کند.
نماز را باید با توجه خواند و طمأنینه. همین درک ظاهر نماز می تواند راهی شود برای ورود به باطن آن. ظاهر نماز که مطلوب شود باطن آن نیز به اصلاح کشیده می شود چرا که جزءها را روی سوی کل است. نماز که اقامه می شود همه وجود ما به پیشگاه پروردگاری می رود که مسبب وجود ماست.
انتهای پیام/