به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از خبرماه، مهدی منصوری حبیب آبادی، در سال جاری موفق به اخذ مدرک دکترای مهندسی نفت از دانشگاه صنعتی شریف با نمره عالی شد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, خبرماه,وی دوره ابتدایی را در مدرسه شهید شیرودی گذراند. با راهنمایی یکی از معلمان خود به نام آقای کرباسی، موفق به پذیرفته شدن در آزمون تیزهوشان اصفهان شد و راهنمایی و دبیرستان و پیش دانشگاهی را در مرکز تیزهوشان سپری کرد.
,در آن دوران هم در کانون شهید باهنر حبیب آباد در یک جمع بسیار دوست داشتنی از همسن و سالان خود و مربیان پر انرژی، اوقات فراغت را می گذراند. سال ۸۰ در آزمون کنکور شرکت کرده و با رتبه بالا در رشته مهندسی مکانیک دانشگاه صنعتی شریف پذیرفته شد و در حین آن دوره هم مدرک مهندسی نفت را از همان دانشگاه اخذ کرد. در مقطع فوق لیسانس در دانشگاه شریف مهندسی مخازن نفتی را خواند و بعد هم به عنوان یکی از سه نفر ورودی دکتری دانشگاه شریف در رشته مهندسی نفت در سال ۸۷ وارد این دوره شد.
,وی به مدت تقریبا سه سال از زمان تحصیل در مقطع دکتری در یکی از دانشگاه های معتبر هلند به صورت میهمان کار پژوهشی انجام داده و با ۴ مقاله بین المللی و شرکت در چندین کنفرانس علمی بین المللی در زمینه روش های جدید ارزیابی چاه های نفتی و گازی، توانست دوره دکتری را با نمره عالی به اتمام برساند.
,وی در گفتگو با خبرنگاران از دغدغه خود نسبت به جوانان شهرستان و بالاخص حبیب آباد گفت.
,دکتر منصوری گفت: بنده از این فرصت استفاده می کنم و این سوال را از همشهریان خود می پرسم که چه می شود میل به موفقیت و رسیدن به درجات بالای کاری، علمی، ورزشی و … در شهر ما که به زعم بسیاری از متوسط استعدادی بالایی برخواردار است، به این میزان کم است؟!
,این جوان موفق در ادامه خاطرنشان کرد: چند سال گذشته برای دیدن خانواده خود از تهران به حبیب آباد آمده بودم، فرصتی پیش آمد که به دبیرستان معلم رفتم؛ از محیط سرد مدرسه که بگذریم، ساعتی را با دانش آموزان یکی از کلاس ها گذراندم. در آن ساعت از برنامه های آینده آن ها سوال کردم، از این که وقت خود را چگونه می گذرانند و ….
,وی افزود: از آن کلاس ۲۰ نفره شاید یک یا دو نفر به خودشان جرأت فکر کردن به آینده را داده بودند در حالی که زمانی که در همین سن و سال در شهر اصفهان به تحصیل می پرداختم، دوستانم از دانشگاه و یا آینده شغلی خود می گفتند و آن هایی هم که زیاد راغب به ادامه تحصیل نبودند، به واسطه پشتوانه مالی مناسبی که از آن بهره مند بودند، دغدغه زیادی نداشتند، اما بنده به وضوح مشاهده می کردم که همشهریانم خودشان را از تحمل زحمتی به نام تلاش برای ساختن آینده خود بسیار بی نیاز می دانستند و گویا آینده ای غیر قابل تغییر برایشان نوشته شده بود و مفهومی به نام تلاش برای موفقیت عبارتی تعریف نشده و نامفهوم در نظر آن ها بود.
,منصوری در ادامه سوالات خود را این گونه مطرح کرد: چرا هر سال ده ها نفر از این شهر به دانشگاه های خوب راه پیدا نمی کنند؟ چرا تعداد ورزشکاران موفق ما در سطح استانی، کشوری و بین المللی بسیار کم است و معمولا استعدادهای نونهالان هیچ گاه به سنین بالاتر نمی رسند؟
,این جوان یادآوری کرد: ما باید بتوانیم به این سوال جواب بدهیم که چه دلیلی باعث گرفتن انگیزه کافی در جوانان و نوجوانان ما شده است؟ این که چرا با واقعیت های زندگی دوراند!
,دکتر منصوری در پایان تاکید کرد: مسئولین فرهنگی و بزرگان شهر باید چاره ای بیندیشند. نیاز به ایجاد بستری گسترده در بین نوجوانان و جوانان است و آنگاه است که خواندن از تلاش های و موفقیت های دیگران و همشهریانشان بسیار موثر واقع خواهد شد و در جهت دهی به تلاش های آنها اثر گذار خواهد بود.
,وی ابراز امیدواری کرد: امیدوارم این دلنوشته، مدخل بحثی شود و دوستان و دغدغه مندان با پیگیری و ارائه نظرات و پیشنهادات خود اقدام کرده تا شاید بتوانیم در حل این مشکل با مسئولین شهرمان همفکری کرده باشیم.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه