انسان در قرآن کریم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ وبلاگ خدا را می شناسیم نوشت: در قرآن کریم راجع به خلقت و صفات گوناگون ما انسانها، آیات بسیارى آمده است. برای اینکه بدانیم نظر خداوند در باره ما انسانها در قرآن کریم چیست به برخى از آنها در زیر اشاره مى شود:

 انسان سخت ستمگر و ناسپاس است. ( سوره مبارکه ابراهیم : آیه 34)  

 انسان بسى بى صبر و شتابکار است. (سوره مبارکه اسرى : آیه 11)  

و ما مقدرات و نتیجه اعمال نیک و بد هر انسان را طوق گردن او ساختیم و روز قیامت (مانند) کتابى برای او بیرون می آوریم در حالى که آن نامه چنان باز باشد که همه اوراق آن را یک باره ملاحظه کند. (سوره مبارکه اسرى : آیه 13)  

و ما هرگاه به انسان نعمتى عطا کردیم رو بگردانید و پهلو تهى کرد و چون شر و بلائى به او روى آورد بکلى مأیوس و نا امید گشت. (سوره مبارکه اسرى : آیه 83)  

انسان بسى ممسک (خسیس) و بخیل است. (سوره مبارکه اسرى : آیه 100)  

انسان بیش از هر چیز با سخن حق به جدال و خصومت برمى خیزد. (سوره مبارکه کهف : آیه 54)  

آیا انسان متذکر نمى شود که در آغاز هیچ  ِ محض و معدوم  ِ صرف بود و ما او را ایجاد کردیم  (سوره مبارکه مریم : آیه 67)  

ما به هر انسانى سفارش کردیم که درباره پدر و مادر نیکى کن بخصوص مادر که چون بار حمل فرزند را برداشته تا مدت دو سال که کودک را از شیر باز گرفته هر روز بر رنج و ناتوانیش بیفزوده، بسیار نیکى و سپاسگزارى کن. (سوره مبارکه لقمان : آیه 14)  

ما مسئله امانتدارى را بر آسمانها و زمین و کوهها عرضه کردیم همه از تحمل آن سر باز زدند و ترسیدند تا انسان پذیرفت و او (در اداء امانت) بسیار ستمکار و نادان بود. (سوره مبارکه احزاب : آیه 72)  

براى انسان جز آنچه بسعى خود انجام داده (ثواب و جزائى) نخواهد بود. (سوره مبارکه نجم : آیه 39)  

خداوند انسان را بیافرید و به او سخن گفتن و بیان مطالب (خود) را آموخت. (سوره مبارکه رحمن : آیه 3)  

انسان آفریده اى سخت حریص و بى صبر است. چون شر و زیانى به وى رسد سخت جزع و بى قرارى می کند و چون مال و دولتى به او روى آورد آن را (ار فقرا و تهی دستان) دریغ می کند جز نمازگزارانى که در نماز خود پابرجایند و ... (سوره مبارکه معارج : آیه 19)  

انسان همواره در صدد این است که راه را (به هوسرانى و معصیت) به پیش پاى خود باز کند (و براى اینکه از نگرانى پیامد اعمالش آسوده باشد منکر قیامت شده و) مى پرسد قیامت کى خواهد آمد؟ (سوره مبارکه قیامت : آیه 5)  

انسان خود بر نیک و بد خویش آگاه است و هر چند عذر بر خود بیفکند. (سوره مبارکه قیامت : آیه14)  

انسان را از آب نطفه اى آمیخته (به اجزائى گوناگون) آفریدیم و برای اینکه او را بیازمائیم (بر سر دو راهى نیکى و بدى قرار دادیم) پس او را شنوا و بینا ساختیم. ما راه را به او نشان دادیم، خواه تسلیم باشد یا سرپیچى نماید. (سوره مبارکه انسان : آیه 2)  

ما انسان را در رنج و محنت آفریدیم. (سوره مبارکه بلد : آیه 4)  

ما انسان را در بهترین و جامعترین و استوارترین وضع آفریدیم. (سوره مبارکه تین : آیه 4)  

انسان (ها) جز آنهائى که ایمان و رفتارى شایسته دارند و یکدیگر را به درستى و شکیبائى سفارش مى کنند در زیان بسر مى برد. (سوره مبارکه عصر : آیه 2)

انسان (حضرت آدم و همسرش) را از گل و لاى سالخورد و تغییر یافته بیافریدیم. (سوره مبارکه حجر : آیه 26)  

(و سپس خداوند انسانهای دیگر را) را از آب نطفه بیافرید. ناگهان آشکارا (با او) به خصومت برخاست. (سوره مبارکه نحل : آیه 4)    

(نحن خلقناهم و شددنا اسرهم) ; ما این ـ انسان ـ ها را آفریدیم و پیوند مفاصل و آمیزه گوشت و استخوان و رگ و پی هاشان را به هم بستیم. (سوره مبارکه دهر : آیه 28)  

(و لقد کرّمنا بنى آدم و حملناهم...) ; ما فرزندان آدم را گرامى داشتیم و آنها را به مرکب زمین و دریا سوار کردیم و از غذاهاى خوشگوار و پاکیزه روزى دادیم و بر بسیارى از آفریدگانمان برتریشان داریم. (سوره مبارکه اسرى : آیه 70)

انتهای پیام/