ساخت نمونه‌ آزمایشگاهی «سیمان بادوام» در دانشگاه مازندران

نتایج این تحقیق در حوزه‌ مهندسی عمران، به ویژه بخش صنعت بتن بسیار ارزشمند خواهد بود.

علی بهاری در این باره طی گفت‌وگویی اظهار کرد: از آنجایی که به ازای تولید هر یک تن سیمان، میزان بالایی از دی اکسید کربن در جو انتشار می‌یابد و چون نانو ذرات مزبور می‌تواند تا حدودی جایگزین بخشی از سیمان مصرفی در بتن شوند، بنابراین کاهش مصرف سیمان به معنای کاهش تولید و در نتیجه آلودگی‌های ناشی از آن خواهد بود.

وی افزود: این نتیجه گامی مهم در راستای توسعه‌ پایدار، به‌ویژه در صنعت بتن و ساخت و ساز است.

این محقق، نحوه‌ ساخت و بررسی نمونه‌های سیمان اصلاح‌شده را این‌گونه توضیح داد: در روند انجام آزمایش‌ها، پس از سنتز نانو ذرات کاربید سیلیکون با روش سل - ژل، اقدام به ساخت نمونه‌های سیمان حاوی درصدهای مختلف از این نوع نانو ذرات شد. سپس با کمک برخی از روش‌های موجود، ریزساختار نمونه‌های سیمان بررسی شد. از سوی دیگر خصوصیات مکانیکی سیمان نیز بر طبق استاندارد ASTM بررسی شد.

مجری این طرح که باعنوان «استحکام مواد بتنی با نانو ذرات سیلیسمی»، تحت پشتیبانی صندوق حمایت از پژوهشگران و فناوران کشور است، تصریح کرد: افزودن نانو ذرات کاربید سیلیکون سبب کاهش میزان هیدروکسید کلسیم شده و از سوی دیگر ژل پایدار کلسیم سیلیکات هیدراته (C-S-H) افزایش یافته است که این امر موجب بهبود ناحیه‌ انتقال بین سنگدانه و ماتریس سیمان می‌شود.

بهاری اضافه کرد: کلسیم سیلیکات هیدراته تقریباً نقش اصلی در افزایش مقاومت و دوام بتن دارد و باعث ایجاد چسبی می‌شود که اجزای بتن را به‌هم می‌چسباند.

وی در پایان با بیان اینکه طبق بررسی‌ها، نانو ذرات کاربید سیلیکون به‌عنوان فیلر توانسته‌اند بسیاری از خلل و فرج موجود در مقیاس نانو را پر کنند و موجب کاهش نفوذپذیری و چگال‌تر شدن نمونه شوند، خاطرنشان کرد: در نتیجه یک ماتریس چسبنده‌ متراکم‌تر تولید شد و علاوه بر آن، این نانو ذرات موجب کاهش زبری و کرنش داخلی نمونه‌ها نیز شده‌اند.

 

انتهای پیام/