من یک مادر شهیدم، بازی های سیاست و قدرت را بلد نیستم+ تصاویر ناب

[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از «تیتریک»؛ من یک مادر شهیدم، دلم که تنگ شود ، کوله بار کوچکم را میبندم و راهی بهشتی میشوم که پسرانم در آن خانه دارند......
مهمان پسرانم میشوم و دلی از عزای دلتنگی در میاورم.......
همه پسران من گمنامند.... همه پسران من برنگشته اند و من دیگر چشم انتظار نیستم....چون تمام این خانه ها خانه های پسران من است و من در تک تک آنها جای دارم......
این بهشت تنها جایی است که بوی خدا میدهد....بوی عاشورا و غربت شیرین جبهه میدهد.....
اینجا تنها جایی است که من را به یاد آخرین وداع و آخرین بوسه بر پیشانی پسر می اندازد.....
آن بیرون دیگر جای نفس کشیدن برای مادر شهید نیست.....آنجا حرف از چانه زنی ها با آمریکا و استکبار است.....همانها که پسرم میگفت میرود تا به خاکمان نیایند و ما را به تاراج نبرند.....
اینجا تنها جایی است که قدرت دست کسی است که ایمان و خلوصش بیشتر است و هرکه ایمان و خلوصش اینجا بیشتر است، باخدا تر و متواضع تراست....
اینجا مقام های عالی همدیگر را با تیر افترا و نیرنگ نمی زنند و اینجا کسی نخبه است که جانش را برای فرمان ولی، بیشتر فدا کرده است... اینجا کسی به دنبال حاکم شدن بر بقیه نیست، اینجا حاکم فقط خداست.....
آنجا همیشه حرف از آلودگی هوای سیاسی است و هیچکس نمی خواهد که بعنوان فردی ضعیف و ناتوان در جامعه زندگی کند....
آنجا معنی مستضعف عوض شده است....آنجا همیشه حرف از قدرت است.....
پسرانم، بگذارید همینجا بخوابم و دیگر به آنجا نروم...
آنجا دیگر هوایی برای نفس کشیدن مادر شهید گمنام نیست....