به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از خطب شکن، سید شهاب الدین موسوی آرانی در سال ۱۳۰۴ در آران و بیدگل به دنیا آمد. او فرزند علی اکبر و عضوی از خانواده‌ایخوش‌نام و اصیل بود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, خطب شکن,شهاب الدین خواندن و نوشتن را ابتدا در مکتب‌خانه‌های شهرستان فراگرفت و سپس در مدرسه‌ی هدایت به تحصیل پرداخت. پس از پایان تحصیلات ابتدایی به تهران رفت و در آن جا ساکن شد. وی در تهران در بنگاهی خصوصی به کار حسابداری مشغول شد.
,سید شهاب الدین موسوی در جوانی شعر گفتن را به صورتی جدی دنبال کرد و در چند انجمن ادبی، از جمله انجمن ادبی ایران، انجمن ادبى تهران، انجمن ادبى کلبهى سعدی و انجمن ادبى صائب عضو شد. محمد علی ناصح بزرگ‌ترین استاد و راهنمای موسوی برای پیشرفت در شاعری بود.
,شهاب الدین دوستی نزدیکی با سید عبدالکریم امیری فیروزکوهی، مهرداد اوستا، سید حسن سادات ناصری، ادیب برومند، مشفق کاشانی و ذکایی بیضایی داشت و از محضر آنان بهره می‌جست. او مدتی در تهران دبیر یکی از انجمن‌های ادبی بود.
,پس از پیروزی انقلاب سید شهاب الدین موسوی به کاشان سفر کرد و چند سال اداره‌ی شعبه ای از انجمن ادبی بنیاد ۱۵ خرداد را بر عهده گرفت. وی سال‌ها در کلاس‌های هفتگی انجمن به آموختن فنون شاعری و رموز شعر به جوانان پرداخت.
,احیای انجمن ادبی آران و بیدگل که سال‌ها در فعالیت‌های آن وقفه افتاده بود از جمله بزرگ‌ترین خدمات این شاعر بزرگ به شعر و ادب شهرستان بود.
,استاد موسوی که در اشعار خود به «موسوی» تخلص می‌کرد در نهایت در ۱۴ دی ماه ۱۳۶۸ در ۶۴ سالگی دار فانی را وداع گفت و جوار آستان مقدس امامزاده محمدهلال(ع) به خاک سپرده شد.
,از این شاعر بزرگ اشعاری به صورت پراکنده به جا مانده است. موسوی در شعر زبان ساده ای داشت و بیشتر در رثای اهل بیت(ع) شعر می‌سرود. دیوان اشعار وی تحت عنوان «دیوان اشعار سید شهاب موسوی آرانی» در سال ۱۳۷۹ توسط انتشارات محتشم در ۲۱۶ صفحه و شمارگان ۲۰۰۰ نسخه به چاپ رسید.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه