به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از چشمه سار، چندی است اداره میراث فرهنگی شهرستان کار حفاظت و نگهداری از مسجد جامع خوانسار این بنای مقدس و زیبای به یادگار مانده از عهد صفوی را به عهده گرفته است و اخیرا نیز پس از مرمت و بازسازی که روی این بنا صورت گرفت زیبایی آن دو چندان شده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, چشمه سار,
مسجد جامع شهرستان خوانسارمربوط به سدهٔ ۱۲ است این اثر در تاریخ ۱۰ آبان ۱۳۵۴ با شمارهٔ ثبت ۱۱۲۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
این مسجد یکی از قدیمی‌ترین مساجد تاریخی ایران به شمار می‌رود، تاریخ بنای این مسجد نیز براساس سنگ نبشتهای که بر سر در آن نصب شده سال ۱۱۰۱ ه.ق. نشان می‌دهد.
,
این مسجد و مسجد جامع ابیانه تنها مساجد سقف تیر پوش استان اصفهان به شمار می روند و تا به امروز بزرگانی از علما و اکابر این خطه در آن به عبادت و تهجد پرداخته اند و در و دیوار آن شاهد و حکایت گر سجده و شب زنده داری های مردان خدا در این دیار بوده است.
هر چند که با مرمت هایی که در سال های اخیر اداره میراث فرهنگی انجام داده است تا حدی این بنا توانسته است در برابر سیلی دست های خشن روزگار تاب بیاورد اما این بنای چند صدساله و دارای ارزش فرهنگی و هنری هم چنان نیازمند توجه و رسیدگی است.
,
گزارش های مردمی حاکی از آن است که با وجود مرمت این بنا، سقف این اثر ارزشمند به دلیل شرایط جوی منطقه و به خصوص سرما و بارندگی هم چنان در معرض آسیب و تخریب قرار دارد.
,این گزارش ها هم چنین بیان گر آن است که افراد دلسوز و پیگیر در خصوص رفع مشکلات این بنا با مراجعه یا تماس تلفنی با اداره میراث فرهنگی پاسخی جز نبود بودجه کافی برای نگه داشت آن دریافت نکرده اند.
,,
, شاید تا پیش از قبول مسئولیت حفظ و نگهداری مسجد جامع توسط میراث فرهنگی اگر صحبتی از نبود بودجه و نقدینگی کافی می شد چندان جای تعجب نبود.
,اما مسئله نبود بودجه کافی طی چند سال اخیر دستاویزی شده است تا هر از چند گاهی شاهد از دست رفتن میراثی باشیم که سال ها و بلکه قرن ها از عمر آنها می گذرد.
,کاهش قیمت نفت، افزایش قیمت دلار، عدم رویکرد صحیح نسبت به نسخه شفابخش اقتصاد مقاومتی، رویکرد واردات محور، عدم توجه به صادرات کالاهای غیرنفتی، عدم توجه به صنعت گردشگری به عنوان یکی از اصلی ترین راه های درآمدزایی بناهای تاریخی و گردشگری ایران و اقبال بی سابقه به کالاهای وارداتی لوکس به خودی خود می تواند اقتصاد هر کشوری را زمین گیر کند.
,جالب ترین بخش قضیه این است که آثار تاریخی به جا مانده از قدیم و بناهای زیبا و گردشگری که خود می توانند منبع درآمد و ارزآور برای یک کشور باشند به دلیل کج سلیقگی، عدم ابتکار و گرفتار شدن در بند چرخه خشک اداری از تولید نقدینگی و متعاقب آن حفظ و نگهداری در سایه فقدان بودجه بازمانده اند.
,درس بزرگی که از این دست امور می توان گرفت این است که برای حفظ آثار ارزشمند و یادگار نیاکان نمی توان منتظر بودجه دولتی و نقدینگی قطره ای نشست و دلسوختگان و دلدادگان به گنجینه های ارزش آفرین، خود باید برای حفظ این میراث جاودانه آستین همت بالا زنند و از سرمایه های اندک خود برای حفظ سرمایه بی پایان ارزشمند تاریخی شان کمک گیرند.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه