به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ چند روز پیش علیرضا علیفر، گزارشگر بازی استقلال- سیاه‌جامگان با فلسفه بافی عجیبش در توجیه کم‌تماشاگر بودن بازی گفت: «تماشاگران فوتبال ترجیح می‌دهند با لباس راحت در خانه‌های‌شان فوتبال تماشا کنند، چای بنوشند و میوه بخورند» اما دلایل واقعی خالی بودن ورزشگاهها آن چیزی نیست که صداوسیما در نگرشی ساده‌انگارانه ترویج می‌کند. مساله چیز دیگری ست.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,
باشگاه استقلال در کانال رسمی تلگرام خود (EsteghlalTelegram) چندی پیش پرسشی را مطرح کرد، اینکه دلایل خود را برای نرفتن به ورزشگاه در پیام‌های صوتی اعلام کنید. در میان پیام‌های صوتی که به تلگرام استقلال رسید، هیچ کس پوشیدن لباس راحت یا نوشیدن چای و خوردن میوه را دلیل نرفتن به ورزشگاه اعلام نکرده است.
علیرضا-مهندس عمران: سلام، درآمد من ماهیانه یک میلیون و دویست هزار تومان است. برای من منطقی نیست که حدود 40-50 هزار تومان خرج کنم تا به آزادی بروم و بازی استقلال را ببینم.
سعید- دانشجو: به نظر من چند دلیل باعث می‌شود که مردم به آزادی نروند. دور بودن مترو از ورزشگاه، هزینه بلیت، هزینه‌های جانبی دیگر برای رفتن به ورزشگاه، همه اینها دلایلی است که من را از فوتبال دور می‌کند.
امین- دانشجو: سایتی که بلیت اینترنتی بازی‌ها را می‌فروشد، مکانیزم آسانی ندارد و برای خرید بلیت دچار دردسر می‌شویم.
فرید-کارمند: بلیت بازی‌ها گران شده و دیگر توجیه منطقی ندارد که به استادیوم بروم. تهیه بلیت و هزینه‌های رفت و آمد و تغذیه در ورزشگاه به عددی می‌رسد که برای من هزینه اضافه‌ای در مخارج زندگی محسوب می‌شود.
اکثر پیام‌های صوتی که به کانال تلگرام استقلال رسیده از همین جنس است، از همین نوع گله‌ها و همین نوع ماجراها. کسی دنبال تماشای فوتبال با لباس راحت نیست، مساله اصلی علاقه دوستداران فوتبال به تماشای بازی از تلویزیون هم نیست. حظ تماشای فوتبال در استادیوم کجا و دیدن بازی از تلویزیون کجا.
تلویزیون می‌تواند دلایل دم‌دستی مثل نوشیدن چای و خوردن میوه در خانه را مطرح کند و خوشحال باشد که بینندگانی هم به لطف فوتبال پیدا کرده اما دلیل خالی ماندن ورزشگاهها جذابیت‌های تلویزیونی نیست، بلکه بحران‌های مالی کسانی است که فوتبال را همچنان عاشقانه دوست دارند و قادر نیستند هزینه حضور در ورزشگاه و هزینه‌های جانبی این تفریح ساده را بپردازند.
قیمت بلیت در ایران با قیمت بلیت در کشورهایی که لیگ‌های درجه اول در فوتبال دنیا دارند، البته قابل مقایسه نیست اما هم باید کیفیت بازی‌ها را با هم مقایسه کرد و هم سطح درآمد مردم در جوامع توسعه یافته را با سطح درآمد عموم علاقه‌مندان فوتبال در ایران.
امکانات ورزشگاهها و امکانات رفت و آمد تماشاگران هم در ورزشگاه‌های ایران آنچنان کیفیت نامطلوبی دارد که توضیح بیشتر درباره‌اش به خجالت بیشتر منجر می‌شود.
در چنین شرایطی انگار آن تماشاگرانی که به قیمت بلیت بازی‌ها اعتراض دارند بیراه هم نمی‌گویند، چون در ورزشگاهها حتی سرویس بهداشتی که بهداشتی هم باشد در اختیارشان قرار نمی‌گیرد.
سازمان لیگ باید دلایل کم‌تماشاگر بودن بازی‌ها را منطقی و میدانی و واقعی بررسی کند، نه اینکه به تحلیل‌هایی مثل لباس راحت و چای و میوه در منزل اکتفا کند.
باشگاه استقلال در کانال رسمی تلگرام خود (EsteghlalTelegram) چندی پیش پرسشی را مطرح کرد، اینکه دلایل خود را برای نرفتن به ورزشگاه در پیام‌های صوتی اعلام کنید. در میان پیام‌های صوتی که به تلگرام استقلال رسید، هیچ کس پوشیدن لباس راحت یا نوشیدن چای و خوردن میوه را دلیل نرفتن به ورزشگاه اعلام نکرده است.
علیرضا-مهندس عمران: سلام، درآمد من ماهیانه یک میلیون و دویست هزار تومان است. برای من منطقی نیست که حدود 40-50 هزار تومان خرج کنم تا به آزادی بروم و بازی استقلال را ببینم.
سعید- دانشجو: به نظر من چند دلیل باعث می‌شود که مردم به آزادی نروند. دور بودن مترو از ورزشگاه، هزینه بلیت، هزینه‌های جانبی دیگر برای رفتن به ورزشگاه، همه اینها دلایلی است که من را از فوتبال دور می‌کند.
امین- دانشجو: سایتی که بلیت اینترنتی بازی‌ها را می‌فروشد، مکانیزم آسانی ندارد و برای خرید بلیت دچار دردسر می‌شویم.
فرید-کارمند: بلیت بازی‌ها گران شده و دیگر توجیه منطقی ندارد که به استادیوم بروم. تهیه بلیت و هزینه‌های رفت و آمد و تغذیه در ورزشگاه به عددی می‌رسد که برای من هزینه اضافه‌ای در مخارج زندگی محسوب می‌شود.
اکثر پیام‌های صوتی که به کانال تلگرام استقلال رسیده از همین جنس است، از همین نوع گله‌ها و همین نوع ماجراها. کسی دنبال تماشای فوتبال با لباس راحت نیست، مساله اصلی علاقه دوستداران فوتبال به تماشای بازی از تلویزیون هم نیست. حظ تماشای فوتبال در استادیوم کجا و دیدن بازی از تلویزیون کجا.
تلویزیون می‌تواند دلایل دم‌دستی مثل نوشیدن چای و خوردن میوه در خانه را مطرح کند و خوشحال باشد که بینندگانی هم به لطف فوتبال پیدا کرده اما دلیل خالی ماندن ورزشگاهها جذابیت‌های تلویزیونی نیست، بلکه بحران‌های مالی کسانی است که فوتبال را همچنان عاشقانه دوست دارند و قادر نیستند هزینه حضور در ورزشگاه و هزینه‌های جانبی این تفریح ساده را بپردازند.
قیمت بلیت در ایران با قیمت بلیت در کشورهایی که لیگ‌های درجه اول در فوتبال دنیا دارند، البته قابل مقایسه نیست اما هم باید کیفیت بازی‌ها را با هم مقایسه کرد و هم سطح درآمد مردم در جوامع توسعه یافته را با سطح درآمد عموم علاقه‌مندان فوتبال در ایران.
امکانات ورزشگاهها و امکانات رفت و آمد تماشاگران هم در ورزشگاه‌های ایران آنچنان کیفیت نامطلوبی دارد که توضیح بیشتر درباره‌اش به خجالت بیشتر منجر می‌شود.
در چنین شرایطی انگار آن تماشاگرانی که به قیمت بلیت بازی‌ها اعتراض دارند بیراه هم نمی‌گویند، چون در ورزشگاهها حتی سرویس بهداشتی که بهداشتی هم باشد در اختیارشان قرار نمی‌گیرد.
سازمان لیگ باید دلایل کم‌تماشاگر بودن بازی‌ها را منطقی و میدانی و واقعی بررسی کند، نه اینکه به تحلیل‌هایی مثل لباس راحت و چای و میوه در منزل اکتفا کند.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
ایران ورزشی
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه