پاداش به رفتار عجیب عادل فردوسی پور !

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از فردا در شرایطی که رفتار خارج از عرف و قاعده عادل فردوسی پور در گفتگو با وزیر امور خارجه، هزینه های هنگفتی را برای رسانه ملی داشت، تصمیماتی در شبکه ورزش گرفته شد که شگفتی بسیاری را در پی داشت.
 
رفتار عجیب عادل فردوسی پور، مجری و تهیه کننده برنامه نود در مصاحبه با محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه که بدون هماهنگی با مقامات ارشد رسانه ملی بود، تبعات فراوانی را برای این سازمان داشت. حاشیه سازی های گسترده در این خصوص، به گونه ای بود که با واکنش رسانه ملی همراه شد.
 
اگرچه این گفتگو از این برنامه پخش نشد؛ اما کسی نپرسید که عادل فردوسی پور که مخالف حضور سیاسیون در این برنامه بود، چرا چنین رفتاری داشت و این بر خلاف شعار سال های اخیرش بود. این اتفاق که برخی آن را عیان شدن نگاه سیاسی و رفتار تبعیض آمیز فردوسی پور درباره مسائل کشوری عنوان می کردند، به نوعی ضربه ای برای این برنامه نیز به شمار می رفت که در ماه های اخیر سیر نزولی را در پیش داشته است.
 
در چنین فضایی که انتظار می رفت مدیران ارشد رسانه ملی و شبکه سه سیما برخوردی متناسب با فردوسی پور داشته باشند؛ اما اتفاقاتی روی داد که تاسف برانگیز است. براساس تصمیم مدیران شبکه ورزش، برنامه "فوتبال 120" که به تهیه کنندگی عادل و با موضوعیت فوتبال خارجی پخش می شد، دوباره از سر گرفته خواهد شد. این اتفاق در حالی روی می دهد که این برنامه از ابتدای فصل جاری لیگ های خارجی، به دلیل کیفیت نامناسب و درخواست های خارج از منطق فردوسی پور، تعطیل شده بود. اما به یک باره تصمیم گرفته می شود که این برنامه با آن کیفیت انتقاد برانگیز، از اواسط فصل دوباره تولید شود که در نوع خود اتفاقی بی سابقه در صداوسیما به شمار می آید.
 
اما ماجرا هنگامی تاسف برانگیزتر به نظر می رسد که بدانیم، این رفتار مدیران کانال ورزش منجر به تعطیلی برنامه "آن سوی نیمکت" شده است. این برنامه که شب های پنجشنبه روی آنتن می رفت و توانسته بود مخاطبان قابل توجهی را نیز جلب کند، قربانی رفتار غیر مدیریتی رسانه ملی می شود چرا که قرار است برنامه فردوسی پور جایگزینش شود. اینکه چرا باید این جابجایی به یک باره و در اواسط فصل رقابت های اروپایی صورت گیرد، خود معمایی است که از یک سوء مدیریت حکایت دارد.
 
اینکه چرا باید یک برنامه تلویزیونی که ناکام بوده و از کیفیت پایینی نیز برخوردار است، جایگزین یک برنامه جاافتاده شود، پرسشی است که همچنان نامشخص است. همزمانی این اتفاق با ماجرای برنامه نود، یک عدم مدیریت و تسامح در قبال یک بی نظمی را به ذهن متبادر می کند.
 
البته، باید در نظر داشت که برنامه پرهزینه فردوسی پوردر جام جهانی که با شکست مواجه شد، نشان داد که وی در این حوزه توان چندانی ندارد و تجربه نود یک اتفاق در نوع خودش بود که قابل تکرار توسط وی نیست. حال اینکه چرا باید یک تجربه شکست خورده را در روزهایی که رفتار غلط فردوسی پور هزینه های قابل توجهی را به رسانه ملی بار کرده، تکرار کرد، پرسشی است که مدیران رسانه ملی باید پاسخ دهند!