داستان عیسی نزد خدا از نظر چگونگی آفرینش مانند داستان آدم است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از زنجانم، مسلمانان بنابر آموزه‌های دینی اعتقاد دارند: حضرت مریم در محیطی سالم، جوی آکنده از معنویت، صدق و صفا پرورش یافت و برای پیوند با خدا در بیت المقدس منزل نمود و محراب عبادت را بر حضور در مجامع عمومی ترجیح داد و انزوا و عزلت گزید. او در خودسازی و پیوند با محبوب یگانه به حدی رسید که از غذا و نعمت­‌های بهشتی بهره می­‌گرفت و فرشتگان با وی سخن می­‌گفتند. روزی جبرئیل امین بر شکل بشر بر وی ظاهر شد و داشتن پسری را بر وی بشارت داد.۱

قرآن کریم می‌فرماید:

إِنَّ مَثَلَ عِیسَى عِنْدَ اللَّهِ کَمَثَلِ آدَمَ خَلَقَهُ مِنْ تُرَابٍ ثُمَّ قَالَ لَهُ کُنْ فَیَکُونُ‌

قطعاً داستان عیسی نزد خدا از نظر چگونگی آفرینش مانند داستان آدم است که او را از خاک آفرید، سپس به او فرمود: موجود زنده باش؛ پس بی درنگ موجود زنده شد.۲

ما بر این باوریم که، خداوند رحمان با به سخن درآوردن حضرت عیسی در نخستین روز ولادتش، پاکی و راستی حضرت مریم را ثابت کرد و دامان آن صدیقه طاهره را تبرئه نمود. قرآن­ کریم سخن گفتن آن حضرت در همان ساعات اول تولد را گواهی بر نبوت و بندگی او برشمرده است.۳

اکنون آن پیامبر عظیم اشان زنده و در جوار امام عصر زندگی و در زمان ظهور امام زمان علیه السلام در کنار ایشان خواهد بود.
در دین مقدس اسلام، همه پیامبران الهی سزاوار تکریم واحترام هستند؛ چرا که آنان برگزیدگان پروردگار بوده اند ومسلمانان موظفند همه رسولان الهی را دوست داشته باشند وآنان را محترم بشمارند.

در کتاب مقدس مسلمانان، قرآن ، سرگذشت برخی پیامبران الهی بیان شده که حضرت عیسی(ع) از آن جمله است. در سوره مریم ،ازآیه ۱۶ به بعد به صورت کامل درباره تولد حضرت مسیح(ع) سخن به میان آمده است.پس از لحظاتی نوزاد- حضرت مسیح (ع) - لب به سخن گشود:«قال انی عبدالله آتانی الکتاب و جعلنی نبیّا؛ گفت: من بنده خدایم.اوبه من کتاب[آسمانی] عطا کرده و مرا پیامبر قرار داده است.»(مریم:۳۰).
«وجعلنی مبارکا این ما کنت و اوصانی بالصلاه والزکاه مادمت حیا؛و[خداوند] مرا موجودی پربرکت قرار داده است؛ درهر جا که باشم و مرا به نماز و زکات سفارش کرده ، تا زمانی که زنده ام » .(مریم:۳۱).
«والسلام علی یوم ولدت ویوم اموت ویوم ابعث حیا؛سلام و درود خدا برمن باد، آن روز که متولد شدم، آن روز که می میرم وآن روز که زنده بر انگیخته می شوم.»(مریم:۳۳).
«قولوا امنا بالله انزل الینا و ما انزل الی ابراهیم واسماعیل و اسحق ویعقوب والاسباط وما اوتی موسی وعیسی وما اوتی النبیون من ربهم لانفرق بین احد منهم و نحن له مسلمون ؛ بگویید ما به خدا ایمان آوردیم وبه آنچه به ما نازل شده وبه آنچه بر ابراهیم؛ اسماعیل؛ اسحاق،یعقوب واسباط نازل شده و به آنچه به موسی وعیسی وپیامبران دیگر از طرف پروردگار داده شده است وما هیچ تفاوتی میان آنها نمی گذاریم ودربرابر فرمان خدا تسلیم هستیم » (بقره:۱۳۶).
«...وآتینا عیسی ابن مریم البینات وایدناه بروح القدس...؛...ما به عیسی؛ پسر مریم نشانه های روشن دادیم و او را با روح القدس تأیید کردیم».(بقره:۸۷و۲۵۳).
«ویکلم الناس فی المهد و کهلا ومن الصالحین؛اوبا مردم ، در گهواره آن گونه سخن گفت که در کهولت سخن می گوید و او از صالحان است ».(آل عمران : ۴۶).
«ورسولا الی بنی اسرائیل انی قد جئتکم بایه من ربکم انی اخلق لکم من الطین کهیئه الطیر فانفخ فیه فیکون طیرا باذن الله وابری ء الاکمه والابرص واحیی الموتی باذن الله وانبئکم بما تاکلون وما تدخرون فی بیوتکم ان فی ذلک لایه لکم ان کنتم مؤمنین؛ وخداوند او را رسول وفرستاده ای به سوی بنی اسرائیل قرار می دهد.[وحضرت عیسی می گوید:] من از گل چیزی به شکل پرنده می سازم، سپس درآن می دمم که به فرمان خدا پرنده ای می شود.من کور مادرزاد ومبتلا به بیماری برص(پیسی)را بهبود می بخشم.من مردگان رابه فرمان خدا زنده می کنم و شما را ازآنچه می خورید و درخانه ها ذخیره می کنید، خبر می دهم. مسلماً دراین [معجزات]،برای شما-اگر مؤمن باشید- عبرت است». (آل عمران : ۴۹).
«قالت الملائکه یا مریم ان الله یبشرک بکلمه منه اسمه المیسح عیسی ابن مریم وجیها فی الدنیا والاخره ومن المقربین؛فرشتگان به مریم گفتند: خدا تو را به کلمه ای که نامش مسیح بن مریم است، مژده می دهد که او در دنیا و آخرت آبرومند و از مقربان درگاه خداست».(آل عمران: ۴۵).
«وقولهم انا قتلنا المسیح عیس ابن مریم رسول الله وما قتلوه وما صلبوه ولکن شبه لهم وان الذین اختلفوا فیه لفی شک منه ما لهم به من علم الا اتباع الظن وما قتلوه یقیناً؛
وهم از این رو که گفتند: ما مسیح بن مریم، رسول خدا را کشتیم، در صورتی که او را نکشتند و به دار نکشیدند، بلکه امر برآنها مشتبه شد و همانا آنان که درباره او عقاید گوناگون اظهار داشتند، از روی شک وتردید سخن گفتند وبه اوعالم نبودند، جز آنکه از پی گمان خود می رفتند وبه طور یقین مسیح را نکشتند. » (نساء:۱۵۷).
«وان من اهل الکتاب الا لیومنن به قبل موته و یوم القیامه یکون علیهم شهیداً؛ وهیچ یک از اهل کتاب نیست مگر اینکه پیش از مرگش به او ایمان آورد وعیسی (ع) در روز قیامت به ایمانشان گواهی خواهد داد».(نساء۱۵۹).

پی‌نوشت‌ها:

۱) تاریخ از دیدگاه قرآن و نهج البلاغه، جعفر وفا، ص ۱۰۳

۲) آل‏عمران‏، ۵۹

۳) اصول اخلاق اجتماعی، جمعی از نویسندگان، ص ۱۴۲