به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانابه نقل از مرآت نیوز شهید احمد اختری در 29 شهریور ماه 1339 در خانواده ای مذهبی درشهرستان دامغان دیده به جهان گشود.
, شبکه اطلاع رسانی دانا, مرآت نیوز ,وضعیت معاش خانواده در آن ایام مناسب نبود و پدر از طریق دست فروشی ,کارگری و زحمت کشی و مشقت فراوان گذران زندگی می کرد . با توجه به وضعیت سخت و با توجه به اینکه درآن دوران به دلیل شرایط سخت اقتصادی تحصیل فرزندان به راحتی امکانپذیر نبود,
,شهید علاوه بر کار در کارگاه آهنگری ,در امر تحصیل نیز جدی و مصمم بود ,بطوریکه تا آخرین روزهای حیات مشغول به تحصیل بود و علاوه برتحصیل علم و دانش از همان کودکی با قرآن و اهل بیت عصمت و طهارت مانوس بود و علاقه زیادی برای شرکت در محافل مذهبی داشت و در همین محافل دینی و قرآنی با آرمانهای انقلاب و عقاید حضرت امام خمینی (ره) آشنایی پیدا کرد .
,,
از آن روزها بود که به خیل جوانان انقلابی وغیور پیوست و با وجود سن کم دارای اندیشه ها و تفکرات عارفانه بزرگی بود,مثلا" ایشان روح زندگی را در همه عالم و در تمام جمادات و نباتات جاری می دانست: ((...زندگی را در هزاران مورد می توان مشاهده کرد ,می توان آن را در نمو برگی دیدکه بر اثر نور خورشید جان می گیرد ))
,شهید هدف از زیستن را چیزی به جز ازمرگ می دانست و در مورد مرگ می گفت :((....مرگ و نیستی هدف هیچ انسانی نیست و نمی تواند باشد ,...آیا هیچ به مرگ اندیشیده اید ؟ کدام یک مرگ را به معنای واقعی تجسم کرده و یا لااقل برای لحظه ای به آن فکر کرده اید؟...ای انسان بدان که بر هر زندگی مرگی حاکم است و در هر مرگ اندیشیدن ,و زندگی بدون مرگ چون درختی است بی بار ...))
,شهید بر این باور بود که تمام جهان از ذات مقدس الهی نشات گرفته و این باور عارفانه را این گونه بیان می داشت: ((... شاید وقتی راه می روی زیر پایت خاکهای موجودی کسانی باشد که قبل از تو زمانی بوده اند. زمانی که با د این ذرات را به این سو و آن سو می برد فکر کن که چقدر باید حقیر باشیم که خود را از آن ندانیم پس به روز واپسین بیاندیش .))
,با فرارسیدن محرم سال 57 حرکت های انقلابی شهید همچون دیگر همرزمانش به اوج حرارت رسید و در خلال توزیع و پخش اعلامیه های انقلابی خانواده و دوستان را به این مسیر مقدس دعوت می کرد و سر انجام در یازدهم محرم همان سال بود که شهید برای شرکت در عزاداری امام حسین (ع) که آن روزها رنگ و بوی انقلابی به خود گرفته بود به خیابان بکیر ابن اعین رفته بود و در حالیکه به همراه تعداد دیگری از برادران دامغانی در جلوی جمعیت مشغول شعار دادن بودند توسط تعدادی از نیروهای پلیس تحت محاصره قرار گرفتند و به دست سرگرد نسیم معدوم زخمی شد.
,به این ترتیب در 21 آذر 1357 شهد شیرین شهادت را نوشیدودر گلزار شهداء دامغان آرام گرفت.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه