ماجرای حضور رهبر انقلاب با لباس پاسداری بر بالین شهید کرمانشاهی + عکس

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از امروله، شهید پاسدار مراد قاسمی دستجرده یکی از شهدای گرانقدر شهرستان صحنه است که در سال 1366 بر اثر بمباران شیمایی رژیم بعث عراق در نودشه در 2/1/1367 به درجه رفیع شهادت نایل شد.

این پایگاه خبری به منظور گرامیداشت مقام شامخ شهداء و بخصوص شهید قاسمی دستجرده گفتگویی با خانواده ایشان انجام داده که شما را به خواندن آن دعوت می کند.

-لطفا خودتان را برای خوانندگان سایت معرفی کنید

بسم الله الرحمن الرحیم، من علی قاسمی متولد سال 1328اهل روستای اسلام آباد سفلی پدر شهید مراد قاسمی هستم چهار پسر و دو دختر دارم.

-از شهید قاسمی برایمان بگویید.

ایشان فرزند بزرگ من بودند و همیشه در کارها کمک می کردند. در هنگام محرم علاوه بر اینکه یکی از افراد فعال هیئت روستا بود خودش علم می ساخت و در روز عاشورا آن را حمل می کرد. هنگامی که برای رفتن به جبهه حاضر می شد نصف پولی که برای هزینه سفر به اون می دادیم زیر فرش همراه بایک نامه برایمان جا می گذاشت و می گفت پدرم کشاورز است و بیشتر از من به این پول نیاز دارد.

-چگونه با جبهه و جنگ آشنا شد؟

برادر خودم در آن زمان پاسدار بود و هنگامی که به خانه ما سر میزد از حال و هوای جبهه می گفت و این صحبت های برادرم در ایشان ایجاد علاقه کرد و در هنگام سربازی به عضویت سپاه درآمد و به مدت یک سال در جبهه های حق علیه باطل شرکت داشت.

-شما مخالف جبهه رفتن پسرتان نشدید؟

خوب اینکه هر خانواده ای نگران فرزندش باشد طبیعی است ولی آنچنان ذوق و اشتیاقی در پسرم ایجاد شده بود که اصلا نمی توانستیم جلوی آن را بگیریم و مانع رفتن او شویم به همین خاطر او را با دعای خیر راهی کردیم.

-شهید قاسمی چگونه به شهادت رسیدند؟

پس از عملیات والفجر 10 و تصرف نقاط کردستان عراق از جمله شهر حلبچه در اسفند ماه سال 1366 و استقرار نیروهای نظامی ایران در آنجا،  صدام تصمیم گرفت در پاسخ به شکست نیروهای خود طی اقدامی بی رحمانه بمباران شیمیایی را انتخاب کند که پسرم در این بمباران مجروح شد. هفت روز پس از مجروحیت در بیمارستان صحرایی شیراز به شهادت رسید.

-از عیادت مقام معظم رهبری با پسرتان بگویید.

دومین روز از مجروحیت پسرم در بیمارستان صحرایی شیراز می گذشت که مقام معظم رهبری(که در آن زمان رئیس جمهور بود) با لباس نظامی سپاه و چند نفر از فرماندهان به عیادت مجروحان بمباران شیمیایی آمدند. ایشان فردی مهربان و خوش اخلاق بود و هنگامی که بر تخت پسرم تشریف آوردند رزمندگان را مایه افتخار کشور یادکردند.

-چه خواسته ای از مسئولین دارید؟

متاسفانه بنیاد شهید تا کنون هیچ حمایتی از من خانواده من نکرده اند تمام فرزندانم بیکار هستند و آنقدر برای یک کار ساده این در و آن در زده ام که دیگر خسته شده ام. من فرزندم را برای انقلاب داده ام و انتظار زیادی ندارم ولی اینکه از کوچکترین حمایتی از من دریغ شده است ناراحتم.

من یک پسر دارم که از لحاظ ناشوایی و قدرت کلامی ناتوان است انتظار دارم به این پسرم کمکی شود و از اون حمایت کنند.

-سخن پایانی

طرف صحبتم مسئولین است. چون اگر شهدا نبودند معلوم نبود هم اکنون کشور ما در چه وضعیتی به سر می برد و آنها به چه کاری مشغول بودند. شهدا رفتند و خانواده شهدا عزیزان خود را تقدیم انقلاب اسلامی کردند. تا کشور ما در دنیا اقتدار داشته باشد و بر دهان کشور های استکبار بویژه آمریکا مشت محکم بکوبد.

خانواده شهدا محکم و استوار از آرمان های امام راحل دفاع می کنند و اگر لازم باشد سایر فرزندان خود را تقدیم این مرز و بوم خواهند کرد.