ضعف صنایع تبدیلی و بهانه فساد سیب زمینی!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پرستوها، امحای سیب‌زمینی در این روزهای نُقل خبری اکثر رسانه‌ها شده است و برخی نمایندگان نیز از این فرصت برای گفتن و اجرای تصمیمات خوددارند اما به‌واقع مشکل امحای سیب‌زمینی همین‌هایی است که عنوان می‌شود.

یکی از مواردی که بسیار می‌توان به آن اشاره کرد این است که 1700 تن سیب‌زمینی بی‌کیفیت و به علت فاسدشدن امحا شده است اما ضعف واقعی در مسائلی بوده که بخشی از آن به عهده دولت و بخشی دیگر مسئولیت کشاورزان و صنایع است.

نقش صنعت در جلوگیری از امحای سیب‌زمینی چیست؟

سؤال فوق را می‌توان به‌راحتی پاسخ داد زیرا سیب‌زمینی می‌تواند توسط صنایع تبدیلی به چندین محصول ماندگار و مفید مواد غذایی فرآوری شود.

خشک‌کردن فرآورده‌های غذایی یکی از روش‌هایی است که به‌منظور افزایش ماندگاری مواد غذایی از گذشته‌های خیلی دور توسط بشر مورداستفاده قرار می‌گرفته است. با بکار بردن فرآیند خشک‌کردن از تغییرات بیولوژیکی و شیمیایی بافت‌های گیاهی که توسط میکرو ارگانیزم‌ها و آنزیم‌های گیاهی صورت می‌گیرد، پیشگیری به عمل می‌آید. پرک و ریزدانه سیب‌زمینی جزو فرآورده‌های خشک‌شده سیب‌زمینی است.

تنوع این نوع محصول با توجه به توان جایگزینی به‌جای دیگر غلات مثلاً آرد گندم و تجربه استفاده کشورهای دیگر می‌تواند از پشتوانه‌های این طرح در وجود بازار داخلی و خارجی باشد. همچنین توجه به صادرات این محصول به کشورهای همسایه و یا به قاره‌های دیگر با توجه به اینکه این محصول در سایر کشورهای دنیا هم به‌اندازه کشورمان تولید می‌شود و اگر اهمیت به تولید آن افزایش یابد کشور ما جز پیشگامان تولید فراوری محصولات سیب‌زمینی در دنیا خواهد بود.

سیب‌زمینی سرخ‌کرده یخ‌زده فرآورده‌ای است که از سرخ کردن و یخ زدن سریع سیب‌زمینی تازه، پاک و سالم پس از جور کردن، شستشو، پوست‌گیری، برش و انجام تیمارهای ضروری برای به دست آوردن رنگ دلخواه به دست می‌آید. به‌گونه‌ای گرماگیری از سیب‌زمینی سرخ‌کرده انجام می‌شود که دمای قسمت مرکزی فرآورده به 18- درجه سانتی‌گراد برسد و پایدار بماند.

وظیفه نهادهای  دولتی در این زمینه چیست؟

ظرفیت انبارهای موجود نگهداری سیب‌زمینی در کشور حدود 1.6 میلیون تن است که تنها هفت درصد آن‌ها انبارهای فنی بوده و ظرفیت نگهداری 112 هزار تن سیب‌زمینی را دارد و بقیه را انبارهای سنتی فاقد دستگاه‌های هوادهی، رطوبت زنی و کنترل دما و ... تشکیل می‌دهند. بر اساس آمارهای به‌دست‌آمده بیش از 700 هزار تن از سیب‌زمینی تولیدی در کشور فرآوری می‌شود، با توجه به بالا بودن ضایعات سیب‌زمینی در مراحل پس از برداشت در اثر عدم وجود انبارهای مناسب و نگهداری و نیز عدم انجام عملیات درجه و بسته‌بندی، احداث این‌گونه واحدها امری ضروری است.

دولت می‌تواند با تسهیلات بهینه‌سازی انبارهای نگهداری سیب‌زمینی و افزایش حجم صنایع تبدیلی تا حد زیادی از ضایعات سیب‌زمینی جلوگیری نمایید.

استفاده از دانش مهندسین صنایع غذایی می‌تواند راهکاری مناسب درزمینهٔ صنایع تبدیلی سیب‌زمینی باشد تا قبل از فاسدشدن توسط روش‌های مهندسی فرآوری آستانه زیان اقتصادی را به حداقل رساند.

در انتها نیز باید گفت حتی در صورت پیش‌بینی عدم کشش بازار می‌توان سیب‌زمینی‌هایی در حال فساد را با تدوین شبکه نیاز غذایی وبرنامه‌ریزی مناسب از سوی نهادهای حمایتی، توزیع کرد.

 انتهای پیام/رض