ایشان نعمت بزرگی است؛ خدا را شکر می‌کنم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پایگاه خبری تحلیلی طنین یاس، هفته بسیج فرصت مغتنمی است که از بسیجیانی یاد کنیم که در عین گمنامی و بی اطلاعی دیگران، بار مشکلات و امور انقلاب حقیقتا بر دوش خود کشیدند. کسانی که هر گاه عرصه را برای خدمت صادقانه به نظام اسلامی فراهم دیدند؛ از مزد و جایگاه شغلی و تشویق و رانت حرفی نزدند! آنانکه «عمل به وظیفه» را هدف اصلی خود می دانستند نه «رسیدن به نتیجه». و خداوند هم در قرآن خویش وعده داده است که این مخلصان را به بهترین نتیجه خواهد رساند.

اما نقش زنان بسیجی در این بین از همه شاخص‌تر و کلیدی‌تر است. زنانی که در روزهای پر حماسه و بحرانی پیروزی انقلاب، هیچ عرصه ای را در کنار مردانشان خالی نگذاشتند و با شروع هشت سال نبرد آسمانی برای تداوم انقلاب سنگ تمام گذاشتند.

شاید خیلی ها یادشان نیاید اما هنوز از رزمنده های خط مقدم جبهه که بپرسی، شیرینی مربا و کمپوتی که این زنان در پشت جبهه می پختند هنوز هم در کامشان است! چیزی که شاید هیچ گاه در چشم نیامد اما به اعتراف بسیاری از رزمندگان در شرایط بحرانی و سخت جنگ، شوخی و خنده نیروها بر سر خوردن همین کمپوت ها روحیه مضاعفی به آنان می بخشید. اما جفاست که نقش زنان بسیجی را تنها و تنها در این موارد محدود خلاصه کنیم. انجام درست نقش «همسری» و «مادری» آن هم در گردنه‌های پر پیچ و خم انقلاب، برای مردان بزرگ این سرزمین کم رسالتی نیست. بخصوص که اگر همسر یکی از چهره‌های اصلی نظام باشی! و گزاف نگفته‌اند که در پشت چهره هر مرد موفق، بدون شک زن موفقی قرار دارد.  

کتاب «یاد و یادگار» از آن دست کتاب‌هایی است که نقش همسر امام خمینی(ره) را بیان می‌کند اما از زبان مبارک رهبر معظم انقلاب. این کتاب حاوی نمونه‌هایی از بیانات و گفت‌وگوهای حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در دیدار با همسر مکرمه‌ حضرت امام رحمه‌الله است که همزمان با ششمین سالگرد درگذشت بانو ثقفی به کوشش مؤسسه پژوهشی فرهنگی انقلاب اسلامی منتشر گردیده است.

در قسمت‌هایی از این کتاب نقش همسر امام(ره) به عنوان نمونه‌ای از زنان انقلاب اسلامی که در سال‌های پیروزی و رشد نظام اسلامی پا به پای همسر خویش در عرصه‌های مختلف مردانه ایستادند و سنگ صبور همسر خود بودند به زیبایی به تصویر کشیده می‌شود، آنجا که مقام معظم رهبری در توصیف بانو خدیجه ثقفی، همسر امام خمینی(ره) اینگونه می‌گویند: «خانم (همسر امام) خیلی قوی‌اند، در قوت خانم همین بس که توانستند این همه سال پا به پای امام بیایند. کار آسانی نبود؛ زنها معمولا به فغان می‌آیند. بعضی از زنها تاب سختی‌های زندگی مردشان را نمی‌آورند، اما هستند خانم‌هایی که نه تنها شکوه نمی‌کنند، بلکه حتی دلگرمی هم می‌دهند؛ به مرد می‌گویند ناراحت نباش، چیزی نیست، صبر می‌کنیم، می‌گذرد. چنین زنهایی واقعا قیمت دارند. الحمدلله خدای متعال به من هم لطف کرده است. عیال من چنین خانمی است. وقتی در زندان بودم به دیدن من که می‌آمد، از اوضاع و احوال می‌پرسیدم، می‌گفت اصلا و ابدا ناراحتی و مشکلی ندارم؛ با اینکه ما بچه کوچک داشتیم. بعدها که من از زندان بیرون آمدم فهمیدم که چه مشکلاتی داشته، مریض بوده، بی‌پول بوده، سختی فراوان کشیده، اما اصلا و ابدا یک ذره‌اش هم در زندان به من منتقل نمی‌شد. خدا می‌داند بعضی از این حوادثی که برای ایشان پیش آمده بود من بعد از انقلاب فهمیدم؛ یعنی همین طور در خلال صحبت به مناسبتی پیش آمد که ایشان گفتند. وقتی هم گفتند من دیدم واقعا طاقت نمی‌آورم؛ می‌گفتم چطور اینها را آن موقع به من نمی‌گفتی. مرحوم مادرم به خانم من می‌گفت که شما چرا ساکتی، چیزی بگو، آه و ناله کن! چون شما همه‌اش احساس راحتی می‌کنی، او هم دلگرم می‌شود و دنبال این کارها می‌رود! به هر حال، ایشان نعمت بزرگی است؛ خدا را شکر می‌کنم.»

خواندن این کتاب خالی از لطف نیست؛ خصوصا که در لابلای جملات همسر امام خمینی(ره) می‌توان عمق تواضع و فروتنی ایشان را به محضر مقام معظم رهبری حس کرد آنجا که در خداحافظی از ایشان می‌گویند:

رهبر معظم انقلاب: خب خانم نمی‌خواهم مزاحمتان باشم؛ می‌خواهیم زحمت را کم کنیم.

همسر مکرمه امام: این سعادت کم گیر ما می‌آید.

رهبر معظم انقلاب: خداوند ان‌شاءالله که وجود شما را محفوظ بدارد، باقی بدارد؛

همسر مکرمه امام: سلامت باشید ان‌شاء‌الله خدا همه نوع توفیقی به شما بدهد.

رهبر معظم انقلاب: ان‌شاء‌الله ما ملتمس دعا هستیم.

همسر مکرمه امام: و ما هم تا زنده هستیم زیر سایه شما باشیم.

به قلم: سمیرا خطیب زاده

انتهای پیام/خ