بنزین مستضعفین فدای کسری مرفهین/سی ام آبان، چه هزینه ای بر کشور تحمیل کرد؟

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از زیتون،  از بامداد یک آذر، بنزین سهمیه ای رخت بر بست و دوران تک نرخی شدن این کالای سوختی شکوفا گردید.

شرکت پالایش و پخش فرآورده های نفتی رقم باقی مانده از بنزین 700تومانی در کارتها را 400میلیون لیتر اعلام کرده بود که از این میزان ۳۰۰ میلیون لیتر مربوط به خودروهای دولتی و نظامی و ۱۰۰ میلیون لیتر در کارتهای مردم موجود بوده است.

سوالی که بر این اساس می توان طرح کرد اینست که حذف بنزین 700 تومانی چه نتیجه ای را در میدان واقعیت به عمل خواهد آورد.

با کمی موشکافی در آمار ارائه شده می توان گفت که دولت می توانست صرفا سهمیه 300 میلیون لیتری خودروهای دولتی و نظامی را حذف کند و سهمیه 100 میلیون لیتری مردم را نگه دارد. 

حذف 100 میلیون لیتر بنزین از بنزین ذخیره شده ی مردم چند پیامد را بدنبال خواهد دارد. اول اینکه اعتماد مردم به سیاست های دولت مخدوش شده و مقطعی بودن تصمیمات دولت در اذهان عمومی به ملکه ی ذهنی تبدیل خواهد شد.

پمب بنزین های شب 1 آذر ترافیک قابل مشاهده ای داشت و مردم برای مصرف و دراختیار داشتن بنزین سهمیه ای صف های طولانی را ارزشمند دانشتند. این درحالی است که قیمت تمام شده ی هر لیتر بنزین برای دولت حدود 1.3 دلار بوده و مردم برای تخلیه ی بنزین 700 تومانی در شب آخر، حداقل 3.5 میلیون دلار معادل 12میلیارد تومان به دولت هزینه تحمیل کردند.

حال آنکه درآمد دولت از حذف 100میلیون لیتر بنزین مردمی که فقط در 30آذر حداقل 50میلیون لیتر آن را مردم استفاده کردند حداکثر 15میلیارد تومان می باشد.

در واقع تراز درآمدی حذف بنزین 700تومانی برای دولت حداکثر 3 میلیارد تومان بود ، آن هم به قیمت ترافیک سازی سرسام آور در شهرها و بی اعتماد شدن مردم نسبت به دولت!

این درحالی است که دولت به راحتی تنها با حذف سهمیه ی بنزین خودروهای دولتی می توانست این گام را مطمئن تر و با صرفه تر اداره کند. 

موضوع دیگری که باید در آن تامل کرد اینست که قشر مرفه جامعه مثل گذشته از بنزین 1000تومانی استفاده خواهد کرد و هیچ فرقی به حال این طیف نخواهد داشت. این درحالی است که قشر متوسط و پایین باید هزینه ی 300 تومانی را متحمل شود. این یعنی حمایت تمام و کمال از مرفهین و به زحمت انداختن کم درآمد های جامعه توسط دولت.

با مقایسه ی نسبت بنزین سهمیه ای و آزاد از گذشته ی نزدیک تا امروز، به این نتیجه می رسیم که دولت دقیقا بر خلاف شعار های انقلاب عمل کرده و قشر مستضعف جامعه در هیچ گوشه ای از تصمیمات دولت بیغوله ای نداشت.

نسبت بنزین سهمیه ی 100تومانی با بنزین آزاد 400تومانی بعدها تبدیل به نسبت بنزین سهمیه ای 700تومانی و بنزین آزاد 1000تومانی گردید. امروز دولت با حذف چنین نسبتی معادله ی حمایت از مستضعف را از صحنه ی سیاست گذاری های خود برچید.

تامین کسری بودجه توسط دولت بهانه ای شد تا احتیاجات طیف کم درآمد کشور همچنان قشر فداکار و مظلوم جامعه شناخته شده و حق طبیعی آنها صرف تامین مایحتاج مرفهین جامعه گردد.