بزرگترین آرزویم در دنیا دیدن مزار فرزندم است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از ”اقطاع”،پیر ما گفت شهادت هنر مردان است عقل نامرد در این دایره سرگردان است ***پیر ما گفت که مردان الهی مَردند که به دنبال رفیق ازلی می گردند

شهدا صاحبان واقعی آرامش و امنیت کشور ما هستند ، شهدا برای ماندن ما رفتند و ما ماندیم،اما ما برای خانواده شهدا چه کردیم ؟ خانواده شهدا ولی نعمت امروز جامعه ما هستند. پدر و مادرانی که زمانی با داشتن آرزوهای زیاد برای فرزندانشان این جگرگوشه های خود را بی هیچ منتی برای امنیت من و شما به جبهه ها فرستادند و به حق اگر نمی فرستادند وضعیت الان کشور ما به این آرامی نبود.

پدر و مادران آن زمان، اکنون پیرمردها و پیر زنهایی هستند که با دلتنگیهایشان سر می کنند . دلتنگیهایی که برای ما تحمل می کنند.

شهید حسین کر مرادی  در سن ۲۲ سالگی در باختران به شهادت می رسد و به دلیل اینکه در زمان شهادت پیکر مطهرش شناسایی نشد هیچگاه به زادگاهش شهر بافت بر نگشت و در همان کرمانشاه به خاک سپرده می شود .

اکنون مادر پیری دارد در مدت این ۲۶ سال حتی یک بار هم مزار فرزندش را ندیده تا از نزدیک با او درد دل کند. تا دلتنگیهایش را برایش اشک بریزد.

مادری که جوان ۲۱ ساله اش را تقدیم امنیت وطنش کرد.

وقتی بدون هیچ هماهنگی به منزلش رفتیم ،در را که باز کرد انگار آماده بود آماده و منتظر …

انتظار…

با اینکه در شهر زندگی می کرد اما خانه بسیار ساده داشت خانه ای که بسیاری امکانات شهر نشینی را نداشت اما ساده بود، ساده و بی آلایش همانند دل صافش . وقتی چای تعارفمان کرد گفت من دلم صاف است که مزار فرزندم را می بینم.

مادر شهید در گفتگو با خبرنگار ما در خصوص چگونگی شنیدن خبر شهادت فرزندش گفت: پسرم سرباز ارتش بود، یک ماه بود که از او نامه ای نمی آمد ، تا اینکه یک عکس و یک پرونده به خانه آوردند و گفتند پسرت شهید شده اما چون زمان شهادت شناسایی نشده همان کرمانشاه دفن است. گویا همکار پسرم در زمان شهادت حسین، یک ماه در بیمارستان بستری بوده بعد از یک ماه سراغ فرزندم را می گیرد و وقتی او را شناسایی می کند که دیگر زیر خاک بوده از آن زمان تاکنون حتی یک بار هم نتوانستم مزار شهیدم را ببینم.هیچ کسی را نداشتم که من را به دیدارش ببرد، پدرش هم ان موقع پیر و کور بود و اخر در آرزوی دیدن مزار شهیدش از دنیا رفت.

وقتی می خواست به جبهه برود، گفت مادر من می روم پوتینهای دولت را بپوشم ، جبهه واجب تر است ، مگر من عزیزتر از صدها جوانی هستم که به جبهه رفتند و شهید شدند.

وی ادامه داد. وقتی سایر مادران شهدا را می بینم که عصر پنجشنبه بر مزار عزیزانشان می روند خیلی غصه ام می گیرد اما فقط می توانم نا امیدانه گریه کنم.

وی در خصوص پیگیری ملاقات مزار شهیدش گفت: طی این سالها چند بار به بنیاد شهید مراجعه کردم و گفتم من پول نمی خواهم فقط برای یک بار هم که شده مرا به دیدار مزار فرزندم ببرید اما کسی حرفهای من را نشنید.

حتی تصورش هم سخت،  وقتی خانواده شهدایی را می بینیم که با وجود دسترسی به مزار فرزندشان باز هم توان تحمل دلتنگی و دوری برایشان سخت است . دیدن غصه و دلتنگی این مادر که می داند مزار فرزندش کجاست اما نمی تواند برود غیر قابل وصف است. مسیر بافت کرمانشاهی که طی یک شبانه روز می شود طی کرد برای این مادر شهید، ۲۶ سال طول کشیده است، آن وقت کرمانشاه می شود سرزمین موعود این مادر شهید، سرزمینی که وعده گاه او و حسینش است وعده گاهی به وسعت ۲۶ سال دوری و دلتنگی…

سیامک میرگنجانی رئیس اداره بنیاد شهید شهرستان بافت در گفتگو با خبرنگار “اقطاع” در خصوص مشکل این مادر شهید اظهار داشت: با همکاری سپاه به زودی دیدار این مادر شهید را با مزار فرزندش فراهم می کنیم .

وی در خصوص امکان انتقال پیکر این شهید به زادگاهش گفت: امکان انتقال وجود دارد و ما از طریق اداره باید بنیاد شهید استان و همچنین بنیاد شهید کرمانشاه پیگیر این موضع خواهیم شد.

انتهای پیام/