به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از باغملک نیوز ، متاسفانه بارها در سطح خیابان های شهر افراد زیادی را دیده ایم که نتوانسته اند یک پیاده رو را بدون تغییر مسیر در یک خط مستقیم حرکت کنند، زیرا در مسیر خود با موانعی برخورد کردند که به ناچار آن ها را مجبور کرده مسیر را از راه نامتعارف یعنی خیابان ادامه دهند و در این میان هر از چند گاهی شاهد حادثه تلخی در سطح شهر بودیم.

.

.

خروج مغازه داران از محدوده ی محل کسب، حضور دست فروشان، ماشین ها، وانت ها و گاری های فروش انواع مواد خوراکی و غیر خوراکی و البته پارک وسایل نقلیه به خصوص موتورسیکلت ها در پیاده روهای کم عرض و درب مغازه ها از مصادیق بارز سد معبر است که در کلیه ی خیابان، پیاده روها، پارک ها، میادین و مناطق مختلف سطح شهر دیده می شود و به علت عدم ارائه ی راهکارهای مناسب برای مقابله با آن، به معضلی تبدیل شده و مشکلاتی در این زمینه ایجاد کرده است.

.

.

خیابان ها و پیاده روهای کم عرض، به مکانی برای عرضه اجناس مغازه داران تبدیل شده اند؛ خروج اجناس از مغازه ها به علت زیاد بودن حجم کالاها و عدم امکان ارائه ی کامل آن ها به مشتری ها در خود مغازه و یا رقابت با همسایگان و دستفروشان است؛ در برخی موارد، مغازه دار کل اجناس مغازه اش را به جلوی محل کسب خود و در پیاده رو و محل عبور مراجعین انتقال داده و این خروج از مغازه در بازار به چند متری درب ورودی و جلوی مغازه نیز می رسد

 .

.

هر چه پیشتر می رویم، شرایط بسیار متفاوت و البته پیچیده تر می شود. هر از گاه پیاده رو را شرکت های آب، گاز، برق یا تلفن حفر می کنند تا به مشکلی رسیدگی کنند. البته حفر این بخش و رفع مشکل به خوبی و با سرعت صورت می گیرد، اما نوبت به پر کردن چاله و مرمت پیاده رو که می رسد باید شهروندان بیش از اندازه صبر داشته باشند تا شرایط همانند سابق شود.

.

.

از دیگر پیامدهای ناخوشایند محدود کردن فضای پیاده روها، آزار رساندن به افراد پیر، معلولان یا خردسالان نوپا است. این گروه از افراد برای حرکت نیازمند مسیری هموار با کمترین تغییر مسیر هستند. ولی وقتی فضای حرکتی پیاده رو محدود می شود، این نوع افراد دچار مشکل می شوند. این مشکلات وقتی بیشتر می شود که پیاده رو مورد نظر شلوغ باشد و افراد برای حرکت با محدودیت های حرکتی بیشتری نیز مواجه شوند.

.

 .

حقیقت این است که شهرداری ها در زمینه رفع سد معبر توسط مغازه داران کوتاهی می کنند و حتی اگر ماموران شهرداری به خاطر پیگیری های مداوم یک یا چند شهروند مجبور شوند مغازه داری را به رعایت قانون ملزم کنند، این رعایت قانون مدت زیادی طول نمی کشد و شخص مورد نظر پس از مدت کوتاهی دوباره قانون شکنی رایج شده خود را از سر می گیرد.

 .

.

طبق ماده ۱۰۱ قانون شهرداری ها «معابر و خیابان های عمومی که در اثر تفکیک اراضی احداث می‌ شود متعلق به شهرداری است و شهرداری در قبال آن به هیچ عنوان وجهی به صاحب آن پرداخت نخواهد کرد». در جایی دیگر در تبصره ۶ ماده ۹۶ قانون شهرداری نیز «اراضی کوچه‌های عمومی و میدان‌ها و پیاده روها و خیابان‌ها و به طور کلی معابر و مسیر رودخانه‌ها و نهرها و مجاری فاضلاب شهرها و باغهای عمومی و گورستان‌های عمومی و درخت‌های معابر عمومی واقع در محدوده هر شهر که مورد استفاده عموم است ملک عمومی محسوب و در مالکیت شهرداری است».

شهرداری ضمن اینکه در زمینه اعمال قانون تلاش می کند، باید راه های فرهنگی و تبلیغی و تشویقی را نیز مد نظر داشته باشد

پایان کلام اینکه باید قانون گرایی در کشور تبلیغ شود و برای قانون گراها ابزارهای تشویقی در نظر گرفته شود. در مورد مغازه داران یکی از این شیوه های تشویقی می تواند کاستن از مالیات یا ارایه تسهیلاتی با بهره پایین باشد.