امام خمینی (ره) و قانون!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از صاحب نیوز، این روزها صحبتهای زیادی در خصوص امام خمینی مطرح می شود و هر کس از دیدگاه خود امام را معرفی و بعضا مصادره به مطلوب میکند و چاره ای نیس به جز مرور افکار ایشان بدون هیچ حرف اضافه اصولاً قانون مداری و رعایت موازین قانونی، اصلی ثابت در اندیشه سیاسی امام بود و این اصل برگرفته از جهان بینی توحیدی و اخلاق نبوی است؛ اصلی که هیچ کس حق تخلف از آن را ندارد، حتی اگر ولی فقیه باشد.

امام در باره عدالت محوری و قانون مداری دین اسلام می فرماید :

اسلام دین قانون است. پیغمبر هم خلاف قانون نمی توانست بکند؛ نمی کرد هم. البته نمی توانست هم بکند. خدا به پیغمبر می گوید که اگر یک حرف خلاف بزنی رگ و تینت را قطع می کنم. حکم قانون است، غیر از قانون الهی کسی حکومت ندارد. برای هیچ کس، حکومت نیست نه فقیه و نه غیر فقیه؛ همه تحت قانون عمل می کنند، مجری قانون هستند همه، هم فقیه و هم غیر فقیه همه مجری قانون اند.[۱]

امام راحل گرچه از اجرای عدالت و برخورد با هر گونه تخلف از چهارچوب قانون سخن به میان می آورد؛ اما عطوفت و مهربانی او به قدری بود که هرگز حاضر نبود با کسی که به شخص وی توهین می کند قانونی برخورد شود و مورد مجازات قرار گیرد. امام با بزرگ منشی و تحمّل، از کنار آن می گذشت.

او که بارها به عدم مصونیت خود در برابر قانون تأکید می کرد و اعلام کرده بود که برای هر تخلفی حاضر به مؤاخذه و محاکمه است، به چنان از خود گذشتگی و به خدا پیوستگی رسیده بود که حتی از حقّ مسلم خود در برابر توهین ها و تهمت ها گذشت. وی در موضع گیری هتّاکان و حریم شکنان حزب خلق مسلمان، به خاطر اسلام و حفظ نظام، خطاب به یاران خود گفت :

من این را اعلام می کنم که اگر کسی به من سبّ[۲] بکند، فحش بدهد، عکس من را پاره کند، احدی حق ندارد که به او تعرض بکند. حرام است تعرض کردن به کسی که به من سبّ کند، به من فحش بدهد، عکس مرا پاره کند، مرا بزند. هر کاری بکند، احدی حق ندارد در این وقتی که ما گرفتار هستیم در این مصیبت بزرگ، با او مقابله کند، تا این که به زد و خورد برسد و غائله ایجاد بشود. امروز آرامش ما می خواهیم.[۳]

در حالی که در هر نهضت و انقلابی، رهبران آن نسبت به قشر و صنفی که وابسته به آن هستند تبعیض قائل می شوند، امام راحل با تمام عشق و علاقه ای که به حوزه ها و طلّاب داشت، در عمل هرگز به خود اجازه نداد چنین علاقه ای در تصمیم گیری های سیاسی و اجتماعی تأثیر گذار باشد.

حضرت امام در پیام به فرزندان بسیجی خود، آنان را به استفاده معنوی از قشر روحانی دعوت کرده، و از برخورد رضا خان با حوزه های علمیه و روحانیان به عنوان بدترین روزهای زندگی خود یاد می کند؛ اما این موجب نمی شود که به این صنف نگاه احساسی داشته باشد و همه آنان را تأیید کند.

قضیه این نیست که من بگویم هر که عمامه سرش هست، این مورد تأیید است؛ خیر.[۴]

ایشان در جایی دیگر خداوند را شاهد می گیرد که تشکیل دادگاه ویژه روحانیت را نه به عنوان دفاع، بلکه برای برخورد شدیدتر با انحرافات کسانی بر می شمرد که با نفوذ، در صدد بدنام کردن این لباس برآمده اند :

خدای متعال می داند که من نسبت به آخوندهای فاسد آن قدر شدید هستم که نسبت به سایر مردم نیستم. ساواکی پیش من محترم تر است از آخوند فاسد. و خدای متعال می داند این را که قضیه دادگاه ویژه (روحانیت) اگر باشد، برای این نیست که دفاع باشد، برای این است که یک دسته اشخاص فاسد می خواهند اشخاص آبرومند را از بین ببرند.[۵]

برخورد نظام با بسیاری از روحانی نمایان، همچون خلع لباس برخی و اعدام برخی دیگر از آنان، ثابت کرد که امام حتی نسبت به نوع پوشش و لباس، صنف و قشر تبعیض قائل نمی شود.

امام راحل نسبت به هیچ کس دوگانگی و تبعیض روا نداشت. عدل و انصاف امام آن قدر بود که بین بنی صدر و بهشتی نیز عادلانه برخورد می کرد. این روحیه امام به قدری سرآمد و تأثیرگذار بود که حتی دشمنان او را نیز به احترام نسبت به شخصیت وی واداشت.

در باور امام، اسلام و انقلاب با هیچ کس عقد اخوت نبسته است. ایشان در تنفیذ حکم ریاست جمهوری شهید رجایی ـ این مرید و پیرو خالص امام ـ همان سخنانی را بر زبان آورد که به دولت موقت و رئیس جمهور قبل از او به زبان آورده بود :

مادام که ایشان در خط اسلام عزیز و پیرو احکام مقدس آن می باشند و از قانون اساسی ایران تبعیت (می کنند) و در مصالح کشور و ملت عظیم الشأن ـ در حدود اختیارات قانونی خویش ـ کوشا باشند و از فرامین الهی و قانون اساسی تخطی ننمایند، این نصب و تنفیذ به قوت خود باقی است و اگر خدای ناخواسته بر خلاف آن عمل نمایند مشروعیت آن را خواهم گرفت.[۶]

[۱] – همان، ج ۱۰ ، ص ۳۵۳٫

[۲] – دشنام دادن، لعن و نفرین کردن.

[۳] – صحیفه امام، ج ۱۱ ، ص ۱۷۷٫

[۴] – همان، ج ۱۳ ، ص ۳۵۹٫

[۵] – همان، ج ۱۰ ، ص ۲۷۸٫

[۶] – همان، ج ۱۵ ، ص ۶۷٫

انتهای پیام/