به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از عصر هامون، هنوز حرارت زمین داغ از کف دستانش جدا نشده که سوز سرما دست های کوچکش را زخم کرده است، زلیخا را می گویم همان دختر روستای کولکی که وقتی 8 سالش تمام شد زمین که می خورد باید ساعت ها چشم انتظار دست های پر مهر مادرش باشد تا بلندش کند!
این حکایت قصه پر غصه زلیخا، امیر و فاطمه است خانواده بلوچ روستایی که به دلیل بیماری و عدم توان مالی آرزوهایشان چون دست ها و پاهای جگرگوشه هایشان بر زمین کشیده می شود.
امیر و زلیخا که هر دو فرزندان یک خانواده هستند چند سالی ست که بر اثر بیماری ناشناخته ای فلج شده و از انجام کارهای شخصی خود ناتوان شدند.
, ،,
,
, ,
, 
, امیر که از پنجم دبستان دیگر نتوانسته است راه برود از آرزوهایش می گوید: دوست دارم راه بروم و بار دیگر درس بخوانم دلم برای روزهای مدرسه تنگ شده است.
,
,
اما زلیخا عمر تحصیلیش به آنجا نرسید که بداند کبری چه تصمیمی گرفت؛ پاهایش نیز توان حرکت را گرفت تا آرزوهایش به آخر خط برسد.
زلیخا دست هایش را بلند می کند و می گوید: زمین که گرم است دستانم می سوزد، کاش راه می رفتم.
سلیمان نصیریان پدر خانواده در خصوص روند تدریجی فلج شدن فرزندانش می گوید: به دلیل عدم توان مالی نتوانستم فرزندانم را جهت درمان از استان خارج کنم و تنها به بیمارستان های زاهدان مراجعه کرده ام و آنجا هم نتوانسته اند بیماری فرزندانم را تشخیص دهند.
,
,
, ,
,
,
وی ادامه می دهد: امیر و زلیخا هر دو از بدو تولد سالم بوده و مثل سایر کودکان به مدرسه می رفتند ولی به مرور زمان از قسمت پا ناتوان شدند به طوری که وقتی روی زمین می افتند باید کسی بلندشان کند و گرنه ساعت ها بدون حرکت بر روی زمین می مانند.
مادرشان هم نگران همین قصه است که اگر کودکانم افتادند و نبودم، چه کنم؟!
حال که همه امید پدر و مادر به عصای سومشان فاطمه است علایمی از بیماری فلجی در فاطمه این روز ها نگرانی هایشان را دو صد چندان کرده که مبادا عصای سومشان هم بشکند و کمرشان را خم کند.
, ،,
,
,
دستان ناتوان زلیخا و امیر و چشمان نگران پدر و مادر کولکی چشم انتظار یاری شما مردم است تا فاطمه نیز زمین گیر نشده یاریشان کنید.
جهت ارسال کمک های مردمی با شماره 33225108-054تماس بگیرید.
برای مشاهده گزارش تصویری اینجا کلیک کنید.
انتهای پیام/
,
, اینجا ,
]
ارسال دیدگاه